Ontspoorde taximarkt

Een onbeschofte bejegening van klanten behoort tot het standaardrepertoire van Amsterdamse taxichauffeurs. Afgelopen weekeinde werd met de doodklap die een chauffeur aan een passagier uitdeelde een nieuw dieptepunt bereikt....

Naar verwachting stuurt staatssecretaris Huizinga van Verkeer en Waterstaat nog deze week een brief naar de Tweede Kamer waarin zij de gemeenten meer mogelijkheden geeft het taxivervoer aan regels te onderwerpen. Deze reeds eerder aangekondigde aanscherping van de Taxiwet staat los van het fatale handgemeen in Amsterdam, maar het incident zal de druk op de politiek om haast te maken zonder twijfel vergroten.

Haast is zeker geboden. Maar hoewel burgemeester Cohen het kabinet terecht verwijt veel te lang te hebben gewacht, gaat Amsterdam niet vrijuit waar het de aanhoudende chaos in de hoofdstedelijke taxibranche betreft. In weerwil van extra toezicht, slagbomen en de invoering van een kwaliteitskeurmerk, is Amsterdam onmachtig gebleken de harde kern van chauffeurs tot de orde te roepen die lak heeft aan elke vorm van regulering. Het was door de aanhoudende intimidatie van hun kant dat nieuwkomer Taxidirekt, die de strijd aan wilde gaan met de dominante Taxicentrale Amsterdam (TCA), het hoofd moest buigen.

Ter verdediging van Amsterdam kan worden aangevoerd dat de ruimte voor gemeenten iets aan de oorzaken van de problemen te doen, beperkt is. De liberalisering van het taxivervoer waartoe in 1999 werd besloten, was een van de paradepaardjes van de paarse coalitie. De taximarkt zat al jaren op slot. Vergunningen werden door de gemeente mondjesmaat uitgedeeld. Het gevolg was schaarste, hoge tarieven en een lucratieve handel in taxivergunningen.

Het vrijgeven van de markt zou tot lagere tarieven moeten leiden en een betere dienstverlening. Het omgekeerde gebeurde. De taximarkt werd, niet alleen in de hoofdstad, overspoeld door avonturiers die allemaal een graantje hoopten mee te pikken. In plaats van te concurreren op prijs ging het wettelijk maximumtarief als minimum fungeren. Doel werd niet door een lagere prijs zoveel mogelijk klanten te vervoeren, maar zoveel mogelijk per rit te verdienen. De sociale controle binnen de beroepsgroep deed de rest.

Inmiddels zijn pogingen gedaan door onder meer invoering van een ander tariefsysteem en het verplicht stellen van een taxidiploma de ergste uitwassen te bestrijden. Huizinga wil de mogelijkheid voor gemeenten aanvullende eisen te stellen verruimen. Ook zou zij chauffeurs willen verplichten zich aan te sluiten bij een taxicentrale. Nu duidelijk is dat de liberalisering op een fiasco is uitgedraaid, kan beter nog een stap verder worden gezet. Taxivervoer is bij uitstek lokaal vervoer. Het heeft bovendien geen zin eisen te stellen als effectieve controle en sancties ontbreken. De afgifte van taxivergunningen zou daarom weer terug moeten naar de gemeenten, gekoppeld aan een duidelijke klachtenregeling. Wie de regels overtreedt is, zijn vergunning kwijt. Eigenlijk net als in andere beschaafde landen.

Reageren? volkskrant.nl/commentaar

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden