ter redactie Tv-recensent

Professioneel tv consumeren met recensent Emma Curvers - ‘Lekker janken: ook een vorm van entertainment’

Ze vindt de HBO serie Chernobyl de beste serie van het jaar, maar als ze moe thuiskomt wil ze gewoon even janken om iemand die haar perfecte bruidsjurk vindt. We kijken een middagje mee met cultuurjournalist Emma Curvers, lid van het tv-recensieteam van V.

Cultuurjournalist en tv-recensent Emma Curvers. Beeld Aurélie Geurts

Door het raam van journalist Emma Curvers’ appartement in Amsterdam is te zien hoe mensen in korte broeken en zomerjurkjes door de hitte lopen. Curvers zelf zit binnen met opgetrokken benen op de bank. Ze kijkt geconcentreerd fronsend naar het beeld van een onheilspellende, mistige haven op de bescheiden tv in de hoek. Haar rechterarm op de leuning van de bank, pen boven een notitieblok. Het is maandag half twee ’s middags. Een doodgewone werkdag, want naast algemeen cultuurjournalist is Curvers ook tv-recensent. ‘Oeh, mistige boot’, zegt Curvers opgewekt. ‘In een haven gebeurt nooit veel goeds.’

Ik had zo’n beeld van een tv-recensent die ’s avonds op de bank van zes tot twaalf met afstandbediening zit te zappen, maar dat klopt dus niet.

‘Dat is het romantische beeld, ja. Maar ik kijk veel vooruit, dan kan ik kiezen, en het geeft me meer tijd om te schrijven en me in de programma’s te verdiepen. Daarnaast kijk ik niet veel lineaire tv. Ik zie ‘tv’ dus als breder dan wat er vanavond op de televisie komt. YouTube, Videoland en Netflix zijn net zo interessant. Soms is het ook mijn taak om mensen op iets te wijzen wat ze anders niet snel zouden kijken. Bijvoorbeeld de VPRO-webserie De Sekszusjes waar ik in april over schreef, of Vakkenvullers: series die zijn alleen online te zien. 

‘Tegelijk moet je natuurlijk altijd in de gaten houden wat er leeft, want je bent ook dienstbaar aan de lezer. Deze week zijn Lingo en Man Bijt Hond terug op tv. Je weet dat een grote groep mensen die programma’s belangrijk vindt, dus dan wil je daar wel over schrijven.’

Als onderdeel van het tv-recensieteam van V heeft Curvers eens in de vijf weken een week tv-dienst. Die week denkt ze van tevoren zoveel mogelijk uit. Ze maakt een mix van zenders en onderwerpen, want ‘je wil niet drie keer achter elkaar VPRO’. Ze bekijkt programma’s vooruit als het kan. Vandaag Grenslanders, een nieuwe thrillerserie van Avrotros over een rechercheur uit de stad die komt te werken op het grensgebied van Nederland en België.

Jasmine Sendar als politie-inspecteur Tara Dessel in de serie Grenslanders Beeld AVROTROS

Intussen is rechercheur Tara Dessel, hoofdpersonage in Grenslanders, op onderzoek uitgegaan in de haven. Ze klimt een boot in en vindt een lugubere scène in de kajuit – ‘Overal bloed!’, roept Curvers. Nog steeds fronsend schrijft ze wat op, en pakt een tomaatje uit het emmertje naast haar. Tussendoor zoekt ze soms wat op via haar telefoon. De Zeeuwse politieagenten komen er niet heel charmant vanaf – een beetje traag, snel boos, vrij racistisch en vrouwonvriendelijk. Heeft de regisseur soms Randstedelijke vooroordelen? ‘Hij komt uit Terneuzen. Goh.’

De moderne tv-recensent mag dan grotendeels kantooruren kunnen aanhouden, er zijn uitzonderingen. Als ze de deur open doet voor het interview is het half 1 en heeft Curvers pas net ontbeten. Ze moest namelijk gisteravond voor het eerst Zomergasten recenseren, en dat is toch weer ouderwets avondwerk. Of liever, nachtwerk. Het programma is alleen live te kijken, het begint pas om kwart over acht en duurt drie uur. Ze moest voor tien uur al een versie voor de papieren krant tikken, en daarna nog door voor de langere versie die online komt. Pas om vier uur ’s nachts was ze klaar met haar stuk over de aflevering met longarts Wanda de Kanter.

Ze vond het een mooie aflevering, maar ze is niet zo tevreden over haar stuk. ‘Het is informatief, maar ik vind het zelf toch fijner als ik iets meer tijd heb, nog een grapje kan maken. Mijn zus stuurde me een appje dat het stuk wel prima was, zoiets. Ze laat altijd even weten wat ze ervan vindt.’

Je krijgt elke ochtend een recensie van jouw recensie?

‘Ja, van mijn moeder en mijn zus. We hebben een appgroep. Mijn moeder geeft wel eens aan dat ze sommige dingen niet volgt. Mijn zus kan ook zeggen: dit en dit grapje kon leuker. Wacht, ik pak het er even bij.’ Ze komt terug met haar telefoon en leest voor. ‘Goedemorgen koekie. Het is geen flutstuk.’ Curvers schiet in de lach, en leest dan door. ‘Het is niet wat je normaal doet, dat het wat leuker is, maar het is ook niet beneden gemiddeld. Prima, X.’ Dat is mijn zus.’ Ze legt de telefoon weer weg. ‘Als mijn zus prima zegt, ben ik eigenlijk niet blij. Dat vind ik niet goed genoeg.’

Maar: het is achter de rug en ze is redelijk uitgeslapen. Nu de rest van de week nog. Eigenlijk stond Lingo voor vandaag op de planning, vertelt ze voordat ze de aflevering aanzet. Maar ze heeft het linkje van SBS6 nog steeds niet binnen. Vandaar dat het Grenslanders werd.

François Boulangé bij Lingo Beeld VARA

Wel jammer van Lingo.

‘Ik denk dat ik er morgen wel over schrijf. Maar laten we wel wezen: eigenlijk is het best een saaie spelhow. Het principe is nog steeds hetzelfde. De studio is wel een beetje flashier zag ik trouwens, die oude had in iemands garage kunnen zitten. En die presentator is jong en hot nu.’ Lachend: ‘Doe mij maar François Boulangé.’

Zie je jezelf vooral als een kijker of als expert?

Met gevoel voor humor: ‘Ik heb zo gigantisch veel tv gekeken in mijn leven, dat ik vind dat ik mezelf best een expert mag noemen. Ik zie de tv-recensie zelf trouwens meer als cultureel commentaar dan als strikt technische recensie: het is soms ook meer een column. Maar ik weet er best iets vanaf. Ik heb audiovisuele vormgeving gedaan op de Kunstacademie, daar reflecteer je ook voortdurend op beeld en hoe dat werkt.

‘Je schrijft wel vanuit je beleving als kijker. De andere recensenten en ik hebben elk onze eigen niche en voorkeuren. Ik weet bijvoorbeeld helemaal niets van voetbalcommentaar, zoals Frank Heinen en Julien Althuisius. Maar ik weet dan bijvoorbeeld weer erg veel van home makeovers en programma’s als Queer Eye en Say Yes to the Dress. Voorgekookt natuurlijk, en soms is het zo zoet dat het glazuur van je tanden springt. En toch ben ik dan even aan het janken. Dat is toch ook een vorm van entertainment, lekker janken.’

Say Yes to the Dress Beeld TLC

Wat ze kijkt ligt aan haar stemming. ‘Ik heb een uitgebalanceerd tv-dieet. Ik kijk ook graag een goede HBO-serie. Zoals de serie Chernobyl – heb je die gezien?’ Een (fictieve) miniserie over de kerncentraleramp uit 1986. ‘Dat is de beste serie van dit jaar. Maar als je na een lange dag moe thuiskomt, zet je dat niet aan. Dan liever iets wat je lekker met een half oog kan volgen.’

De aftiteling verschijnt. Slecht is het niet, maar het heeft haar niet weten te pakken. Het camerawerk en de acteurs zijn goed, vindt ze. ‘Maar het leunt wel erg op alle detectives die je al kent.’ Ze gaat zo nog een aflevering kijken, voor de zorgvuldigheid, maar in haar vrije tijd had ze dat niet gedaan. ‘We hebben ook zo’n enorm aanbod, het is tegenwoordig moeilijk om de kijker te overtuigen. Er komen honderden films en series uit.’

Wat is voor lezers de waarde van zo’n tv-recensie, denk jij?

‘Ten eerste denk ik dat het nuttig is om lezers een beetje te helpen met navigeren door het aanbod. Maar tegelijkertijd – en dat vind ik nog veel leuker – is iedereen de hele tijd bezig met verhalen: wat is mooi? Wat is nieuw? Wat is spannend? En we vragen ons af wat die verhalen over ons zeggen. We proberen met z’n allen grip te krijgen op de tijd.

‘Dat is toch een geweldig leuk gesprek om deel van uit te maken? Als ik daar iets nuttigs aan kan bijdragen, vind ik dat heel mooi.’

De tv-week van recensent Emma Curvers:

Wanda de Kanter is in Zomergasten geen drammerige activist, maar een warmbloedige arts

De serie Grenslanders maakt de provinciale politie weer eens volvet en aartslui

Prima hoor, Lingo en Man bijt hond, maar we zappen ook naar We zien ons

De Netflixserie Diagnosis laat zien dat Google en het internet de bondgenoten zijn van patiënten

Uit mijn keuken stopt de favoriete smaken van Omroep Max in de mixer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden