het eeuwige leven Robert Terwindt (1940-2019)

Robert Terwindt (1940-2019): schilder die zich liet inspireren door Proust

Robert Terwindt was jarenlang de centrale figuur in de Nijmeegse kunstscene. ‘Het maakt niet uit of vrouwen dik of lelijk zijn, het gaat me om hun vorm.’ 

Robert Terwindt Beeld RV

In 1976 maakte Robert Terwindt op verzoek van de uitbater van het toenmalige Nijmeegse kunst- en journalistencafé City Bar zijn schilderij Kroegtafereel. Hierop waren de stamgasten afgebeeld. Ad Lansink, voormalig Tweede Kamerlid voor het CDA, was daar als laatste figuur nog bijgeschilderd. ‘Ik was de enige politicus op het doek’, zegt Lansink nu. ‘Het was typisch een Terwindt-schilderij. De gasten waren zo uit het leven gegrepen. Niet zomaar mensen, maar figuren vol van emoties.’

Lansink noemt Terwindt een expressionist. Zijn zus Lein Terwindt spreekt van ‘half abstract, half figuratief’. Robert (‘Rob’) Terwindt was als kunstschilder succesvol en welbespraakt. Hij was jarenlang een centrale figuur in de Nijmeegse kunstscene.

Maar hij was wijd en zijd bekend. Hij had in zijn leven meer dan honderd exposities in het hele land en ook in het buitenland. Naast kunstschilder was hij een groot verhalenverteller. Zijn belangrijkste inspiratiebron was geen schilder, maar de Franse schrijver Marcel Proust. Hij liet zich ook veelvuldig horen in de cultuurdebatten in Nijmegen. Hij zat in kunstcommissies waar hij ook Lansink, toen gemeenteraadslid, van kende.

Vijf jaar geleden werd keel- en slokdarmkanker bij hem vastgesteld. Uiteindelijk moesten zijn stembanden operatief worden weggehaald, waardoor hij niet meer kon praten. ‘Maar zijn overlijden op 14 december kwam toch nog heel onverwacht na een hartstilstand’, zegt Lein Terwindt. Hij wordt overleefd door zijn vrouw Mies en drie kinderen.

Robert Terwindt werd geboren in Groesbeek als oudste van twaalf kinderen van de eigenaar van een baggergrindbedrijf aan de Maas. Hij besloot niet in het voetspoor van zijn vader te treden en ging naar de Kunstacademie in Tilburg. Daarna vestigde hij zich als kunstenaar in Nijmegen. In 1999 kreeg hij de Karel de Grote Prijs, de belangrijkste culturele onderscheiding van de stad Nijmegen. Later verhuisde hij naar Berg en Dal, vlakbij de stad, waar hij een atelier had dat vol stond met werken.

Daarnaast had hij lange tijd een atelier in de Franse Ardèche, waar hij in de zomer schilderde. Lansink zegt dat zijn karakter twee kanten had. ‘Hij kon heel uitbundig zijn, iemand die overal vrienden maakte. Maar soms was hij ook ingetogen als hij bepaalde mensen niet mocht.’

In zijn werk koesterde hij van tijd tot tijd andere thema’s: vissen en strandgezichten. In veel van zijn werken zijn weelderige blote vrouwen te zien. ‘Of het nu lelijke of dikke vrouwen zijn, dat maakt niet uit, het gaat me om hun vorm. Vrouwen zijn rond, zijn vlezig. Ze interesseren me niet alleen om hun vorm, maar om wat ze uitstralen, wat ze mij te zeggen hebben’, zei hij. Hij noemde zichzelf een autobiografisch schilder. Hij sloeg op wat hij zag. Toen hij het advies kreeg vanwege de kanker naar een Turks bad te gaan om op adem te komen, werd hij meteen geïnspireerd. ‘Ik hield absoluut niet van sauna’s. Maar na een paar bezoeken ontdekte ik dat ik daar gratis modellen had. Ik keek als schilder meteen naar de vorm, de kleur, hun handelingen, hoe ze in het water sprongen, onder water zwommen.’

Lansink mocht drie keer een expositie van hem openen. Zijn laatste grote overzichtstentoonstelling vond in 2017 plaats in Kunstmagazijn in Nijmegen. Ter gelegenheid daarvan werd hij geïnterviewd in De Gelderlander, hoewel hij niet meer kon praten en het antwoord op de vragen van de journalist telkens moest opschrijven. Werken deed hij al niet meer. Maar hij koesterde het grote ­oeuvre dat hij heeft nagelaten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden