Oprichter Alpe d'Huzes: 'Ik gaf de voorzet voor deze shit'

JA! Hij is onhandig geweest. JA! Een beetje dom zelfs. Coen van Veenendaal, oprichter van Alpe d'Huzes - bergopfietsen tegen kanker - had natuurlijk beter moeten weten: als je een fikse management fee opstrijkt, ontploffen op een dag alle goede bedoelingen in je gezicht.

Coen van Veenendaal, thuis in Everdingen. 'Ik ben heel naïef geweest.' Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

Want hij zou het juist anders doen dan al die goede doelen met hun leasebakken en vette directiesalarissen. 'Antistrijkstokbeleid' - hij riep het vanaf elk podium. Elke euro moet naar kankeronderzoek gaan, niks mag in de organisatie blijven hangen. Iedere fietser moet trots zijn op wat er met het geld gebeurt.

En dan nu al die ophef. Hij zal het maar eerlijk zeggen, hij zat gisteren dus echt, hier aan de keukentafel in zijn huis onder aan de dijk in Everdingen, te janken. Dat hij nu op zijn lazer krijgt in de media, dat is rot, en vooral voor zijn vrouw en kinderen. Erger nog vindt hij het voor al die mensen die zich nu belazerd voelen, die hem een graaier vinden, of een corrupte bestuurder zoals er al zoveel zijn. Dat er misschien sponsors zijn die nu niet langer een bijdrage leveren en tegen elkaar zeggen: nee, die Alpe d'Huzes, dat is een stelletje zakkenvullers.

Verschrikkelijk, dat uitgerekend hij in zo'n positie terecht is gekomen.

Een oprechter mens is er niet, zegt zijn vrouw.

Daarom moet hij nu op zijn eigen gedreven manier uitleggen hoe het zit - hoe het echt zit. Want mensen zien hem als het boegbeeld van onbaatzuchtigheid, wellicht als een heilige die van de lucht kan leven. Maar hallo, hij heeft ook een gezin en uitgaven.

Een onwaarschijnlijke hoeveelheid uren heeft hij gedraaid, sinds hij in 2005 met Peter Kapitein Alpe d'Huzes bedacht. Van Veenendaal runde zijn eigen bedrijf, een trainings- en adviesbureau, maar draaide evenveel uren om de sponsorfietstocht eruit te knallen. Crazy misschien, maar met liefde, en onbezoldigd.

Er kwam een enorm bedrag aan miljoenen binnen met de tocht, en hij wilde precies weten waar al dat geld heenging. Hij ontdekte na gesprekken dat er zoiets bestaat als het wetenschappelijk-industrieel complex waar instellingen, biotechbedrijven, farmaceuten en wetenschappers elkaar in een wurggreep houden, wereldwijd zelfs, waardoor investeringen een veel te laag rendement hebben. En dat hele complex heeft jaarlijks tweehonderd miljard euro voor kankeronderzoek te besteden.

Vandaag in de Volkskrant: 'Ik moet dealen met de shit over mijn management fee, ik moet journalisten uit mijn tuin weren. Wrang toch?'

Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.