Onkruid & dressing

Je moet eten waar je een hekel aan hebt, schrijft een lezeres uit Soest. Veel mensen met tuinen vechten tegen alles wat God wil laten groeien....

Eerder zevenblad en speenkruid. Zevenblad is een hardnekkig, onkruid. Lezeres uit Soest doet de jonge blaadjes in de sla. Het geeft grote voldoening, onkruid eten. Zoals je soms ook graag eens spreeuwen zou eten.

Het is in Nederland geen gebruik meer om te eten wat om je heen groeit. Maar buitenlandse vrienden en vriendinnen kunnen het ons weer leren.

Een lezeres uit Amsterdam schrijft dat haar Hongaarse vriendin haar plastic zakken vult met speenkruid dat ze salata noemt. Het groeit op vochtige plekken onder bomen.

In de Volkskeukenbibliotheek vinden we niets over de eetbaarheid van speenkruid. Wel over zevenblad. Het kan als spinazie gekookt worden. Maar volgens een twintig jaar oude kruidenatlas is het aroma van het blad zo overheersend dat mengen met andere bladgroente wordt aanbevolen.

En het is ergens goed voor, of liever, ergens tegen.

In de middeleeuwen werd met zevenblad de jicht bestreden. Maar voor dat doel zijn meerdere kruiden geschikt, als we de kruidenboeken (waar nooit ook maar een spoortje van bewijs van de bewering in te vinden is) mogen geloven.

Een lezeres uit Blija, helemaal boven in Friesland, stuurt ons wat zaadjes van rode tuinmelde. Ze verhuurt een deel van een oude boerderij als alternatief voor een bungalow in een pretpark met tropisch zwemmen in overdekte chloordampen. Ze laat haar gasten toe in een 'pluktuin' waar ze onder andere tuinmelde kunnen vinden. Dat hebben ze niet bij Center Parcs.

Er is ook groene tuinmelde. Een Sesam Natuurhandboek schrijft dat 'Noordamerikaanse kolonisten en Indianen de enigszins zoute bladeren gebruikten om voedsel op smaak te brengen'. In Europa zou tuinmelde vooral gebruikt zijn tegen keelpijn, geelzucht en toch ook weer tegen jicht.

De zuurvette saus over een salade heet tegenwoordig dressing. Misschien wel omdat het woord slasaus direct doet denken aan de fles van Calvé. Groenige olijfolie en milde azijn en zout zijn in principe voldoende dress voor een groene sla. De olie en de azijn hoeven niet tot een homogene saus geroerd te worden, ze kunnen ook apart over de onkruidsalade worden geschept of gedruppeld. Peper uit de molen maakt de jurk mooier en weinig (!) heel kleine stukjes gebakken spek. Vegetarische spekjes maken we van gerookte amandelen (schap zoutjes in de supermarkt). Er zijn weinig amandelen voor nodig. Ze moeten fijngehakt worden en goed verdeeld over de sla die al gedresst is met olie en azijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden