Eeuwig leven Robert Sordam

Robert Sordam: pleitbezorger van de Surinaamse cultuur

Zijn vader wilde dat hij zijn Nederlandse komaf respecteerde, maar zanger en psycholoog Robert Sordam voelde zich bovenal Surinamer.

Beeld Rayzorsharp.com

‘Hij was een zwarte. Niet in etnische zin, maar in politieke zin. Net zoals je een groene of een rooie hebt’, zegt zijn boezemvriend Guilly Koster. ‘Zwarten zijn mensen voor wie kleur er niet toe doet. Een wit iemand kan zo een zwarte zijn.’

Weinigen hebben zo veel bijgedragen aan de integratie van Surinamers in de Nederlandse samenleving als Robert Sordam, die 18juni op 63-jarige leeftijd overleed aan de gevolgen van alvleesklierkanker. Heel symbolisch werd zijn as na zijn crematie deels uit-gestrooid in de Surinamerivier en deels in de Amstel.

Sordam, opgeleid als organisatiepsycholoog, was een groot promotor van de Surinaamse cultuur in Nederland. Dat was opvallend omdat hij niet in Suriname was opgegroeid. Hij was een van de drie kinderen van een Surinaamse werknemer van de KNSM (Koninklijke Nederlandse Stoomboot Maatschappij) die voor de oorlog naar Nederland kwam en met een Nederlandse trouwde. Sordam groeide op in de Indische Buurt in Amsterdam, waar hij als kind Guilly Koster leerde kennen. De rest van hun leven waren ze onafscheidelijk.

Sordam studeerde bedrijfs-psychologie, in een tijd dat veel Surinamers naar Nederland kwamen. ‘Daar was geen infrastructuur voor. Het waren geen Molukkers die met een valse belofte hier naartoe werden gehaald. Het waren geen Marokkanen die kwamen werken. Het waren Nederlandse staatsburgers’, aldus Koster.

Sordam trok zich hun lot aan. Hij voelde zich thuis tussen de Surinamers en voorzag dat ze hier lange tijd zouden blijven. Hij ging wonen in de flat Gliphoeve in de toenmalige Bijlmer, een broedplaats van de Surinaamse cultuur in Nederland. Hij leerde de Surinaamse taal en gewoonten en timmerde er mee aan de weg.

Het leidde tot conflicten met zijn vader ‘veel minder met zijn moeder’ die vond dat hij als hoogopgeleide intellectueel de Nederlandse cultuur zou moeten omarmen. Maar Sordam wilde bruggen slaan. Dat deed hij door zich aan te sluiten bij de jongerenbeweging Milestones. De VPRO was bereid hun wekelijkse radioprogramma Black Star Liner in de Gliphoeve op te nemen.

Sordam was een pleitbezorger van de kaseko, de Afro-Surinaamse muziek. Als zanger maakte hij cd’s onder de artiestennaam Robert Harman, waarop hij kaseko met jazz en pop combineerde. Volgens een recensie in de Volkskrant deed hij beslist niet onder voor de sterren in het crossover-genre.

Samen met Vincent Soekra organiseerde hij in 2008 een groot kasekoconcert in het Amsterdamse Concertgebouw, met medewerking van het Metropole Orkest en grootheden als Huub van der Lubbe (De Dijk), Berget Lewis en voormalig Dolly Dot Angela Groothuizen. Het initiatief was een eerbetoon aan de Surinaamse zanger Lieve Hugo (1934-1975), de ‘koning van de kaseko’.

Samen met Koster maakte Sordam een theatershow over hun belevenissen in de Gliphoeve, onder de titel Baarmoeder van beton. In 2016 publiceerde hij Harmanized, een boek met cd over de Surinaamse cultuur in Nederland. In het kader van het diversiteits-beleid leidde hij trainingsprogramma’s voor overheidsdiensten en bedrijven.

Robert Sordam werd christelijk opgevoed, maar bekeerde zich in zijn latere leven tot het nichiren- boeddhisme. Ook had hij grote belangstelling voor de traditionele Surinaamse winti-cultuur. Zijn onverwachte en fatale ziekte heeft hij tot het moment van zijn dood met grote kalmte ondergaan. Sordam laat drie kinderen na.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.