DE GIDSEindelijk weekend

Rop Verheijen en Jurrian van Dongen drinken koffie op de zeldzaam rustige Wallen

Beeld Erik Smits

Op de zeldzaam rustige Wallen mijmeren acteur Rop Verheijen (45) en tekstschrijver Jurrian van Dongen (46) over vroeger.

De Amsterdamse Wallen moeten zich momenteel voelen als de vissen in Venetië: ongestoord, niet langer omgewoeld door commerciële lelijkheid en ­toeristenfiles, maar loom uitgerekt in de stilte die normaal alleen tijdens Dodenherdenking te horen is. Precies daarom komen Rop en Jurrian hier graag, ’s ochtends heel vroeg of tegen zonsondergang. Opeens zíén ze de buurt waar ze in hun prilste relatiejaren vier jaar samenwoonden. Het verstilde grachtenwater, de Oude Kerk in al zijn robuuste glorie, de Pillenbrug – en voor wie er op dit vroege tijdstip van houdt: een vleug geroosterde kip. ‘Daar was het’, knikt Rop, ‘boven de Loempia King. We hadden een heel vette trap waar in die jaren een hoop mensen vanaf zijn gedonderd.’

Jurrian: ‘Een kamertje van drie bij vier, een eenpersoonsmatras, geen warm water.’

Rop: ‘Maar wél met heel veel ongedierte. Als we ’s nachts op de wekker wilden kijken hoe laat het was, zagen we soms niks – dan duurde het even voordat een muis de opgelichte cijfers was gepasseerd. Zó goor. En kakkerlakken! Er zat ook geen slot op de deur. Daar zou Jan Terlouw nu heel blij mee zijn.’

Koffie to go, dan kort het verhaal van hun ontmoeting. Studententijd, de een op de Toneelschool, de ander op de Kleinkunstacademie, een soort kruis­bestuiving en toen een paar maanden om elkaar heen draaien. Jongens plagen, zoentjes vragen (Rop: ‘Nou, jij deed écht heel bot hoor’) en uiteindelijk, geheel in stijl, die zoentjes ook geven in de coulissen tijdens het kerstcabaret. ‘Dat is 26 jaar geleden.’ Waarmee we aankomen bij de bittere pil. Jurrian: ‘We zouden morgen een groot feest geven om dat te vieren en verheugden ons op de optredens van onze vrienden.’

Rop: ‘Wij hebben jarenlang gezweet op leuke stukjes voor anderen, vooral Jur, want die is schrijver’ (en tweevoudig Annie M.G. Schmidt-prijswinnaar, red.).

Hopelijk volgend jaar een herkansing. Voor nu vieren ze het zo. Volle ochtendzon, een stoep zonder vrijgezellenfeestkots en een kerkklok die plechtig meejubelt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden