Pizza met verse tomaat en ansjovis

Marcus Huibers


Ingrediënten


Voor 4 tot 6 personen
300 gram patentbloem
1 ½ zakje instant gist
olijfolie
4 tenen knoflook, fijn gehakt
de filets van twee kleine blikjes
ansjovis
gedroogde oregano
8-10 smaaktomaten, in dunne
plakken
20-25 zwarte olijven met pit
zwarte peper en zeezout
150 gram gemalen gruyère of comté


Terwijl ik mijn frisgewassen handen in het deeg met extra veel gist stak, dacht ik aan Monique, de Française van wie ik dat geleerd had, extra veel gist in het deeg stoppen. Monique groeide op als de enige dochter van een vertrouwensarts, in het zuiden van Frankrijk. Haar moeder stierf jong, en dus moest Monique voor haar vader zorgen. Maar Monique was ook een uitzonderlijk mooi meisje, en uitzonderlijk mooie meisjes trekken veel aandacht. De een na de andere vrijer kwam en ging ook weer, want Monique hield van de aandacht maar ook van haar vader die niet zonder haar kon.

De jaren verstreken, de vrijers verdwenen, en Monique bleef alleen. Ik leerde haar kennen toen ze waarschijnlijk al ver in de 60 was. Wáár precies in de 60 bleef een groot geheim. Monique had lang krullend haar, rood gestifte lippen, en grote potloodbogen om haar wenkbrauwen te accentueren. Onder de bloemetjesjurken die ooit modieus waren geweest, een flinke boezem en bijhorende bilpartij.

Monique lachte vaak en veel, en begon te blozen als een jonge maagd als je complimentjes maakte. Maar ze kon ook erg klagen: over hoe mooi ze wel niet was vroeger, hoeveel vrijers er wel niet waren geweest, en hoe de tijd haar te grazen had genomen, waarbij ze steevast haar achterwerk greep, alsof zich daar het ultieme bewijs bevond. Het zal dan ook niet verbazen dat Monique altijd op dieet was, op `regime' zoals ze het zelf noemde. Tenminste, dat beweerde ze, want het weerhield haar er niet van om duizelingwekkende hoeveelheden olijfolie te gebruiken. Zoals in deze zomerse pizza, die wij thuis liefkozend Monique-pizza noemen.

Maak een soepel deeg van de bloem, gist, flink wat zout, een paar druppels olie en 1,5 dl lauw water. Kneed een tijdje door, zo'n vijf tot tien minuten, dat is erg belangrijk. Laat onder een theedoek een uurtje rijzen op een warme plek.

Rol daarna het deeg uit, niet al te dun, en leg het op een bakplaat met bakpapier dat u licht heeft bestreken met olijfolie. Beleg het deeg eerst met de knoflook en ansjovis, en bestrooi ruimhartig met oregano. Leg daar de tomatenplakjes op, en verdeel daarna de olijven er over. Kruid met grof zout en peper, en schenk er vervolgens gulle scheuten olie over. Bestrooi tenslotte met de kaas: gruyère of comté, maar het mag ook iets anders zijn. Laat de pizza nog een uurtje rijzen (op het fornuis bijvoorbeeld), voordat u 'm 20 tot 25 minuten bakt in een oven op 200 graden.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden