Rookverbod in restaurants, dan lopen je disgenoten naar buiten

Over:..

Wim Bossema

De Portugese regering komt er maar niet uit: hoe het roken aan banden te leggen in de horeca zonder al te veel heisa. De tijd dringt. Op 1 juli neemt Portugal het voorzitterschap van de EU over van Duitsland en dan moet een rookverbod zijn goedgekeurd in het parlement. Anders wordt het gênant vindt de socialistische regering, schrijft de Portugese krant Público. Maar vorige week werd de stemming weer uitgesteld, tot 27 juni.

De regering heeft strenge plannen afgezwakt. Zelfs kleine bars, restaurants en taartjeszaken (minder dan honderd vierkante meter) mogen in het jongste voorstel een rokershoekje inrichten, mits er een ventilatiesysteem is. Grotere etablissementen hebben de keus: hooguit een derde van de ruimte voor rokers, of een goed afgescheiden rokershok van 40 vierkante meter. De rechtse oppositie wil de keuze nog veel meer aan de horeca-eigenaars laten, de linkse oppositie wil een rookverbod in restaurants maar vrij roken in bars en discotheken.

Op de discussiesite Dear Neighbours!, waar lezers van de Volkskrant, Público en de Poolse krant Gazeta Wyborcza met elkaar van gedachten wisselen, zijn de meeste Portugezen voor het aan banden leggen van het gepaf in openbare gelegenheden. Zelfs de roker Miguel Martins, die schrijft zo te genieten van een goeie sigaar na het diner, is voor een verbod, omdat hij de gezondheid van de omzittenden het belangrijkst vindt. Dwang door de EU moet maar, schrijft Luis, want ‘hier in Portugal trekt niemand zich wat aan van de rechten van een ander’.

André Silva is het helemaal eens met de Poolse journalist Szczerkowski van Gazeta Wyborcza die op vk.nl/neighbours, (en vorige week in het Betoog) schreef dat niet-rokers rokers geen kwaad doen, maar andersom wel. Hij schrijft verder dat zijn rokende collega’s zeggen minder te zijn gaan roken omdat ze naar buiten moeten. Toch ook een goed effect.

Veel van de discussie draait om vrijheid. Szczerkowski keerde het argument van de tegenstanders van een rookverbod dat hun persoonlijke vrijheid zo wordt aangetast door de overheid om: rokers treden de vrijheid van niet-rokers om vrij van rook te leven met voeten. De filosofe en ethica Magdalena Sroda, medewerkster van Gazeta Wyborcza vertolkt de tegengestelde mening: in een rechtstaat moet de burger worden beschermd tegen bemoeizucht van de overheid in het persoonlijke leven (zie haar artikel hiernaast).

Joaquim uit Portugal schrijft iets dergelijks, zij het minder filosofisch onderbouwd: ‘vrije keuze is een belangrijk recht’. Hij vindt een verbod ‘discriminatie van miljoenen rokers’. Ddrebelo moet niets hebben van zo’n beroep op vrijheid door de rokers. Voor hún vrijheid moet hij zeker maar thuis blijven zitten, mooie vrijheid is dat, schrijft hij. ‘Ik heb niets tegen rokers, maar, alsjeblieft, stop met mij dood te willen maken.’

Erik reageert op Ddrebelo’s bijdrage: niet-rokers moeten zichzelf niet voor de gek houden, ze leven in zeer ongezonde steden. Hij is een Nederlander die in Griekenland woont, waar zo veel wordt gerookt (‘artsen roken hier zelfs in het ziekenhuis!’) dat het hem maar niet lukt van zijn verslaving af te komen, schrijft hij. Maar dat vindt hij toch geen reden voor een verbod. Op bezoek in Amsterdam zag hij de smog. Wat doet roken er dan nog toe? Laat mensen die gezond willen leven naar het platteland gaan en laat de rokers in de stedelijke cafés, oppert hij.

Van den Bossche vraagt een beetje schamper of het geen tijd is voor een sticker op auto’s ‘deze auto kan leiden tot een onmiddellijke of langzame dood’.

Peter uit Nederland wijst erop dat velen op de site volgens hem de belangsrijkste reden voor een rookverbod in de horeca missen: de arbeidsomstandigheden van het horecapersoneel. Een aannemer mag zijn werklieden toch ook niet onbeschermd met asbest laten werken?

De correspondente in Brussel van Público, Isabel Arriaga e Cunha, schrijft eerlijk dat ze er niet uit is. Als niet-rookster vindt ze het ook weer vervelend als de rokers aan de restauranttafel eventjes het pand verlaten voor een rokertje, dan stokt de conversatie. Ze zoekt een manier om de twee botsende vrijheden te verzoenen. ‘Maar tot dusver heb ik die niet gevonden. Wie heeft er een goed idee?’

Wim Bossema

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden