Prins Bernhards dikke knuffels

Prins Bernhard hield van olifanten - zo zeer dat zijn werkkamer op Soestdijk vol stond met beelden, in alle soorten en maten....

Van onze verslaggever Rik Nijland

Sinds in 1960 in Afrika een wilde bul zijn slurf in Berhards hand legde, was de prins naar eigen zeggen gegrepen door olifanten. In de vele jaren die volgden, omringde hij zich in zijn werkkamer op Soestdijk dan ook met deze dikhuiden (en één enkele mammoet) in alle soorten en maten, realistisch en abstract, prollerig en simpel. Van papier, strobloemen, kurk, palissander, kaarsvet, leer, glas, albast, speksteen, malachiet, porselein, plastic tot koper, zilver en brons.

De komende twee weken wordt de verzameling geëxposeerd in een zijvleugel van het paleis Het Loo in Apeldoorn. Het is de laatste kans een indruk te krijgen van één van prins Bernhards grote liefdes; daarna valt diens verzameling olifanten uiteen: een klein deel gaat naar vrienden of blijft in de familie; het merendeel wordt op zondag 2 oktober door Sotheby`s in Apeldoorn geveild ten bate van het Wereld Natuur Fonds. Zo`n duizend olifanten komen onder de hamer, hoofdzakelijk beeldjes - slechts een enkele ets, tegel of wandkleed - en heel veel olifanten met een dubbelfunctie als spaarpot, poef, roerstaafje, pijp, tafelpoot of pendule.

Hoe kwam de prins aan al die olifanten, is een veelgehoorde vraag van de bezoekers van de expositie. Uiteraard kreeg prins Bernhard een groot deel van zijn verzameling cadeau van hoogwaardigheidsbekleders en bij officiële gelegenheden.

Maar van wie komen toch de vele, kennelijk trouw bewaarde plastic prullaria, porseleinen massaproducten, simpele speeltjes en doorsnee olifanten? Zouden Bernhards kleinzoons met hun eerste zakgeld af en toe iets moois hebben gekocht? Of kon hijzelf soms de verleiding niet weerstaan bij een etalage van een souvenirwinkel?

Het is jammer dat door de veelheid en diversiteit aan olifanten de persoonlijke smaak van de verzamelaar ietwat uit beeld verdwijnt. Maar wie op de expositie de foto`s bekijkt van Bernhards ontmoetingen met olifanten en er het interview beluistert van Rik Felderhof met een al hoogbejaarde prins, krijgt toch een beeld van een wat sentimentele man die intens hield van zijn dikke knuffels. In al hun hoedanigheden.

Over twee weken is de diversiteit van de prinselijke verzameling juist een voordeel: er is voor ieder wat wils is, niet alleen qua smaak en stijl maar ook in financieel opzicht.

Het duurste object op de veiling is een forse bronzen olifant van Tremont, die volgens Sotheby`s drie- tot vijfduizend euro waard is, maar het merendeel van de 220 veilingnummers is door het veilinghuis op enkele tientjes geschat.

Daar krijgt de liefhebber soms meerdere olifanten voor, en een oorkonde over de koninklijke achtergrond van zijn aankoop. Ook al is dat eigenlijk een prul.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden