week uitYannick van de Velde

Rundfunk’er Yannick van de Velde ontdekt dat hij zijn eigen nachtmerrie is geworden

Acteur Yannick van de Velde leerde deze week dat alle clichés over het vaderschap helemaal waar zijn. Het schilderij boven de keukentafel is van kunstenares en zangeres Janne Schra.Beeld Ivo van der Bent

In de drukte van alledag, blikken we met een bekende even terug op de afgelopen week. Deze keer met acteur en Rundfunk’er Yannick van de Velde (30).

Op de achtste verdieping van een flat ergens in Amsterdam meldt Yannick zuchtend dat alle clichés over het vaderschap waar blijken te zijn. Dat zijn dochter Sjuul echt de leukste baby ter wereld is. Dat hij ons nu dus ook een foto van haar gaat laten zien. En nog één. En nog eentje. ‘Kijk maar’. En dat hij dood wil als haar wat overkomt, hoezo heeft niemand hem voor dat absurde emotiespectrum gewaarschuwd? Ook zijn dieptepunt van de week kwam als een mokerslag: hij is zijn grootste nachtmerrie geworden. ‘Ik had als kind een teringhekel aan vaders die in een voetbalshirt op het schoolplein stonden. Ik dacht: hoe zielig, alsof jullie ooit nog Overmars kunnen worden. Wij zijn jong, wíj worden Overmars. En nu ben ik zelf zo’n tjappie.’ Hij kijkt naar zijn shirt, eentje uit zijn ruime collectie exotische exemplaren (‘Als ik ergens ben, moet ik er eentje kopen’), deze is van de Pretoriaanse club Mamelodi Sundowns – The Sky is the limit. Vandaag is Sjuul met moeder Yentl in Zeeland bij de schoonouders, nu kan het wel. Maar dat cliché van iemand worden die je nooit wilde zijn is dus óók al waar.

Het goede nieuws is dat wat je aan de ene kant wordt afgepakt, je soms aan de andere kant cadeau krijgt. In Yannicks geval een gigantische doorbraak, een spectaculaire overwinning op De Zelf, een míjlpaal, lieve lezer. Want Yannick vindt alles inzake geld ‘ongemakkelijk’. Altijd gehad, ‘ook al als arme student wanneer ik voor mijn huisgenoten en mezelf boodschappen deed en hun deel dan € 2,50 kostte. Daar vroeg ik dan nooit om.’ En zo is het gebleven. Tikkies: doet-ie niet. Niet gedronken maar wel aangeslagen drankjes in een café: betaalt hij gewoon. Een garage die kosten berekent voor niet geleden schade: mond dicht, pinpas trekken en met de kop tussen de schouders vloekend naar huis. ‘Ze kunnen me alles aansmeren en wijsmaken.’ Maar! ‘Ik was dit weekend in een hotel en ging afrekenen. Ik zag dat het veel te veel geld was, wist dat het niet klopte. Maar ik betaalde, liep weg en dacht steeds: dit is zó kut. Opeens dacht ik: nee! Tot hier en niet verder! Toen ben ik met lood in mijn schoenen teruggelopen en zei half fluisterend: ‘Deze rekening klopt niet.’ Ze waren heel lief en gaven de fout meteen toe.’

You live, you learn. Ook al zo’n dooddoener.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden