Column Paulien Cornelisse

Paniekerig reden we naar een bevroren watertje bij Heteren

Ergens werd geschaatst, het was belangrijk dat we daarbij waren. Een van ons leeft al decennia toe naar de volgende Elfstedentocht, die hij dan ook mag rijden. Twee keer Weissensee gedaan. Hij kan pootje over, beide kanten op. En nu was er een bevroren watertje bij Heteren.

Paniekerig reden we erheen. ‘We zijn hier in een zone 30’, probeerde ik. Dat hielp niet. Het paard rook de stal, maar waar was de stal eigenlijk?

Bij Heteren zagen we alleen een opgespoten weiland. Maar op Twitter noemde iemand Renkum. Aan de overkant van de rivier! Snel, voor het ging dooien of sneeuwen!

Ja, daar zagen we ze: schaatsers. Twee om precies te zijn, ook ­Weissenseeveteranen. ‘Het kraakt, maar het gaat!’ Het ging.

Jammer dat de veteranen toen begonnen over nuances in het ­gekraak. ‘Bij die omgevallen boom kraakt het net even anders, blijf daar maar uit de buurt.’

Dat was mijn cue om aan de kant te gaan bibberen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden