Het Eeuwige levenRudolf de Korte

Rudolf de Korte (1936-2020): minister die nog een manshoge afwas deed

Rudolf de Korte was vice-premier namens de VVD in het kabinet Lubbers II, maar zijn invloed was groter toen hij Kamerlid was.

Rudolf de Korte.Beeld Martijn Beekman

‘Als hij was gevraagd kantinebaas van de VVD te worden had hij het ook gedaan. Zo loyaal is hij aan de partij ’, riep zijn vrouw Karin de Korte-Munk toen hij begin 1986 werd benoemd tot minister van Binnenlandse Zaken in het kabinet Lubbers I als opvolger van de overleden Koos Rietkerk.

Nog altijd herinnert zij zich het moment dat VVD-fractievoorzitter Ed Nijpels belde en zei: ‘Rudolf moet zijn nette pak aantrekken en zich melden bij de koningin’, terwijl hij bij het radioprogramma In de Rooie Haan zat. Vijf maanden later werd hij minister van Economische Zaken en vice-premier in het kabinet Lubbers II, hoewel Lubbers veel liever Pieter Winsemius op die plek had gezien.

Hij schafte de Wet Investeringregeling (WIR) af, waardoor bedrijven geen subsidies meer konden krijgen voor nieuwe investeringen. Het besluit lekte voortijdig uit. Daarnaast voorkwam hij in 1986 tot ongenoegen van premier Lubbers een staatsbezoek van koningin Beatrix aan Japan toen de omstreden keizer Hirohito nog aan de macht was. ‘Dit valt in de categorie: eens maar nooit weer’, reageerde een verbolgen Lubbers. De Korte verzette in Lubbers II ook bergen werk in de aanloop naar het Verdrag van Maastricht.

Theo Korthals Altes, die De Korte hielp bij het schrijven van zijn memoires Vrijheid in Gemeenschap, zegt dat De Korte veel meer zijn stempel heeft gedrukt op het kabinet Lubbers I dan op Lubbers II, waarin hij vice-premier was. ‘Het financiële herstelprogramma van de CDA’ers Lubbers en Ruding kwam uit zijn kraam. Dat was VVD-beleid. In Lubbers II was de VVD vooral een bijwagen.’

Na de verkiezingen van 1989, toen Lubbers koos voor een coalitie met de PvdA, keerde De Korte terug in de Tweede Kamer. In 1994 werd hij benoemd tot vice-president van de Europese Investeringsbank. Later werd hij voorzitter van het Stichting Dutch Securities Institute (DSI), een zelfreguleringsinstituut van de effectenbranche.

Rudolf de Korte, die de laatste jaren kampte met Parkinson (‘hij kon er heel goed mee omgaan’, zegt zijn vrouw) overleed 9 januari in zijn woonplaats Wassenaar.

De Korte werd geboren in Den Haag als de oudste in een gezin van drie kinderen. Hij studeerde wis- en natuurkunde in Leiden en leek voorbestemd te zijn voor een wetenschappelijke carrière. Maar hij vond het academische wereldje te stoffig. Buiten medeweten van zijn ouders solliciteerde hij bij Shell en werd meteen uitgezonden naar Hongkong. Tijdens twee weken verlof trouwde hij met de student pscyhologie Karin de Munk die hij in Leiden had leren kennen. Ze zouden voor Shell nog één jaar in Hongkong zitten en daarna drie jaar in Ethiopië.

Hier werden ook de kinderen geboren. De Korte wilde daarna zijn vrouw de kans geven op een eigen carrière en keerde terug in Nederland als directeur verkoop bij Unilever. Zij werd een gerenommeerd psycholoog en psychotherapeut, die bekend werd door haar sessies met prins Bernhard die werden gebundeld in het boek Basta. De laatste jaren van een droomprins.

In 1977 kwam hij voor de VVD ‘voor de helft van zijn Unilever-salaris’ in de Tweede Kamer. Hij blonk uit als campagneleider voor Hans Wiegel en was – als cijferfreak – financieel woordvoerder.

Voor de verkiezingen van 1989 koos de VVD Joris Voorhoeve als lijsttrekker. De Korte belandde op de twaalfde plaats van de kandidatenlijst, de leden maakten er nog een achtste plaats van. Zijn vrouw: ‘Hij was door en door liberaal. Maar ook een fantastische man die ook als minister niet te beroerd was een schort aan te trekken en een manshoge afwas te doen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden