Russische sjasjliek


Ingrediënten


Voor 8 tot 12 personen
Minstens 2 kilo hals-, of desnoods schouderkarbonade, aan een stuk
gewone keukenazijn
1 kilo uien, in ringen
peper, zout


Door een merkwaardige samenloop van omstandigheden bracht ik de eerste helft van de jaren negentig door in Rusland. Om redenen die, voor zo ver niet volkomen ondoorgrondelijk, in ieder geval niet in kort bestek te verklaren zijn, voel ik nog steeds een diep, wringend heimwee naar die tijd. Als het gemis weer eens hevig opvlamt, grijp ik naar de wodkafles en de videobanden met Russische films. Enkele van die films, vooral de komedies uit de jaren zestig van regisseur Leonid Gaidai, behoren wat mij betreft tot het beste op cinematografisch gebied ooit ter wereld gemaakt. En hierin sta ik bepaald niet alleen. Elke bewoner van de voormalige Sovje-Unie (en dat zijn er nogal wat) heeft deze films tientallen keren gezien, en kan er hele dialogen uit citeren. Klassieke meesterwerken zijn De diamanten arm, de Kaukasische gevangene of operatie I en andere avonturen van Sjoerik: met briljante acteurs als Joeri Nikoelin en Andrej Mironov, honderd keer leuker dan, bijvoorbeeld, Louis de Funès: toch zijn diens films tot vervelens toe op de Nederlandse televisie uitgezonden, en die van Gaidai bij mijn weten nooit. Terwijl het toch uiterst toegankelijke rolprenten zijn: zelfs mijn 5-jarig dochtertje kijkt er schaterend naar, terwijl ze geen woord Russisch verstaat. Ach, ik zou er wat voor geven als een omroep een paar van die films zou uitzenden, voorzien van ondertitels, zodat mijn Nederlandse vrienden eindelijk kunnen meegenieten.

In die films wordt veel en vaak gegeten. Vooral sjasjliek, van oorsprong natuurlijk geen Russisch gerecht, maar wel in de hele (voormalige) Sovjet-Unie eeuwig populair: stukjes vlees aan een stokje, geroosterd op een houtskoolvuurtje. De Russische variant is buitengewoon lekker, waarschijnlijk omdat Russen vrij vet vlees gebruiken, in grote stukken, en dit laten marineren in een opvallend zure, maar overigens doodsimpele marinade.


Bereidingswijze

Snijd het vlees in stukken van een half ons. Doe ze in een plastic emmer met de uiringen, veel peper en zout, en giet er een mengsel van azijn en water op, tot alles onderstaat. De verhouding is bij gewone keukenazijn ongeveer een deel azijn op twee delen water. Daar blijft het vlees bij voorkeur drie dagen in staan, Russen zetten de emmer in een hoekje van de keuken, maar zet u hem voor de zekerheid maar in de ijskast. Neem de emmer, benevens een rooster of stalen deurmat vervolgens mee naar bos of hei, stook een flink vuur van gevonden stukken hout, ruk wat verse, dunne takken van een boom, slijp daar met een zakmes een puntje aan, en rijg het vlees aan de takken. Als het vuur in gloeiende houtskool is veranderd kan het rooster er op en vervolgens het vlees. Doordat het vlees zo vet is, en door het zuur uit de azijn, wordt het heel mals. Russen knijpen wat citroensap over het krokant geroosterde vlees, en eten er bosuitjes bij, partjes tomaat en komkommer, en wat in Rusland doorgaat voor stokbrood. Omdat het vlees zuur is, smaakt wijn er eigenlijk niet zo bij: wodka natuurlijk wel.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden