Reportage

Op bezoek bij de amateurs van BVV Barendrecht die het tegen Ajax mogen opnemen

null Beeld Renate Beense
Beeld Renate Beense

Als je het aan de voetballers van BVV Barendrecht vraagt is het de wedstrijd van de eeuw: het eerste elftal speelt woensdag tegen Ajax. David Kleijwegt ging bij zijn oude club kijken hoe de voetballers de zenuwen in bedwang proberen te houden.

David Kleijwegt

Ik zie ze al van een paar honderd meter afstand: op een verder pikzwart Sportpark De Bongerd gloeien de lichtmasten. Op de avond dat Ajax zijn laatste wedstrijd in de groepsfase van de Champions League wint van Sporting Lissabon, traint het eerste elftal van derdedivisieclub BVV Barendrecht op het hoofdveld in de stromende regen, die met dikke, koude druppels uit de lucht komt. Eigenlijk mogen amateurclubs niet na vijf uur trainen, wat over het algemeen betekent dat ze helemaal niet meer trainen, maar de club heeft dispensatie gekregen omdat ze voor de KNVB-beker spelen tegen een BVO, kort voor Betaald Voetbal Organisatie. En die BVO heet Ajax.

‘Tatadadada, tatadadada’, hoor ik trainer Richard Elzinga ritmisch ratelen, als zijn spelers over poortjes springen en pionnen ontwijken. Iedereen doet fanatiek mee, terwijl zijn stem door de bitterkoude lucht galmt. Ik ben hier zo’n 25 jaar niet meer geweest, terwijl ik hier vroeger minstens drie dagen in de week was. Als aanvoerder van de hoogste jeugdteams stelde ik best wat voor, dacht ik. Langs de kant staat hersteltrainer Ad Onnink toe te kijken. Hij herinnert zich mijn oudere broer: ‘Kon alles met een bal, beetje aan de trage kant.’ Niets over mij. Au.

De selectie speelt fanatieke potjes vijf tegen vijf. ‘Normaal hebben ze na een wedstrijd altijd pijntjes en blijven er aardig wat de hele training binnen’, zegt Onnink ‘Maar nu is er niemand in de kleedkamer, ra ra hoe kan dat?’ Hij heeft een heel scenario voor Ajax-Barendrecht in zijn hoofd. De enorm snelle linksbuiten Qrushinco Rosina, roepnaam Cro, moet meteen de bal krijgen en een paar keer sprinten langs Ajax-back Nico Tagliafico, die, denkt Onnink, vast gaat spelen. ‘Dan wordt-ie gek en krijgt-ie rood. Vervolgens maken wij 1-0. En dan brengen we de lessen van Kees van Wonderen ten uitvoer: bus voor de deur en klaar.’ Van Wonderen speelde acht jaar bij Feyenoord en is nu trainer van Go Ahead Eagles, dat eerder dit jaar met een zeer verdedigende tactiek Ajax op 0-0 hield.

Ajax-Barendrecht is een pikant duel. Wat het extra pikant maakt, is dat een paar dagen later de eerste klassieker van het seizoen op het programma staat. Als groeigemeente is Barendrecht aan Rotterdam-Zuid geplakt. En wie Zuid zegt, zegt Feyenoord. Vanwege de mensen ‘van Zuid’ die er naartoe zijn verhuisd, hoort Barendrecht gewoon bij dat deel van Rotterdam: veel meer op stand, maar met dezelfde mentaliteit. Dat was in mijn tijd ook al zo. De enige die bij BVV Barendrecht openlijk voor Ajax was, was import-Amsterdammer Hans van Leeuwen. Als hij iets moois had gedaan op het trainingsveld, stond hij even stil en riep met vet Amsterdams accent: ‘Jóhann!’, om zijn held Cruijff te eren. We lieten hem begaan.

Het team van auteur David Kleijwegt, toen hij bij BVV Barendrecht speelde. 
 Beeld Archief David Kleijwegt
Het team van auteur David Kleijwegt, toen hij bij BVV Barendrecht speelde.Beeld Archief David Kleijwegt

O, er hebben andere amateurclubs van naam en faam uit de regio tegen Ajax gespeeld. Het kleine broertje Heerjansdam bijvoorbeeld, in 1984, met de plaatselijke grootheid Ron van der Neut in de spits. Maar echt legendarisch is de wedstrijd Ajax-ASWH, uit het nabijgelegen Hendrik-Ido-Ambacht. Door toedoen van een slapende Ajax-verdediging kon Michael van Dommelen met een geplaatst maar niet onhoudbaar afstandsschot scoren in de Arena. Hij is nog steeds de enige amateur die daar ooit een doelpunt maakte.

Maar Barendrecht heeft een veel hechtere band met Feyenoord, die je in feite een alliantie kunt noemen. Het moet ergens zijn begonnen in de jaren tachtig, met Maup Martens, een oud-speler van Feyenoord die de jeugd van Barendrecht begon te kneden. Ik kan het weten, want Maup was mijn eerste echte trainer. Ik bungelde als jongetje wat rond in de lagere elftallen, totdat hij me in de smiezen kreeg. Het seizoen daarop speelde ik in het hoogste elftal van mijn leeftijdscategorie en kreeg ik een uitnodiging voor wedstrijden met de Rotterdamse selectie. Dat mijn glorieuze opmars als jeugdvoetballer daar ook meteen stokte, lag aan mij, niet aan Maup.

Na Martens, nog steeds actief als scout voor Feyenoord, zouden nog aardig wat jeugdtrainers met een Feyenoord-verleden volgen. Sinds die tijd speelde Barendrecht ook steevast aan het eind van de voorbereiding op het seizoen een oefenwedstrijd tegen Feyenoord. Berucht is de keer in augustus 2008, toen Barendrecht met 2-1 won, tot groot chagrijn van trainer Gertjan Verbeek. De traditie stopte omdat Ronald Koeman niet op kunstgras wilde oefenen. Hij had nog gelijk ook, zeggen ze bij Barendrecht.

Het weekend voor de training, als BVV Barendrecht een inhaalwedstrijd speelt tegen DVS’33 uit Ermelo, dwaal ik in gedachten verzonken door het dorp en passeer het huis waar Beertje Kreijermaat vroeger woonde. Verrek, dat is waar ook: veel van die Feyenoorders vestigden zich hier, wat de band nog sterker maakt. Gerard Kerkum had zelfs een villa bij ons om de hoek. Mario Been, André Stafleu, ook een van mijn jeugdtrainers bij Barendrecht – ze zitten er nog steeds. Niet dat het de Feyenoorders altijd beviel. Rechtstreeks uit Brazilië werd het jonge talent Leonardo in Barendrecht gestald. Hij zwierf ’s avonds over de straten en kon maar niet begrijpen waarom er na negen uur geen mens op straat was. Al die huizen met de gordijnen dicht.

Bewegwijzering van de velden bij BVV Barendrecht. Beeld Renate Beense
Bewegwijzering van de velden bij BVV Barendrecht.Beeld Renate Beense

Op het sportpark valt me op hoe weinig er veranderd is. Het terrein is immens, maar dat was het altijd al. Met 2.200 leden is de voetbalvereniging een van de grootste van de streek. Rond de velden zie ik veel gezichten die ik vaag herken. Ik zie zelfs een oude jeugdleider van me. In de kantine staat nog steeds een flipperkast, al heeft-ie niet meer als thema de rockgroep Kiss, zoals in mijn tijd, maar Elvis Presley.

Patat in de kantine van BVV Barendrecht. Beeld Renate Beense
Patat in de kantine van BVV Barendrecht.Beeld Renate Beense

Een van de mensen die ik nog van naam ken, is Gert van der Wal, tegenwoordig bestuurslid technische zaken. Hij is een clubman pur sang, speelde zelf tien jaar in het eerste. Dat Ajax-Barendrecht voor iedereen hier de wedstrijd van de eeuw is, kan hij beamen. ‘Het is once in a lifetime.’ De appgroep van de selectie ontplofte toen het balletje met de naam Barendrecht na die van Ajax tevoorschijn kwam. Veel regels werden gevuld met uitzinnige kreten van vreugde: ‘Jaaa!, Jaaa! en Jaaaa!’ ‘Heb opeens heel veel vrienden’, appte Danny Monster, al jaren een vaste waarde in het eerste elftal. Een ander laat grappend weten: ‘Berghuis is voor mij’. Voor de goede orde: Steven Berghuis is geschorst.

Van der Wal doet zijn best de emoties enigszins te beteugelen. ‘Het moet vooral leuk blijven, hè?’ En dat wordt moeilijker, nu er geen publiek bij de wedstrijd aanwezig mag zijn. ‘Het is daardoor óók zuur’, bekent hij met een sip gezicht. Minstens tien bussen met vijftig man had hij kunnen vullen om naar de Arena te gaan en Barendrecht aan te moedigen. Van der Wal: ‘Er waren spelers bij die lieten weten dat ze best in hun uppie een hele bus voor hun rekening konden nemen.’ Het uitvak had hij met gemak vol gekregen.

Ook Ajax rekende op heel wat supporters. De club is momenteel zo gewild dat er veel gezinnen met kinderen werden verwacht, die nu eindelijk de kans kregen hun helden in levenden lijve te zien. Spelen voor 35 duizend mensen, het leek Van der Wal wel wat. Maar: ‘Dit is ook heel mooi.’ Van der Wal heeft in elk geval niet de stress dat hij elke bus moet screenen op hooligans, want je weet nooit wat die nu weer van plan zijn. Een half uur voordat de wedstrijd begint, zegt hij: ‘Even de lichtmasten aandoen. Tja, dat doe ik ook nog.’

Bekers in de bestuurskamer van voetbalclub BVV Barendrecht.
 Beeld Renate Beense
Bekers in de bestuurskamer van voetbalclub BVV Barendrecht.Beeld Renate Beense

‘Wil je niets drinken?’, vraagt assistent-trainer Frans Brienen, een oud-speler van het eerste elftal met wie ik nog in de jeugd heb gevoetbald, na afloop van de wedstrijd. Frans is een uitzondering: een Barendrechter die supporter is van Ajax. Over de bekerwedstrijd maakt hij zich geen illusies. ‘Winst of gelijkspel, dat gaat echt niet gebeuren. Ik hoop alleen maar dat we niet worden afgedroogd. Vier of vijf nul, zoiets: dat zou prima zijn.’ Hij tuurt naar de bodem van zijn lege bierglas. ‘Wil je echt niets drinken?’

‘Lekker daggie hebbie uitgekozen…’, roept Elzinga me toe in de stromende regen, als hij als laatste het trainingsveld verlaat. De spelers hebben hun ‘conditionele prikkel’ gekregen en de mooie, doffe knal die een bal geeft als hij goed wordt geraakt klinkt niet meer. In de kleedkamer tref ik spelers die opgetogen zijn over de wedstrijd van komende woensdag, zoals jonge kinderen op de avond voor Sinterklaas, al laten ze zich niet allemaal kennen.

null Beeld Renate Beense
Beeld Renate Beense

Danny Monster rommelt in het krachthonk met gewichten. Hij houdt zich groot. ‘Wat de loting met mijn hart deed?’ Hij wijst op zijn borst: ‘Niets!’ Monster is een showmannetje. Als hij in thuiswedstrijden scoort, komt het voor dat hij, speciaal voor de foto, gaat liggen naast zijn eigen reclamebord, dat hij achter beide goals heeft laten plaatsen. Monster Schoonmaakgroep.

Rechtsback Wouter Rieken, een van de weinige spelers die via de eigen jeugd een plaats in het eerste afdwong, doet aanmerkelijk minder stoer: ‘Natúúrlijk droom ik van een goal in de negentigste minuut. Je naam op dát formulier. Dat moet geweldig zijn.’ Een hok verder, bij de ervaren fysiotherapeuten Ap Outjes en Cees Krijgh, heerst realisme. Smalend vertellen ze me dat de scouts van Ajax die afgelopen zaterdag de wedstrijd van Barendrecht bijwoonden na een kwartier alweer waren vertrokken. Genoeg gezien.

De bekendste voetballer

Veruit de bekendste voetballer die ooit bij BVV Barendrecht heeft gevoetbald, is Denzel Dumfries. De huidige rechtsback van Inter Milan speelde er alleen een paar jaar in de jeugd. Vóór de doorbraak van Dumfries was Barendrecht vooral bekend van de boomlange en fraai gelokte spits Michel Beukers, die via Excelsior bij FC Utrecht terechtkwam. Beukers was tot vorig jaar hoofdscout bij Feyenoord. Een andere voetballer van naam met Barendrechtse wortels is Anwar El Ghazi. Van 2014 tot 2016 speelde El Ghazi zeventig wedstrijden in het eerste van, jawel, Ajax.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden