laat het stoppenFrank Heinen

Opdrachtgevers, trek die pleister er meteen af en schrijf: zou jij in ruil voor niets iets voor ons willen doen?

null Beeld

Niet alle moderne verschijnselen hoeven we goed te keuren. Er zijn zaken waar we ons tegen ­kunnen, nee móéten verzetten. Deze week moet Frank Heinen iets van het hart over problematische verzoekjes om voor niks te werken.

Mail van een onbekende. Opwindender wordt het leven niet. Onmiddellijk gretig klikken, de moderne variant van gehaast een briefopener door de envelop van de onbekende afzender jassen. Vast een verzoek om Iets Heel Leuks te doen dat Verrassend Weinig Tijd kost en Genant Veel Betaalt.

Helaas. Overdreven lang bericht vol wezenloze complimenten en uitweidingen over hoe men je mailadres heeft achterhaald, kort: er staat een eenmalige uitgave op stapel met als thema boeit niet, of een middag ter gelegenheid van blablabla, en of de zelfstandige zonder personeel niet wil meedoen. Zou iedereen te gek vinden! En o ja, het moet snel af, na het weekend als het kan.

Op deze momenten neemt de schrijfslaaf aan wie de zelfstandige jaren geleden voor een zacht prijsje zijn zelfrespect heeft onderverhuurd het over. Hoera, denkt die, een opdracht. Je bent gewild. Je doet ertoe.

Je bestaat.

Per ommegaande antwoorden natuurlijk, anders vragen ze een ander, dat zou rampzalig zijn. Veel dank voor jullie verzoek, nee wacht, ontzettend veel dank voor jullie eervolle verzoek, en ja, uiteraard kan dat verhaal geschreven, dat filmpje geregisseerd, die lezing gegeven. Met alle soorten van genoegen. Het thema spreekt je aan, superuitdagend!, en binnen een paar dagen af is geen enkel probleem. Moet er nog een foto bij? De tekst kan eventueel ook worden ingesproken op muziek? Of vertaald in een dans? Moet de zzp’er anders even z’n benen in zijn nek leggen? ‘Flexibel’ is zijn first, last and middle name.

En o ja, trouwens, even tussen neus, lippen en hartelijke groeten door: vraagje over de vergoeding, geformuleerd met de omslachtigheid waarmee chronisch verlegen mensen oneerbare voorstellen inkleden. Drie keer nalezen, her en der de nederigheid nog wat bijpunten en Send.

In alle gevallen laat een antwoord een dag F5'en op zich wachten. Niet zelden luidt de conclusie: er is geen vergoeding. Dat bericht is altijd precies even onthutsend, maar de toonaarden waarin het wordt overgebracht lopen nogal uiteen:

•Er is geen vergoeding, helemaal vergeten te melden, hahahahaha.

•Er is geen vergoeding, het spijt ons enorm, misschien zou je, voor deze ene keer...?

•Er is geen vergoeding, de vorige keer wel, en de volgende keer hopelijk ook.

•Vergoeding? Je bedoelt toch niet: ‘geld’?

•Er is geen vergoeding, maar meerdere van je collega’s (onder wie zeker twee die veel beter zijn dan jij) deden daar niet moeilijk over.

•Natuurlijk is er een vergoeding! Wat denk jij dan?! Een prachtig platform, een uitgelezen kans om je doelgroep te verbreden tot diep in de occasionbranche, een heerlijke lunch (luxe sandwiches met parmaham en rucola, en voor de vegetariërs: met rucola) en bij je verhaal komt een geinige karikatuur van je hoofd, die je, tegen vergoeding, rechtenvrij kunt delen op je eigen socials.

Kijk, vragen staat vrij, evenals je laten beledigen. De wereld zit vol sympathieke organisaties die geen cent te makken hebben en toch iets leuks van de grond trachten te tillen. Buurthuizen, studentenavonden, clubkranten, jubilerende asielen die hun instelling optuigen als goed doel en een eventuele bijdrage (een woord dat klinkt als een kwartje in een collectebus, niet als de middag werk die het is) als een investering, Joost mag weten waarin. Ze proberen het. Nee hebben ze, ‘Vanzelfsprekend, superleuk niks liever, ik laat alles uit mijn handen vallen en ga enorm mijn best doen, ik ben geen mens, ik ben een machine, hou van me, noem mij, bevestig mijn bestaan’ kunnen ze krijgen. In een ideale wereld zou elke zelfstandige zonder personeel een fulltime ‘nee’-zegger in dienst hebben. Maar ja: dan zouden het geen zelfstandigen zonder personeel meer zijn. En trouwens, de beste ‘nee’-zeggers zeggen op het voorstel om voor jou te werken natuurlijk nooit ‘ja’.

Mijn verzoek: laat de problematische verzoekjes om voor niets te werken doorgaan, anders leert de zzp’er het ‘nee-zeggen’ nooit. Maar alsjeblieft, opdrachtgevers overal ter wereld, stop stop stop stop met het in je verzoeken zogenaamd vergeten te vermelden dat het echte thema van de bijeenkomst ‘geen vergoeding’ is. Laat ons niet een middag sudderen in een jus van onwetendheid. Open met het slechte nieuws, trek die pleister er meteen af en schrijf: zou jij in ruil voor niets iets voor ons willen doen?

Nee heb je, ‘tuurlijk, superuitdagend, ik haat mezelf, hou van mij’ kun je krijgen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden