Profiel

Peter R. de Vries: rotsvast geloof in rechtvaardigheid

null Beeld Stephan Vanfleteren
Beeld Stephan Vanfleteren

Voor slachtoffers en nabestaanden is misdaadjournalist Peter R. de Vries ‘een muur waar je tegenaan kunt leunen’. En hoewel sommige juristen zich afkeurend over zijn manier van werken hebben uitgelaten, is hij een fenomeen.

‘All that’s necessary for the triumph of evil, is for good men to do nothing...’. Oftewel: ‘Nee is geen optie. Als ik niet thuis geef, zou ik mezelf niet meer recht in de spiegel kunnen aankijken.’ Met deze woorden lichtte Peter R. de Vries vorig jaar zomer zijn besluit toe om de vertrouwenspersoon te worden van Nabil B. - de kroongetuige in het liquidatieproces Marengo.

De stap om B.’s vertrouwenspersoon te worden was een opmerkelijk stap, in een toch al uitzonderlijke loopbaan. Peter R. de Vries groeide op in een gereformeerd gezin in Amstelveen, als de vierde van zes kinderen. Tot zijn 29ste ging Peter R. de Vries door het leven als Peter de Vries. Maar in 1983 voegde hij de R van zijn doopnaam Rudolf toe. Hij wilde zich onderscheiden van andere Peters de Vries. De Vries werkte destijds als misdaadverslaggever bij De Telegraaf en maakte dat jaar naam met zijn primeurs over de Heineken-ontvoering.

Zelf heeft hij zich altijd misdaadjournalist genoemd - ook nadat hij vertrouwenspersoon werd van de kroongetuige en daarvoor zelfs in dienst trad bij het advocatenkantoor van zijn vriend Peter Schouten.

‘Ik sta drie, vier keer per week bij RTL Boulevard om misdaad te duiden, ik volg nog vele strafzaken en ik krijg dagelijks nog zo’n 25 tot 50 mailtjes van mensen binnen die mijn hulp vragen. Ze worden vermalen door het OM, of vinden dat de politie te weinig in hun zaak doet’, zei hij daarover vorig jaar in de Volkskrant.

Vertrouwenspersoon van nabestaanden

Afgelopen jaren was De Vries nauw betrokken bij meerdere strafzaken. Zo zorgde hij ervoor dat cold cases niet werden vergeten en was hij vertrouwenspersoon en woordvoerder van onder anderen de nabestaanden van Nicky Verstappen. Na 45 afleveringen van zijn misdaadprogramma over de Puttense moordzaak kwamen de ten onrechte veroordeelden Herman du Bois en Wilco Viets vrij, met wie hij goed bevriend raakte.

Twee weken geleden richtte De Vries nog een stichting op, De Gouden Tip, in de hoop met een crowdfundactie een miljoen te kunnen uitloven voor de tip die leidt naar het lichaam van de in 1993 vermiste Tanja Groen, met wier ouders hij eveneens bevriend bleef.

Voor slachtoffers en nabestaanden is hij ‘een muur waar je tegenaan kunt leunen’, vertelde Peter Wiegmink vorig jaar in een profiel in de Volkskrant over De Vries. De 78-jarige nabestaande benaderde de misdaadjournalist in 2003 ‘omdat de politie er niks van bakte’ in het onderzoek naar zijn vermoorde broer Alex. Hij is ervan overtuigd dat deze zogenoemde Posbank-moord zonder De Vries’ bemoeienis nooit zou zijn opgelost. ‘Een van de daders heeft na een uitzending van Opsporing Verzocht in 2017 bekend. Hij zei tegen de politie: ik ben die twee koppen op tv zat. Daarmee doelde hij op mij en Peter R. de Vries.’

Vanuit de rechterlijke macht wordt De Vries wisselend bejegend. Soms is de omgang afhoudend, of zelfs argwanend. Zo was het Openbaar Ministerie niet enthousiast toen De Vries in 2020 bekend maakte dat hij B.’s vertrouwenspersoon zou worden. Aanvankelijk weigerde het OM om De Vries bijvoorbeeld een zogenoemd geheimhoudersnummer te verstrekken, een telefoonlijn waarmee hij vertrouwelijk met kroongetuige Nabil B. zou kunnen bellen. Omdat de misdaadjournalist geen advocaat was, had hij daar geen recht op, stelde het OM.

Maar De Vries vocht het aan, met succes. De rechter oordeelde dat De Vries wel recht had op zo’n geheim nummer - om zijn rol als vertrouwenspersoon te vervullen was hij immers in dienst getreden bij het kantoor van Schouten. Bovendien, zo oordeelde de rechtbank, had B. recht op een stevige vertrouwenspersoon, in het proces waarin toch al zo ongekend hard wordt gestreden, over en weer. Het is een proces dat draait om een lange reeks liquidaties en waarin Ridouan T. een van de hoofdverdachten is.

Holleeder

En hoewel sommige juristen zich afkeurend uitlaten over De Vries’ manier van werken, is hij uitgegroeid tot een fenomeen waar niemand omheen kan. In 2019 werd de misdaadjournalist door justitie zelfs een ‘verrassing’ genoemd in het beladen megaproces tegen Willem Holleeder. Niet alleen bracht hij in 2013 zussen Astrid en Sonja in het diepste geheim in contact met justitie omdat ze belastend tegen hun broer wilden verklaren. ‘Hij bleek ook een geniale getuige voor ons, zo puntig formulerend en zo goed gedocumenteerd’, aldus officier van justitie Sabine Tammes in 2019 in de Volkskrant.

Hoewel Holleeder hem met de dood had bedreigd, durfde De Vries als getuige in de rechtszaal ‘de rechtstreekse confrontatie’ met Holleeder aan te gaan. In die zitting raakte Holleeder verstrikt in zijn eigen leugens. De misdaadjournalist - met een zorgvuldig bijgehouden archief en een scherp geheugen - overhandigde bovendien een belastende geluidsopname waarvan de aanklagers dankbaar gebruikmaakten.

Niet alleen zou De Vries op Holleeders dodenlijst hebben gestaan, ook door zijn rol in het Marengo-proces waren er grote zorgen over zijn veiligheid. In 2018 was al de onschuldige broer van de kroongetuige doodgeschoten en in september 2019 werd advocaat Derk Wiersum vermoord. In december vorig jaar werd bekend dat De Vries door de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid was gewaarschuwd. Hij zou samen advocaten Peter Schouten en Onno de Jong - met wie De Vries een driemanschap vormt bij de verdediging van B.- op een dodenlijst staan als gevolg van hun rol in het Marengo-proces.

‘We blijven ons werk doen. De kroongetuige kan op ons blijven rekenen’, reageerde advocaat De Jong destijds in de Telegraaf. En ook De Vries wilde van geen wijken weten. ‘Ik heb ja gezegd, dus ik ben er helemaal voor Nabil’, zei hij tegen de Volkskrant.

Eerder had hij hier al over gezegd dat je een signaal moet afgeven aan degenen die B.’s onschuldige broer en Wiersum hebben vermoord. ‘Zulke moorden mogen niet lonen. Anderen nemen altijd hun plaats in.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden