Overweldigend aanbod

Bij Etenstijd staat de klok naast de tafel: twee uur onbeperkt eten...

Waarom Etenstijd? Er zijn van die eetzaken waar een rechtgeaard gastronoom nog niet dement gevonden wil worden. Als daarvan een lijst was, dan stond Etenstijd in de top-tien. Het is een restaurant met een bijzondere formule: voor 25 euro per persoon twee uur onbeperkt eten. Etenstijd komt uit de koker van de familie Meurs, bekend van de supermarktketen Jumbo. Grootdenkers.

Hoe zitten we erbij? ‘Je kunt het niet missen’, zegt een vrouw door de telefoon tegen iemand die de weg nog zoekt. Het villa-achtige bouwwerk van rode baksteen aan de rand van Tilburg is inderdaad moeilijk over het hoofd te zien. Een kordate blondine vangt ons op bij de receptie en leidt ons de zaal binnen. Op de begane grond zijn de buffetten waar we ons eten kunnen afhalen. Daaromheen gegroepeerd zijn eetzalen in verschillende sferen. Er is een serre, een whiskykamer en een bibliotheek. Beneden is een speelkamer voor de kinderen. Wij krijgen een tafeltje op de galerij van de eerste verdieping met rode pluchen stoeltjes tussen lambrisering van donker hout. Centraal staat een enorme, groen verlichte klok die 20.00 uur aangeeft. Onze tijd loopt.

Wat eten we? De keuze is even overweldigend als eclectisch. Van slakken in roomsaus tot friet met. Er is zelfs een automatiek met minifrikadellen. We laveren tussen de buffetklippen om ons kostje bij elkaar te scharrelen. We doen het in vier gangen: garnaalkroket en -cocktail; gebakken skrei met puree en spinazie in roomsaus; gekonfijte eendenbout met soja-gembersaus en stoofpeer; crème brûlée met zelfgetapt softijs. De combinaties zijn van ons.

Smaakt het? Er is niets gemakkelijker dan hoog vanaf onze culinaire Olympus het eten neer te bliksemen en te fulmineren over lauwe puree, futloze sla en slappe friet (eet nooit iets gefrituurds van een buffet). Natuurlijk, dat is er allemaal, inclusief knakworsten en voorgebakken schnitzels die als overjarige dames achter het raam moedeloos op klandizie wachten.

Maar de andere werkelijkheid is dat ons eten verrassend goed overeind blijft. De (vers gebakken) garnaalkroket heeft een bros korstje en is aardig gevuld. Dat de skrei (winterkabeljauw) meer dan gaar is zagen we aankomen: te lang op de bakplaat gedrukt door een bolronde kokkin die ski’s in haar keuken als winterdecoratie heeft liggen. Maar de vis kan ertegen. Hij is mooi stevig en prima van kwaliteit.

De gekonfijte eendenbout glijdt soepel van het bot en combineert uitstekend met de zoete stoofpeer en de donkere soja-gembersaus. De crème brûlée krijgt voor onze ogen een knapperig suikerkorstje en aan het goede softijs kan menig restaurant nog een puntje zuigen. En als je iets bij nader inzien toch niet lekker vindt, pak je gewoon wat anders. We moeten het eerste driesterrenrestaurant nog tegenkomen waar ze die service bieden.

Hoe is de bediening? Die bestaat uit meisjes en jongens in rode en zwarte gilets die de vuile borden wegruimen. In het voorbijgaan vragen ze of het smaakt.

Wat kost het? 25 euro, niet-alcoholische drank inbegrepen. Voor 4 euro extra krijg je drie glaasjes alcohol.

Komen we terug? Etenstijd is natuurlijk geen restaurant waar je in je eentje naartoe gaat met een opschrijfboekje op je knieën. Hier zit je met je familie, je collega’s, de voetbalclub. Dan is het maar net hoe leuk je familie, je collega’s en je voetbalvrienden zijn. Aan Etenstijd hoeft het niet te liggen. Als we klaar zijn kijken we op de klok: 21.55 uur. Twee uur, dat is krap aan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden