Interview Sebastiaan Timmerman

Radioverslaggever Sebastiaan Timmerman over ‘pure radio: beschrijf wat je ziet’

Sebastiaan Timmerman versloeg voor de radio de gouden olympische 5 kilometer van Esmee Visser. Hij won daarvoor de Theo Koomen Award voor het beste verslag van 2018. 

Sebastiaan Timmerman geeft commentaar tijdens de World Cup Schaatsen in Heerenveen. Timmerman won zaterdag de Theo Koomen Award 2018. Beeld Klaas Jan van der Weij

Sebastiaan Timmerman (41) stond deze zomer in de supermarkt met zijn zoontje te praten, toen de caissière hem vroeg: ‘Bent u niet die radioverslaggever van de NOS?’ Lachend: ‘Ze zeggen weleens dat het radiopubliek is verouderd, maar dit was een meisje van twintig. Toevallig was ze helemaal gek van sport.’

Timmerman is sinds 2006 de stem bij schaatswedstrijden op de radio. Zaterdagavond wachtte hem een aangename verrassing. Vanaf zijn kamer in hotel Tjaarda in Oranjewoud dacht hij een analyse te moeten geven van de eerste dag van de wereldbekerwedstrijd in Heerenveen, toen er op zijn deur werd gebonkt. Het was radio 5-dj Bart Kranenbarg met in zijn handen de Theo Koomen Award, de prijs voor het beste sportverslag van 2018.

Een dag later, bij de wereldbekerwedstrijden in Thialf, is Timmerman er nog altijd een beetje beduusd van. ‘Zoveel prijzen zijn er in ons vak niet te verdienen. Als je er dan eentje wint, is dat heel bijzonder.’ De felicitaties op Twitter heeft hij zojuist afgehandeld. Glimlachend: ‘Straks ga ik aan Facebook beginnen.’

Verslag gouden 5 kilometer

Timmerman kreeg de Theo Koomen Award, vernoemd naar de legendarische verslaggever uit de jaren zestig, zeventig en tachtig, vanwege zijn verslag van de olympische race van Esmee Visser. De schaatster uit Beinsdorp won afgelopen februari tegen alle verwachting in de 5 kilometer in Pyeongchang, waarna Timmerman uitriep: ’De mond van Esmee Visser nu wijd open. Zo van: wat doe ik hier, wat doe ik hier, op deze vrijdag de 16de? Nou meisje, je wordt olympische kampioene.’

Diezelfde Visser schaatst nu voorbij zijn plek op de perstribune van Thialf. Ze rijdt de 3 kilometer tegen Martina Sablikova, de Tsjechische die ze in Pyeongchang af wist te houden van haar derde gouden medaille op de 5 kilometer. Maar Timmerman moet nog even geduld hebben. In India is de finale van de WK hockey aan de gang: Nederland tegen België. ‘Ik weet niet zeker of ik in de uitzending kom hoor’, zegt hij. ‘Overal zijn ontknopingen aan de gang.’

Verslag doen van schaatswedstrijden lijkt lastig. De schaatsers rijden hun rondjes, er gebeurt ogenschijnlijk weinig; helemaal als het de 5 of 10 kilometer betreft. ‘Ik zeg wat in me opkomt’ zegt Timmerman. De ene keer is dat droge informatie, de andere keer een fraaie sfeerbeschrijving. ‘Nu valt me op dat Thialf goed gevuld is. Zoiets neem ik zeker mee in mijn verslag.’

Voor hem, op zijn tafeltje op de perstribune, is een tv-scherm gemonteerd. Handig voor als de schaatsers helemaal aan de overkant zijn. Verder op tafel: een boekwerk met regelgeving, een rolletje Vicks keelpastilles, een paar A4’tjes met het programma van die dag en zijn eigen laptop, waarop allerlei data is verzameld.

Reddende usb-stick

Timmerman nam het archief van zijn voorganger over, de in 2008 overleden Jacques Chapel. ‘Dat heb ik samengevoegd met twee, drie andere documenten. Ik hou het bijna dagelijks bij, zodat ik niet, zodra een toernooi begint, nog als een malle aan de slag moet.’ En als de laptop crasht? Een glimlach: ‘Lang leve de cloud.’

Eén keer kwam hij in de problemen, in Zuid-Korea, waar technici er niet in slaagden om een live-verbinding met Hilversum tot stand te brengen. Timmerman tovert een klein doosje uit zijn tas. ‘Hier, deze usb-stick heeft me toen gered. Daarmee kun je via de laptop inbellen. Het hele WK heb ik toen via internet gedaan.’

Intussen is de WK-finale van de hockeyers afgelopen: België is de kampioen. Timmerman kan de laatste ronde van Visser nog meenemen. Geen nood: ‘Hoe korter, hoe beter.’ Niet voor niets is de 500 meter van Jan Smeekens in Sotsji, toen die met 0,01 seconde goud verloor aan Michel Mulder, een van zijn hoogtepunten. ‘Pure radio: gewoon beschrijven wat je ziet, geen geklooi met tussentijden, maar alleen maar een ronde lang meepraten met wat je ziet. Allemaal volzinnen, zonder eh of ah.’

Timmerman was er ook bij toen Sven Kramer in Vancouver door Gerard Kemkers de verkeerde baan werd ingestuurd. ‘Ik moet eerlijk zeggen: ik had er 400 meter voor nodig om te beseffen wat er gebeurde. Ik zie Skobrev, zijn tegenstander, in de zelfde baan doorkomen. In een opwelling roep ik: hé, wat is hier aan de hand, ze rijden in dezelfde baan! Toen begon Erben Wennemars, de co-commentator, te roepen: Nee hè, nee hè, nee hè. Ik dacht nog: klopt het wel wat ik zeg? Maar het bleek echt zo te zijn.’

Dan mag hij eindelijk in de uitzending. Kort en zakelijk, en zonder haperen, vertelt Timmerman hoe Visser het onderspit delft tegen Sablikova. Kwestie van doseren, zegt hij even later, als hij zijn koptelefoon weer heeft afgezet. ‘Je kunt nu eenmaal niet bij alles enthousiast zijn.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden