Op een ‘vrije fiets’ naar je maîtresse

De Volkskrant reist vakantie vierende Nederlanders achterna. Vandaag: voor een euro op de leenfiets over de Rue du Montparnasse van Parijs....

Parijs Rusalina Valery (18) uit Kiev wil naar de Eiffeltoren. En waarom eigenlijk niet met de fiets? Samen met haar vader kijkt ze in de Rue de Montparnasse vol belangstelling naar de Parijzenaren die met het grootste gemak grijze leenfietsen in en uit een stalling halen. Pasje bij het apparaat, paar cijfertjes intikken en klik, daar gaat weer een student ervandoor op een velib; zijn boeken gooit hij nonchalant in het mandje aan het stuur.

In Parijs staan sinds half juli ruim tienduizend van deze velibs (van vélo libre; ‘vrije’ fiets) in 750 stallingen door de hele stad. Het idee is gebaseerd op het Nederlandse witte fietsenplan uit de jaren zeventig. Je gebruikt een fiets zolang je hem nodig hebt, en daarna zet je hem terug in het rek, voor de volgende gebruiker.

De fietsen, stevig, modern, met handremmen en kabels verwerkt in het frame, zijn goedkoop. Voor het eerste uur betaal je een euro. Daarna gaat dat bedrag iets omhoog, maar wie de fiets binnen een half uur terug brengt naar een stalling, betaalt niets.

Bij het station Gare du Montparnasse krijgt Dominique Masse (56) instructies van de ervaren velib-gebruiker Vincent Terrasse (45). Masse neemt voor het eerst de leenfiets. Hij is vanuit de buitenwijk Melun gekomen en fietst nu naar de buurt van Gare du Nord, naar zijn maîtresse, zoals hij bij herhaling benadrukt. ‘Het regent niet, dus ik dacht: ik ga het eens per fiets proberen. Ik doe er net zo lang over als met de metro.’

Parijzenaar Vincent Terrasse, met een jaarabonnement, fietst bijna elke dag op de huurfietsen. Van werk naar huis, van huis naar de winkel, van winkel naar café. ‘Ik fiets nooit langer dan een half uur, daarna ben ik moe. Het is gevaarlijk om in Parijs te fietsen met al dat verkeer, daar word je doodmoe van.’ Het systeem vindt hij ideaal: ‘Een prachtig compromis tussen individualisme en collectiviteit.’

De Nederlandse ondernemer Bart Vos (37) zag in 2000 al aankomen dat er op fietsgebied ‘iets’ zou gaan gebeuren in Parijs. Op een handvol waaghalzen na, die zich op de fiets door het Parijse verkeer waagden, fietste er toen nog nauwelijks iemand in de Franse hoofdstad. Maar dat zou snel gaan veranderen, wist Vos. ‘Als je dag in, dag uit twee uur in de file staat in de binnenstad, dan ben je wel toe aan een ander vervoermiddel.’

Vos zag een gat in de markt, en startte een fietsenwinkel in Parijs, Holland Bikes genaamd. Hij verkoopt er sinds 2002 fietsen van degelijke Hollandse merken. Inmiddels heeft hij acht winkels in Frankrijk, behalve in Parijs onder meer ook in Lyon en Rennes. In 2012 moeten dat er dertig zijn. In Parijs verkoopt Vos drieduizend fietsen per jaar.

Pal voor de winkel met oranje logo op de Boulevard Lefebvre staat een stalling met goedkope leenfietsen. Is het nieuwe fietsenplan geen grote bedreiging voor zijn zaak? Nee, zegt Vos. ‘Voor mij is het juist een goede ontwikkeling. Er worden fietspaden aangelegd, de overheid voert campagnes om fietsen te bevorderen, je ziet overal mensen voorbij zeilen op een fiets. Parijzenaren ontdekken nu hoe leuk het is om door de stad te fietsen. En uiteindelijk willen ze er dan zelf ook eentje hebben.’

Op de Rue de Montparnasse voeren twee Françaises een discussie. Delphine Oresmus (31) gaat minstens twee keer per week op de fiets door de stad, maar haar vriendin Farida Nouar (25) gaat voor geen goud op zo’n ding zitten. Ze is bang voor de auto’s. Begrijpelijk, want op de boulevards deelt de fietser het fietspad met taxi’s en bussen. Oresmus werpt tegen: ‘Als steeds meer mensen de fiets nemen, kunnen we de automobilisten opvoeden. Dan leren ze vanzelf hoe zij met fietsers samen in een stad kunnen leven.’

Rusalina Valery uit Kiev heeft geen geluk bij de betaalautomaat. Haar vaders creditcard wordt niet geaccepteerd. Mopperend wandelen ze in de richting van de Eiffeltoren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden