Paula Jones zet domper op Clintons feestje

Is de president van de Verenigde Staten onschendbaar en kan hij gedurende zijn ambtstermijn niet vervolgd worden wegens seksuele intimidatie?...

Van onze correspondent

Oscar Garschagen

WASHINGTON

Een week voor de inauguratie-feesten en -plechtigheden zijn de seksuele activiteiten van Bill Clinton in de tijd dat hij gouverneur was van Arkansas opnieuw voorpagina-nieuws, omdat het Hooggerechtshof zich over de constitutionele aspecten van de zaak van Paula Jones en de president gaat buigen.

Het hoogste rechtscollege hoort vandaag de advocaten van de president en van de inmiddels 30-jarige Paula Jones. Namens Clinton zal de advocaat Robert Bennett (uurprijs 475 dollar) het Hooggerechtshof verzoeken de behandeling van de klacht van Paula Jones te verdagen tot 2001. Dat is het jaar waarin Clinton voor de wet weer een gewone burger zal zijn en verantwoordelijk gehouden kan worden voor zijn persoonlijke daden.

Volgens Bennett is het niet in het belang van het land dat de president een groot deel van zijn tijd, energie en aandacht moet besteden aan een rechtszaak. Presidentiële onschendbaarheid is boven noodzakelijk om de president te vrijwaren van duizenden rechtszaken. Dat standpunt wordt gesteund door de openbare aanklager.

Joe Cammarat, de advocaat van Paula Jones, zal betogen dat 'presidenten niet boven de wet staan en verantwoordelijk zijn voor hun persoonlijke daden'. 'Vormen de Verenigde Staten een land van onaantastbare koningen of zijn wij een land waarin mensen, ongeacht hun positie, verantwoordelijk gehouden kunnen worden voor hun persoonlijke gedragingen'.

Cammarata wil dat het Hooggerechtshof toestemming geeft voor de voortzetting van de rechtszaak van Paula Jones tegen Bill Clinton. In dat proces eist zij een relatief bescheiden schadevergoeding van 700 duizend dollar wegens seksuele intimidatie en het schenden van haar burgerrechten en - belangrijker - een openbaar excuus van de president voor zijn gedragingen.

Als het Hooggerechtshof, dat voor de zomer een uitspraak zal doen, in meerderheid de argumenten van Cammarata steunt dan verkeert president Clinton in ernstige moeilijkheden. Zijn tweede termijn kan dan worden overschaduwd door een rechtszaak, waarin de vraag centraal staat of hij op 8 mei 1991 als gouverneur van Arkansas Paula Jones heeft ontmoet in een kamer van het Excelsior Hotel in Little Rock.

Volgens Paula Jones trachtte Clinton haar eerst te zoenen, vervolgens plaatste hij zijn rechterhand tussen haar benen en complimenteerde hij 'de rondingen van haar lichaam'. Voor dat zij er erg in had, had de gouverneur zijn broek laten zakken en verzocht hij haar om 'orale seks'. Dat weigerde zij en ze vluchtte de kamer uit. Althans dat is haar lezing.

Clinton ontkende eerst Paula Jones ooit ontmoet te hebben. Maar nadat zij had laten doorschemeren dat zij 'de bijzondere kenmerken van de presidentiële genitaliën' openbaar zou maken, erkende Clinton Paula Jones 'misschien wel eens ontmoet te hebben in een kamer' van het Excelsior Hotel. Clinton was vorig jaar, zonder overigens schuld te bekennen, bereid een schikking te treffen met de inmiddels gehuwde Jones.

Hoewel de president tracht te doen alsof er niets aan de hand is, maakt hij zich volgens naaste medewerkers en vrienden grote zorgen over de politieke gevolgen van dit schandaal.

Het feit dat het Hooggerechtshof deze zaak in behandeling neemt, heeft in de afgelopen dagen geleid tot een stortvloed van publiciteit over de seksuele escapades van Clinton en zijn korte ontmoeting met Paula Jones in het bijzonder. Als het gedurende zijn presidentschap tot een rechtszaak komt kan hij gedwongen worden voor hem en zijn gezin pijnlijke verklaringen af te leggen en verhoord te worden door de advocaten van Paula Jones.

Het Hooggerechtshof heeft in 1982 in de zaak van Richard Nixon versus Ernst Fitzgerald bepaald dat de presidentiële immuniteit absoluut is als het rechtszaken betreft die voortvloeien uit officiële daden van de president. Zelfs ex-presidenten worden beschermd tegen mogelijke rechtszaken. Maar dat geldt nadrukkelijk voor de juridische consequenties van officiële daden. Over de vraag of ook de persoonlijk gedrag beschermd wordt door de dekmantel van presidentiële onschendbaarheid heeft het Hooggerechtshof zich nooit uitgesproken.

Jones kwam twee jaar geleden met haar klacht naar voren. Door het Witte Huis en de media werd zij niet geloofd en getypeerd als een wat hoerige goudzoekster ('a trashy golddigger with big hair'). In de media doet zich onder leiding van Newsweek en The Washington Post een kentering voor. Het weekblad en de krant zijn na grondig onderzoek tot de conclusie gekomen dat het Jones niet om het geld te doen is en dat haar klacht aanvankelijk ten onrechte niet serieus werd genomen. Deze en andere media zijn tot de conclusie gekomen dat Clinton Jones kent en heeft ontvangen op zijn hotelkamer. De beweringen van Clinton dat hij haar mogelijk wel eens ontmoet heeft maar nooit alleen worden onjuist genoemd. Het relaas van Jones wordt gesteund door verklaringen van familieleden, vrienden, de voormalige politiemannen die Clinton beschermden en drie andere vrouwen die ook door de gouverneur zijn benaderd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.