Paula Jones verdient steun, geen kritiek

Als een Republikeinse president zou zijn beticht van de vermeende zonden van Clinton, zou men daar - zeker in het correcte Nederland - over zijn gevallen....

ER IS iets vreemds aan de hand met de zaak Paula Jones versus Bill Clinton. Niet in Amerika, maar in Nederland. Als de commentaren in de media een maatstaf zijn, blijkt progressief Nederland - en dan vooral het vrouwelijk gedeelte ervan - namelijk zeer vergoelijkend te oordelen over Clintons escapades.

Men acht de aanstaande rechtszaak vooral een storm in een glas water, aangejaagd door de roddelpers. So what als Clinton, toen hij nog gouverneur was, een employee van de staat Arkansas op zijn kamer noodde en haar met de broek op de schoenen verzocht om seksuele handelingen? Het is al zo lang geleden. Mevrouw Jones is alleen maar uit op het grote geld.

Wat heeft het te maken met zijn presidentschap? Waarom wachtte Jones zo lang met een aanklacht? En bovendien: er was toch niets gebeurd? Clinton had om seks gevraagd en het niet gekregen. That's life, niets aan de hand. In de Amerikaanse klaagcultuur daagt iedereen iedereen maar voor de rechter, en daar was dit ook een voorbeeld van.

Ik keek en kijk daar van op. Je zou verwachten dat Clintons vermeende optreden, mocht het bewezen worden (en de feitelijke toedracht werd - veelzeggend genoeg voor de reputatie van Clinton - zelden in twijfel getrokken), juist in ons feministisch correct opgevoede landje als bijzonder 'vrouwonvriendelijk' zou worden ervaren.

Seksuele intimidatie in de werksfeer en in ongelijke verhoudingen zou juist bij uitstek tot veroordeling moeten leiden. Maar nee hoor. De zaak werd gebagatellisseerd en neergezet als weer zo'n oprisping van Amerikaans puriteins denken.

Dat lijkt me onterecht. Mevrouw Jones heeft een serieuze klacht die serieus behandeld moet worden. Of zij uit is op het grote geld, lang gewacht heeft (vergeet niet dat de zaak al speelt sinds eind 1994, en dat de wet juist ter bescherming van bedreigde vrouwen een lange verjaringstermijn kent), wraakzuchtig is of een speelbal is van de conservatieven, doet er niet toe.

Het federale Hooggerechtshof in Washington heeft vorige week unaniem vastgesteld dat het simpele feit dat het de president is die deze rechtszaak aan zijn broek krijgt, geen reden is om Paula Jones het recht op haar zaak te ontzeggen of dat op te schorten. En als de zaak voldoende gewicht heeft moet het recht in principe zijn loop hebben. Een uitspraak die een ieder die bastions van macht wantrouwt, zou moeten aanspreken.

Van puriteins gezeur is hier geen sprake. Integendeel, Amerikanen hebben in twee verkiezingscampagnes vastgelegd dat zij, ondanks de informatie over Clintons liefdesleven de man toch het ambt van president toevertrouwden. Ze waren niet zo puriteins dat ze hem op die basis veroordeelden.

Over de uitoefening van zijn ambt zijn de meeste mensen ook redelijk tevreden: Clinton scoort hoger dan ooit in peilingen. Of ze hem graag hun dochter zouden toevertrouwen (zoals Dole eens venijnig suggereerde) is vers twee.

Van die genereuze houding zouden de Amerikanen nu wel eens spijt kunnen krijgen. De effectiviteit van Clintons presidentschap wordt geleidelijk aan toch behoorlijk ondermijnd door alle schandalen die hem aankleven, al of niet uit het verre verleden.

Dat heeft niets met puritanisme te maken, maar alles met geloofwaardigheid. Die lijdt onder een rechtszaak waarbij de president letterlijk in zijn blote kont komt te staan. Gevoegd bij de andere schandalen die Bill Clinton in een kwalijk daglicht stellen, legt de zaak Jones nog eens een extra last op de veelgeplaagde president. Houdt hij nog tijd over om te regeren? En kan hij nog wat gedaan krijgen?

Clinton wil dit zwaard van Damocles boven zijn presidentschap graag kwijt, en niemand moet opkijken als hij uiteindelijk toch een deal maakt. Paula Jones wil een verontschuldiging - als haar versie van het gebeurde klopt. En Clinton wil rust. Het mogelijke resultaat: Jones wordt schadeloos gesteld, en Clinton herinnert zich niets van de gebeurtenissen, maar verontschuldigt zich nochtans voor wat gebeurd zou kunnen zijn.

Ik sluit niet uit dat hij nog verder gaat. Misschien is hij wel bereid Jones' versie gedeeltelijk te erkennen, om toch vooral maar van het gedoe af te zijn. Beter even zonder kleren gestaan en dat erkend, dan een heel presidentschap naar de mallemoer helpen.

Aftreden is niet aan de orde. Ineffectiviteit is daarvoor geen grond, een in zijn nadeel uitgevallen civiele rechtszaak evenmin, en bovendien zou het vice-president Al Gore een ongerechtvaardigde voorsprong geven bij de verkiezingen van 2000.

Allemaal vervelend voor Clinton, en niet leuk voor 'progressieve' mensen die zo lang hebben moeten wachten op een Democraat in het Witte Huis, maar - dunkt me - geen reden om Paula Jones tot duivelin te verklaren en haar klachten te negeren. Waarom mag ze haar recht op bescherming tegen handtastelijke bazen niet uitoefenen?

Stel dat een Republikein Jones had lastiggevallen, dat hem Whitewater was 'overkomen', dat hij miljoenen verdiend had met speculaties op de markt van varkensmagen, en cruciale documenten was kwijtgeraakt - ik durf te wedden dat dit alles zou worden aangevoerd als een bewijs van de perfide aard van de Amerikaanse conservatieve politici.

Het curieuze is dat het juist een vertegenwoordiger van een zogenaamd hogere ethische standaard, een lid van de nieuwe verlichte generatie, niet wordt aangerekend. Ik constateer selectieve verontwaardiging en een gevaarlijke bereidheid om de bescherming van vrouwen in kwetsbare posities te verkwanselen zodra de aangeklaagde persoon van de juiste politieke kleur is.

Frans Verhagen is hoofdredacteur van het tijdschrift Amerika.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden