Review

Restaurant Aji in Rotterdam: origineel en niet te duur, maar nog een beetje fladderig

Mac eet uit bij Aji in Rotterdam

Recensent Mac van Dinther eet bij restaurant Aji in Rotterdam.

Restaurant Aji in Rotterdam Beeld Els Zweerink

Waarom zijn we in Rotterdam?

Om verslag te doen van een trend: topkoks die bijbeunen. Je zou denken dat het runnen van een sterrentent al genoeg energie kost, maar steeds meer koks hebben blijkbaar tijd over om er wat naast te doen. Amsterdam heeft Ron Blaauw. Rotterdam heeft Mario Ridder die naast Joelia (één Michelinster) nog twee restaurants heeft: Baas van het Vlees en Baas van de Lunch. Gekke namen. Onlangs kwam er weer een bij: Aji, dat hij begon met zijn voormalige chef Pelle Swinkels.

Aji

Pannekoekstraat 40a
3011LH Rotterdam

restaurantaji.nl

Je bent goed en je wilt meer. Hoe zitten we erbij?

Aji verkeert in tropische sferen. Het restaurant aan de Pannekoekstraat hangt vol met exotische bloemen, bladeren en boomstronken. Alles nep, behalve de cactussen. Aan de wand prijken kleurige doekschilderingen waarin zomaar een varken opduikt tussen de rode pepers. De jungle is stijlvol ingericht met bruine banken, rotanstoelen, grijze kuipjes en houten tafels.

Aardappeltortilla met manchego en spinazie Beeld Mac van Dinther

Wat eten we?

Aji (de naam van een peper) combineert de Zuid-Amerikaanse keuken met Aziatische invloeden, een nieuw culinair golfje dat we de laatste tijd vaker tegenkomen. De menukaart is keurig verdeeld tussen vega, vis en vlees.

Het menu

- Aardappeltortilla met manchego en spinazie
- Peruaanse vijg met tempura van groene asperge
- gebakken oesters met beurre noisette
- vongole met kaassaus en chorizo
- skrei met bakkeljauw en piccalilly van Madame Jeanette
- varkenslende met bloedworst, knolselderij en granaatappel
- crema Catalana.

Smaakt het?

Het is nogal wisselend. We beginnen met vega: drie rondjes aardige aardappeltortilla met kazig groen schuim van spinazie en manchego en pittige zelfgemaakte paprikachips die wat ons betreft zo in een zakje mogen. Op het andere bord liggen partjes rijpe vijg met (f)lauwe tempura van groene asperge en zoete notenvinaigrette. Frivool en vrolijk, maar meer franje dan inhoud: het mist spanning om een volwaardig gerecht te zijn.

Daarna hebben we oesters, gebakken en in hun schelp teruggelegd met beurre noisette en gebakken uitjes. Een smakelijk hapje, vooral voor wie van boter en gebakken uitjes houdt. Want van de oester is niets meer te proeven. Zonde, maar nog niet zo erg als het andere bord, waar een partijtje vongole bruut wordt aangerandt door een dikke kaassaus en chorizo. We doen ons best iets van de schelpdiertjes te proeven, maar ze zijn miezerig en smakeloos.

Varkenslende met bloedworst, knolselderij en gernaatappel Beeld Mac van Dinther

Dat is niet best.

Gelukkig moet het beste nog komen. Eerst een mooie moot skrei (kabeljauw) met gesnipperde haricots verts, zoetzure groente en uitgeplozen vlokken bakkeljauw (zoute vis), opgebakken met hete peper. Er ligt een zelfgemaakte chutney bij van Madame Jeanette, die goed is gedoseerd: genoeg pit om het heerlijke aroma van de peper te proeven, maar niet zo heet dat je je mond verbrandt.

Het vleesgerecht nadert de perfectie: sappige stukjes varkenslende met een schijfje bijna krokant gebakken bloedworst. Daar bovenop ligt een bonbon van knolselderijpuree, afgedekt met een glimmend laagje gelei van granaatappelpitjes. Die komen ook terug in de vinaigrette met spekvet die over het vlees ligt. Granaatappel is een modedingetje, maar hier snijdt het rinse zuur prachtig door het vette varken. Het dessert is crema Catalana, zachte pudding onder een goudbruin suikerkorstje met stukjes bloedsinaasappel en kaneel.

De cijfers

Kosten: €50 per persoon
Eten 7+
Bediening 7
Entourage 7,5
Prijs-kwaliteit 7,5

Crema Catalana Beeld Mac van Dinther

Hoe is de bediening?

Twee vlotte gozers in witte blouse en spijkerbroek. Ze doen hun werk naar behoren.

Is Aji een blijvertje?

Aji is leuk, origineel en niet te duur, maar nog een beetje fladderig. Die wispelturigheid moet eruit. Strafwerk voor de chef: ik mag nooit meer schelpen aanranden. #metoovongole

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.