Postzegelfraudeurs

HOE GEMAKKELIJK werknemers frauderen blijkt uit onderstaande, waargebeurde anecdote. Een winkelier betrapt een meisje op het stelen van een pen....

Het lijkt een onschuldig voorbeeld, maar fraude op de werkvloer begint met het meenemen van pennen en eindigt met tienduizenden guldens aan postzegels. De werkgevers die alle vertrouwen in hun personeel hebben zonder ze adequaat te controleren, zitten met de gebakken peren.

Voor een 'stukje bewustwording' nodigde verzekerings-makelaar AON donderdagmiddag een aantal grote klanten uit, om in Rotterdam te horen hoe makkelijk fraude wordt gepleegd, hoe eenvoudig het vaak is om het te voorkomen én natuurlijk hoe een fraudeverzekering in elkaar steekt. De sprekers hadden naast tips en aanbevelingen vooral ook smakelijke praktijkvoorbeelden.

Volgens Ernst & Young is meer dan de helft van alle bedrijven het afgelopen jaar geconfronteerd met niet kinderachtige fraudes. In 84 procent van de gevallen was het eigen personeel daar schuldig aan. 'Negen van de tien keer was de fraude heel eenvoudig te plegen', zo geeft Bart Bruin van Ernst & Young zijn gehoor een 'belangrijk leermoment'. 'Maar gelukkig betekent dat dus ook dat fraudes negen van de tien keer eenvoudig zijn te voorkomen.'

Misschien een open deur, maar de fraude-adviseurs van Ernst & Young weten dat bedrijven er niet naar handelen. Waarom bijvoorbeeld lette een firma niet beter op die nieuwe administrateur van wie bekend was dat hij bij een vereniging een ton had verduisterd? Een krantenknipseltje zat keurig in zijn personeelsdossier, maar op zijn werk wist hij in drie jaar weer 60 duizend gulden uit de kas te graaien. De kas werd nooit door derden gecontroleerd.

Of neem de administrateur die in drie maanden tijd drie keer 50 duizend gulden overboekte naar de bankrekening waarop hij ook zijn salaris ontving. Hij werd betrapt en Ernst & Young trof als bemiddelaar een terugbetalingsregeling. Keurig betaalde hij in drie maandelijkse termijnen terug. Dat geld haalde de man, zo bleek later, direct uit de kas van zijn volgende werkgever, die toevallig óók Ernst & Young inschakelde.

Worden fraudes wél tijdig geconstateerd, dan nog maken ondernemingen veel fouten. De grootste is om de fraudeur zo snel mogelijk te ontslaan. 'Dat moet je niet doen', maande Guus Honig van Crawford THG, een schade-expert die door verzekeraars wordt ingehuurd. Beter is het de aanwezigheid van de schuldige zo lang mogelijk te gebruiken om de omvang van de schade vast te stellen. Misschien is er meer aan de hand dan het lijkt.

Ook het inschakelen van de politie is ten onrechte een groot taboe. Oké, de publiciteit die dat oplevert is niet leuk (Honig: 'want de politie lekt, justitie lekt, net zoals heel Nederland'). Maar de imagoschade staat vaak in geen verhouding tot wat een diepgravend (politie-)onderzoek kan opleveren. Anders dan de werkgever, kan de politie bijvoorbeeld overgaan tot een huiszoeking.

Zo was er de nieuwe controller die zich erover verbaasde dat de postkamer elke maand voor duizenden guldens aan postzegels kocht. Raar, want de postkamer beschikte over de modernste frankeermachines. Volgens het bedrijf was er echter niets aan de hand: de zegels zouden voor werkmaatschappijen zijn en voor poststukken die een 'persoonlijk tintje' moesten krijgen.

De controller was gerustgesteld, tot hij bij een Audi-dealer een leasewagen mocht uitkiezen. De dealer bood hem tal van accessoires aan, maar die vielen buiten het budget. 'Doe toch niet zo moeilijk', lachte de dealer, 'vorige maand heeft het hoofd van jullie postkamer hier zelf zo'n dure auto gekocht.'

Wat bleek toen het bedrijf besloot de politie in te schakelen: de baas van de postkamer haalde elke maand voor achthonderd gulden postzegels. Daarna zette hij op het bonnetje een extra nul achter de 800. Dat bedrag declareerde hij. De politie trof bij de man thuis voor 125 duizend gulden aan zegels, dus de fraude was tien keer zo groot geweest.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.