postuum Meto Vroom (1929-2019)

Reus van de naoorlogse landschapsinrichting

Meto Vroom gaf tuin-architectuur en landschapsinrichting een wetenschappelijke basis. Al was het soms vechten tegen de bierkaai.

Meto Vroom in 2009. Beeld Marcel van den Bergh

In een interview met de Volkskrant rekende hoogleraar tuin- en landschapsarchitectuur Meto Vroom in 2009 ongenadig af met de ecologen en ­milieufreaks. Zij hadden het landschap in Nederland in hun streven naar zo veel mogelijk biodiversiteit meer verwoest dan de na­oorlogse stadsplanners met hun nieuwbouwwijken, wegen en industrieterreinen. ‘Zie ze met hun bulldozers. Kuilen en bulten. En zo wordt het een grote rommel.’

Vroom koesterde het rijke ­Nederlandse cultuurlandschap, zoals het was beschreven in Jac. P. Thijssens Verkade-albums. ‘De overgang van binnenduinrand, zandzoom, veenweidegronden, diepe kleipolders naar stuwwallen. En de wijze waarop die in duizend jaar was ingevuld’, zegt Adriaan Geuze, een van zijn leerlingen en buitengewoon hoogleraar landschapsarchitectuur aan de universiteit van Wageningen. Biodiversiteit mocht geen doel op zich worden. Zijn eigen tuin was bijna een voorbeeld: klein en sober. ‘In Wageningen moesten ze er weleens om lachen dat een hoog­leraar tuinarchitectuur zo’n tuin had’, zegt zijn weduwe Immelina Vroom-Lengkeek.

Geuze prijst Meto Vroom als een reus – ‘ook in letterlijke zin’ – die in Wageningen college kon geven in volledige stilte. ‘En hij eiste grondigheid van zijn studenten. Alles moest worden beargumenteerd en onderbouwd, alle tegenargumenten weerlegd.’

Vanuit het niets gaf hij landschapsinrichting een wetenschappelijke basis. De laatste 25 jaar schreef hij vele boeken en artikelen. Zijn Lexicon van de landschapsarchitectuur werd een klassieker. De laatste jaren verslechterde zijn gezondheid. Hij wilde de mensonterende aftakeling in een verpleeghuis niet langer en besloot in overleg met zijn echtgenote en drie kinderen tot euthanasie. Hij overleed 28 augustus, 89 jaar oud.

Vroom werd geboren in een gereformeerd gezin in het Groningse Haren, dat al vele generaties een ­eigen tuinarchitectenbureau en kwekerij had onder de naam De Bonte Hoek. Terwijl zijn broers Frick en Jan na de oorlog respectievelijk de kwekerij en het tuinarchitectenbureau overnamen, ging Meto in 1948 studeren op de toenmalige Landbouwhogeschool in Wageningen bij de plantkundige Jan Bijhouwer. In 1955 ging hij naar de University of Pennsylvania in Philadelphia, waar hij een mastergraad behaalde. Hij kwam in aanraking met het modernisme van landschapsarchitect Ian McHarg (auteur van Design with Nature) en leerde architect Louis Kahn kennen, ontwerper van het parlementsgebouw van Bangladesh.

Na zijn afstuderen werkte hij bij de allereerste Floriade, in 1960 in Rotterdam, de Dienst beplantingen in Amsterdam en Staatsbos­beheer in Noord-Holland. In juli 1966 werd hij gevraagd als hoog­leraar voor de nieuwe vakgroep tuin- en landschapsarchitectuur. Een collegezaal bleek er niet te zijn, net zomin als medewerkers en studiemateriaal. De colleges vonden plaats rond een tafel in een bouwkeet, waarbij studenten een doosje doperwten kregen om beplantingsgordels te ‘tekenen’. De studierichting explodeerde in de kortst mogelijke tijd: van zeven naar 120 studenten. ‘Vroom was een uitstekend manager. Hij haalde de beste mensen naar ­Wageningen’, zegt Geuze.

Grote moeite had hij met de ­democratiseringsgolf van de jaren zeventig op de universiteiten. Daarnaast dreigde in 1986 zijn ­studierichting te worden opgeheven. ‘Dat was een enorme dreun voor mijn man’, zegt Immelina. Het leidde ook tot burn-outs. Na zijn emeritaat bloeide hij weer op en speelde hij een vooraanstaande rol in de internationalisering van het vak

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden