WeekeindgidsAdrian Vandenberg

Rockster Adje Vandenberg gidst ons: ‘Koks en rockgitaristen zijn dezelfde bloedgroep’

Rockster ‘Adje’ Vandenberg (66) koos uitgerekend dit jaar voor de comeback van zijn band Vandenberg. Dat bleek geen slechte zet.

Adriaan Vandenberg. Beeld Els Zweerink

Nee, lacht Adrian Vandenberg (66), dit imposante landhuis is niet zijn woning. Hij woont tien minuten verderop in Enschede, al ruim vijf decennia de thuisstad van de geboren Hagenees.

Hier in villa De Hooge Boekel woont zijn boezemvriend Herman Kok, met wie hij als tiener in zijn allereerste rockbandje Load speelde. Vandenberg heeft er zijn atelier als kunstschilder. Zijn band Vandenberg’s MoonKings deed er fotosessies en nam er videoclips op. Vandenberg doet er graag zijn interviews.

Dat waren er nogal wat, de laatste tijd, want 35 jaar na zwanenzang Alibi (1985) is zijn oude hardrockband Vandenberg gereïncarneerd in een nieuwe bezetting en met een nieuw studioalbum: 2020.

In 1983 was Vandenberg kortstondig internationaal succesvol: Bert Heerink zong de hardrockballad Burning Heart naar plaats 39 van de Amerikaanse Billboard Hot 100. Japan ging goed.

Vandenberg hield op te bestaan toen het succes afnam en David Coverdale hem in 1986 vroeg om toe te treden tot Whitesnake. In die band werd ‘Adje’ Vandenberg een rockgitarist van wereldfaam. De wereldhits Here I Go Again en Is This Love (1987). Onze Adje op gitaar.

En nu dus ‘Vandenberg 2.0’.

‘Sinds 2013 heb ik met veel plezier gespeeld met Vandenberg’s MoonKings’, zegt hij, ‘maar onze zanger Jan Hoving runt een groot boerenbedrijf, waardoor hij maar mondjesmaat op tournee kan. Ik begrijp dat, maar wilde zelf verder. Dan maar met een nieuwe band. Mijn platenlabel zei: waarom gebruik je daar de bandnaam Vandenberg niet voor?’

Goed, maar het nieuwe Vandenberg moest wel een vitale band worden, geen nostalgie-act. Hij rekruteerde bassist Randy van der Elsen, drummer Koen Herfst en de Chileense zanger Ronnie Romero, voorheen vocalist in Rainbow van Ritchie Blackmore.

Toen eind maart de verschijningsdatum van 2020 (29 mei) werd bekendgemaakt, had het coronavirus Europa inmiddels in zijn greep. Tournees uitgesteld. Wat moest er met het album gebeuren?

‘We hebben uitstel overwogen, maar omdat bijna iedereen dat deed, besloten wij om juist wél te verschijnen. Dat heeft extra aandacht uit de hele wereld opgeleverd: ruim honderd interviews in twee maanden.’

Opvallend: op 2020 staat ook een nieuwe versie van Burning Heart, de hit van 37 jaar geleden, nu passievol gezongen door Ronnie Romero.

‘Toen we het album aankondigden, wilden we de pers ook iets laten horen. Alleen hadden we toen nog geen nieuwe songs. Dus werd het Burning Heart, gezongen door Ronnie, zo goed dat ik die nieuwe versie toch ook op de plaat wilde hebben.’

Vandenberg serveert rijstevlaai en cola. Hij is laconiek over het ironische feit dat de albumtitel 2020 nu vooral verwijst naar het jaar waarin de hele muziekindustrie tot stilstand kwam en ook de comeback van Vandenberg enigszins smoorde.

Gelukkig is hij een ‘hardcore optimist’, zegt hij. Een levensgenieter bovendien, die graag over zijn passies vertelt.

1. Album 

Jimi Hendrix Experience: Smash Hits (1968)

‘Dankzij Jimi Hendrix ben ik me echt in de gitaar gaan verdiepen. De plaat die voor mij alles op zijn kop zette, was een compilatie: Smash Hits. Van mijn zakgeld gekocht bij muziekhandel Démoed in Enschede.

Eerst eindeloos luisteren in de winkel natuurlijk, met twee van die telefoonhoorns tegen je oren. Zo indringend had een gitarist nooit eerder geklonken. Wat Hendrix deed, ging zo veel verder dan wat andere gitaristen deden: het was rock, jazz, funk, alles tegelijk.

In zijn autobiografie vertelt Eric Clapton dat hij en Jeff Beck rivalen waren, maar dat ze door de komst van Hendrix vrienden werden: Hendrix was een bedreiging, een gemeenschappelijke vijand. Alle gitaristen dachten: we kunnen wel inpakken. Ik, beginner uit Nederland, dacht juist: dat instrument wil ik leren kennen.’

Jimi Hendrix Experience: Smash Hits (1968).

2. Gitaar

Gibson Les Paul Heritage 1980

‘Van 1980 tot 1985 bracht Gibson een heruitgave op de markt van een model uit 1958: de Les Paul Heritage. Vijfhonderd bruine en vijfhonderd in cherry red, dacht ik.

Ik had allemaal Nederlandse muziekwinkels gebeld: wie heeft er eentje? Sacksioni in Amsterdam had één exemplaar in cherry red. Die was voor mij. Ik heb er een andere gitaar voor verkocht.

Ik speel ook op Fender-gitaren en natuurlijk op de ‘Vandenberg Signature’, die ik zelf heb mogen ontwerpen voor Peavey, maar mijn Les Paul Heritage is al veertig jaar mijn lievelingsgitaar.

Overigens, je kunt nauwelijks zeggen dat een bepaald model of merk goed is. Er bestaat een groot kwaliteitsverschil tussen individuele exemplaren. Dat heeft vaak met de houtkwaliteit te maken. Ik heb inmiddels een aantal andere Les Paul Heritage 1980-gitaren in handen gehad. Volgens mij heb ik de beste.’

Het kwaliteitsverschil van verschillende gitaren heeft vaak met de houtkwaliteit te maken. Beeld Alamy Stock Photo

3. Kok 

Jonnie Boer

‘Koken is een passie van me. Met mijn goede vriend Paul Kemper, oud-gitarist van Normaal, kook ik al decennia. Raymond Prinsen hoort ook tot ons kookclubje: als chef veroverde hij met De Stenen Tafel in Borculo een Michelinster, maar hij is opnieuw begonnen, in de luwte.

Ik ben bevriend met meer sterrenkoks. Jonnie Boer van De Librije in Zwolle, bijvoorbeeld, de Jimi Hendrix van de culinaire wereld, zo onnavolgbaar speelt hij met stijlen en ingrediënten. Hij kan eenvoudig koken, maar je ook spectaculair op het verkeerde been zetten. Hij zette me ooit steak tartare voor. Fantastische smaak. Het vlees bleek ingedroogde watermeloen te zijn.

Jonnie is een rockliefhebber. Raymond Prinsen wilde vroeger rockgitarist worden. Erik van Loo van Parkheuvel in Rotterdam is AC/DC-fan. Dat is geen toeval: het is dezelfde bloedgroep. Wat wij met klanken doen, doen goede koks met smaken.’

Jonnie Boer, chef-kok van de Librije. Beeld Hollandse Hoogte / ANP

4. Restaurant

El Torito Grill (vestigingen in Irvine en Brea, Californië)

‘In mijn jaren met Whitesnake was het mijn hobby om in Amerikaanse steden het restaurant op te zoeken waar de lokale specialiteit zijn oorsprong had. Dan ging ik in Philadelphia op zoek naar de bakermat van de Philly steak sandwich. In Buffalo naar de tent waar de Buffalo chicken wings vandaan komen of in Chicago naar the home of the Deep Dish Pizza.

Ik houd van fusion. Een van mijn favoriete restaurants in Los Angeles was in die tijd Genghis Cohen, een fabelachtige kruisbestuiving tussen de Mongolische en de Joodse keuken.

Mijn favoriete Amerikaanse culinaire stijl is Tex Mex: Mexicaans op z’n Texaans. El Torito Grill blinkt erin uit. Ze hebben een paar vestigingen in en rond Los Angeles. Ik heb in al die jaren nergens zo lekker en creatief Tex Mex gegeten als daar.’

Mexicaans op zijn Texaans is zijn favoriete keuken. Beeld FoodCollection

5. Wijn 

Romanée-Conti (Bourgogne)

‘Bij goed eten hoort goede wijn. Op tournee met Whitesnake moest ik van onze zanger David Coverdale altijd de wijn kiezen. Ik ben dol op Grand Cru Classé uit Bordeaux of Ornellaia uit Italië, maar mijn droomwijn heb ik nooit geproefd: Romanée-Conti uit de Bourgogne. Reken op minstens 3.000 euro voor een fles, áls je de kans krijgt.

Misschien is het zinvoller om mijn favoriete wijnhandelaar te tippen: De Bruijn in Nijmegen, een bedrijf met eeuwen geschiedenis en een selectie in de kelder waar Jezus jaloers op is. Ik proefde er een goddelijke L’Evangile. Ik kom altijd met iets goeds thuis.’

Bij goed eten hoort goede wijn. Beeld Alamy Stock Photo

6. Boek 

Donald & Petie Kladstrup: Wine and War (2002)

‘Dat ik droom van een wijn die ik niet heb geproefd, wordt misschien verklaard door het feit dat ik veel over wijn lees. Mijn favoriete wijnboek kreeg ik van David Coverdale voor mijn verjaardag: Wine and War, over de Franse wijnindustrie in de Tweede Wereldoorlog.

Een deel van de Duitsers in Frankrijk hield van wijn en betaalde netjes voor een fles. Andere Duitsers plunderden kelders leeg en hadden lak aan de wijncultuur.

Een restaurant in Parijs dat een befaamde wijnkelder had, werd getipt door een Duitse militair: pas op, ze komen binnenkort je hele kelder leeghalen. Ze hebben de wijnen in ondergrondse gangen verstopt en die dichtgemetseld. Voor de Duitsers lieten ze een beperkte selectie staan, die werd meegenomen. De oogst viel ze tegen. Geweldig boek. Leerzaam én spannend.’

Wine & War gaat over de Franse wijnindustrie ten tijde van de Tweede Wereldoorlog.

7. Zanger 

Paul Rodgers

‘David Coverdale hoort tot mijn favoriete rockzangers. In mijn Whitesnake-jaren had hij een enorm bereik, was hij een blues- of soulzanger die elke toeschouwer het gevoel gaf dat hij bij hem in de huiskamer stond. Davids stem is minder geworden, maar dat vermogen om mensen te bereiken heeft hij nog steeds.

Toch is mijn favoriete rockzanger Paul Rodgers. Van hem ben ik fan sinds het moment dat ik het nummer Fire and Water van Free hoorde, in 1970. Het is amper te bevatten dat hij toen pas 20 was. Wat een zanger en wat een podiumcharisma.

Hij schijnt een lastige man te zijn. Dat moet ook wel: iemand die met zo veel passie zingt, moet wel een intens karakter hebben. Ik ben er trots op dat hij me in 1993 vroeg om mee te spelen op zijn album Muddy Water Blues.’

8. Schilder

Frans Hals

‘Ik ben een jongen van de kunstacademie en schilder nog altijd graag. Mijn atelier is hier op De Hooge Boekel. Op de hoezen van de Vandenberg-albums Heading for a Storm en Alibi staan schilderijen van mij, olieverf, fotorealistische afbeeldingen die niet kunnen; mijn Salvador Dalí-fase. Nu schilder ik expressionistischer.

Ik houd van alles van Vermeer tot Rembrandt, Van Gogh tot Matisse, Mondriaan tot Appel. Frans Hals is een voorbeeld voor me. Je moet zijn doeken eens van dichtbij bekijken. Van afstand is het realistisch werk, hij was een fotograaf van zijn tijd, maar als je van dichtbij kijkt, zie je hoe expressionistisch hij te werk gaat.

Als je inzoomt op een Hals-schilderij zie je de ruwe streken, vaak met halfgemengde verf neergezet. Vrij abstract. Erg inspirerend.’

Nar met een luit c. 1623.Beeld Alamy Stock Photo

9. Concertzaal 

Nippon Budokan, Tokio

‘Van alle grote optredens die ik met Whitesnake heb gedaan, bewaar ik de warmste herinneringen aan een avond in stadion Galgenwaard in Utrecht, zomer 1990. Thuiswedstrijd. Mijn hele familie en al mijn vrienden waren er. Mijn vader leefde nog. Het hele stadion scandeerde: ‘Adje, Adje!’

De mooiste zaal? Budokan in Tokio. Met Whitesnake stonden we tijdens die tournee elke avond voor minstens dertig duizend man. Budokan was de helft kleiner, maar heeft wel iets magisch: Japans publiek is sowieso dol, in Budokan zitten ze overal om je heen.

Er zijn veel beroemde live-albums opgenomen: Deep Purple, Cheap Trick, Eric Clapton. Voor mij was het een mijlpaal: ik sta in Budokan.’

Beeld Alamy Stock Photo

Vandenberg: 2020. Mascot Records.

CV

1954 31 januari, geboren in Den Haag als Adriaan van den Berg

1968 Verhuizing naar Enschede

1972 Gitarist in Jaap Dekkers Boogie & Blues Band

1977 Bluesrockband Teaser

1977 Kunstacademie ABK, Arnhem

1980 Hardrockband Vandenberg

1983 Internationale hit Burning Heart

1986 Vandenberg stopt; toetreding tot Whitesnake

1987 Wereldhit Here I Go Again (Whitesnake)

1989 Co-schrijver album Slip of the Tongue

1990 Whitesnake uit elkaar

1993 Rockband Manic Eden

1994 Reünietournees Whitesnake (1994-1997)

1997 Co-schrijver album Restless Heart

2005 Boek Inspirerende interacties (schilderijen)

2008 Winnaar gitaristenprijs Eddy Christiani Award

2013 Oprichting Vandenberg’s MoonKings

2020 Nieuwe bezetting Vandenberg, album 2020

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden