Land van afkomst rapper lauwtje

Rapper Lauwtje: ‘In Drenthe ging het anders. Voor de kinderen daar was ik zwart'

Afkomst Beeld Casper Kofi

Rapper Lauwtje (25) werd op school in Drenthe uitgescholden. Maar in andere plaatsen speelde huidskleur geen rol. 

De echte voornaam van Lauwtje is Shannon. ‘Die naam komt uit The Bold and the Beautiful, daar keek mijn moeder naar. Mijn broer heet Clyde. Bijna hadden ze hem Bruce Lee genoemd, mijn vader was fan van hem. ’

Hoe ben je Lauwtje geworden?

‘Mijn nicht noemde me zo, in Lelystad. Ik gedroeg me lauw, was altijd gek aan het doen. Mijn nicht zei: jij doet zo lauw, je bent echt een lauwtje. Het ging zo viraal dat niemand meer wist dat ik Shannon heette. Zelfs mensen die ik niet kende, vroegen: jij bent toch Lauwtje? Hoe hard is dat? En dit was allemaal voordat ik artiest werd, hè.

‘Mijn moeder vond: ik heb geen gek kind gemaakt, van mij kreeg je zo’n mooie naam en dan noemt iedereen je Lauwtje. Maar het hoorde bij mij en mijn nicht. Met haar reed ik rond op mijn BMX, gekke kraaltjes in mijn haar, allebei verschillende sokken, zij met één geel-blauw-groene sok en ik de andere. We deden gewoon gek. In Lelystad werd ik geaccepteerd, daar kon ik mezelf zijn.’

Waar woonde je eerst?

‘Mijn moeder wist niet waar ze wilde wonen. Ik vroeg niet waarom we steeds verhuisden, ik denk dat het voor haar werk was. Ze werkt in de zorg. Wat was de volgorde? Rotterdam, Den Haag, Zoetermeer en daarna kwamen we in Drenthe. Ik was tien jaar, denk ik. Emmermeer is een wijk in Emmen. Ik ging van mezelf zijn naar niet mezelf zijn.

‘In al die andere steden had ik met Nederlandse kinderen in de klas gezeten. We waren gewoon samen, je zag geen verschil - alleen in de kleur, het uiterlijk. In Drenthe ging het anders. Voor de kinderen daar was ik zwart. In mijn familie en mijn omgeving kreeg ik altijd te horen: jij bent echt wit . Mijn moeder heeft vier donkere zussen en drie lichte. Zelf is ze donker. Iedereen denkt dat ik een kind ben van een van haar lichte zussen. Mijn moeder is creools, Javaans en indiaans en mijn vader Javaans, ze komen allebei uit Suriname.

‘Op die school in Drenthe zaten misschien drie donkere kinderen. Een Hindostaanse jongen, volgens de kinderen daar was hij een vieze nigger. Mij noemden ze een kankerneger. Niemand zei er iets van, ook de juffen en meesters niet. Het was een racistische boel.

‘Ik had niemand, ik wist niet wie ik kon vertrouwen. Zoals ik het me herinner, ben ik al die drie jaar in Drenthe binnen gebleven. Ik had het gevoel dat ze over me praatten. We woonden naast een woonwagenkamp. De kampers waren boeren die niet in een huis wilden wonen. Op het schoolplein riep ik één keer heel hard: kankerkampers. Daarna fietste ik kapot snel naar huis. Maar ja, iedereen wist waar ik woonde.’

En toen verhuisde je naar Lelystad?

‘Ik was zo blij dat we verhuisden. In Lelystad ging ik naar de middelbare school. Mijn nicht zat op de nette school, ik op de getto-middelbare school, ISG Arcus heette die. Ze nam me overal mee naartoe, ik voelde weer liefde en kon het gekke meisje zijn dat ik altijd was geweest.

‘In Lelystad begon ik te drummen in een brassband. En ik kwam vaak in een soort buurthuis, een jongerenplek. Als we daar weggingen, bleven we chillen voor de deur. De jongens gingen dan rappen. Ik deed het ook een keer en een van die jongens zei: ik hoor iets in jouw stem, dit is gaande, je moet de studio in.

‘Ik zag het als een hobby, tot ik eind 2017 dacht: oké, ik heb nog geen kinderen, nu kan het. Wil ik het hierbij laten: ik heb talent om te rappen, maar niemand weet het? Of wil ik er echt iets mee doen? Op de achtergrond had ik al wat modellenwerk gedaan, meegespeeld in een videoclip, maar iedereen zei tegen me: jij bent voor de voorgrond.’

Ben je in een mannenwereld gekomen?

‘Het enige dat lastig is: ze onderschatten vrouwen. Wij kunnen ook rappen. Verder ben ik er niet mee bezig. Ik ben opgegroeid met broers, een meisje-meisje ben ik nooit geweest. Nu zit ik weer tussen jongens en hoor ik waar ze over praten. In het begin zeiden ze nog: hé pas op, Lauwtje zit erbij. Nu zeggen ze: het is Lauwtje maar, je kan gewoon praten.’

Waar praten ze dan over?

‘Over wat ze met chicks hebben gedaan of over auto’s. Ik vind het tof dat ze praten waar ik bij ben, dat ik een van de boys ben. Met vriendinnen zou ik niet zo praten als er een jongen bij was.’

Wat is die tatoeage op je arm?

‘Een grote indiaan op mijn bovenarm, maar ik ben niet tevreden met wat daar onder staat: speelkaarten en dobbelstenen. Dat is zo’n tattoo die je neemt als je jong bent. Ik wil alleen nog dingen op mijn armen die over mijn cultuur gaan.’

Voel je je meer indiaans of creools of Javaans?

‘Ik kan geen peper eten, iedereen noemt me een nep-Javaan. De kant van mijn moeder voel ik meer. Toch het meest creools, die taal spreek ik ook. Alleen niet tegen mijn moeder of haar zussen. Voor mij zou dat brutaal zijn. Tegen mijn neven en nichten of vrienden kan ik Sranan Tongo praten, maar niet tegen mijn moeder. Bij haar hoor  ik in het Nederlands terug te praten.’

Nederlands

‘Bellen met instanties en mijn tong draaien om heel netjes te praten.’

Surinaams

‘Altijd.’

Partner

‘Hij is in Suriname geboren, dat is toch anders. Daar zijn ze simpeler en droger met dingen, meer teruggetrokken. Soms kunnen ze moeilijk communiceren.’

Wit of blank

‘Blank klinkt netter. Wit klinkt heftig en streng, bijna racistisch: wit en zwart. Blank en donker is beter.’

Lauwtje (Nederland, 1993) werd geboren als Shannon Sarijoen. Op 12 april verscheen haar debuut-ep, Lauws, die binnenkwam op nummer 10 in de Album top 100. ‘Mijn eerste kind. Er staat rap op, maar ook zang.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden