Onderzoek donaties Sarkozy

PARIJS De Franse belastingdienst start een onderzoek naar een mogelijk illegale bijdrage aan het campagnefonds van president Sarkozy in 2007....

Woerth zou begin 2007 als penningmeester van regeringspartij UMP 150 duizend euro hebben gekregen van Liliane Bettencourt, de schatrijke erfgename van L’Oréal, om de verkiezingscampagne van Nicolas Sarkozy te financieren. Het rapport van de belastingdienst wordt vrijdag verwacht.

De socialistische partij (PS) dringt aan op de instelling van een parlementaire-enquêtecommissie, die eventuele belangenverstrengeling moet onderzoeken. Woerth had, toen hij als minister van Financiën de belasting onder zijn beheer had, diverse personele banden met Bettencourt, de grootste belastingbetaler van Frankrijk. Mevrouw Woerth behoorde tot haar financiële staf.

De getuigenis van Claire Thibout, de voormalige boekhoudster van Liliane Bettencourt die beweert dat de erfgename van l’Oréal grote bedragen contant geld gaf aan Woerth, won woensdag aan geloofwaardigheid. De politie maakte bekend dat de boekhoudster inderdaad op de door haar aangegeven dagen 50 duizend euro heeft opgenomen. Geld dat volgens haar door Patrice de Maistre, de vermogensbeheerder van Bettencourt, aan Woerth zou zijn toegestopt.

Het lot van minister Woerth, en daarmee de geloofwaardigheid van de regering-Sarkozy, staat of valt inmiddels met het aandragen van harde bewijzen van financiële malversaties. Komen die boven tafel, dan kan de minister zijn biezen pakken, waarmee in een moeite door de pensioenplannen van Sarkozy gevaar lopen. Dit dossier zou juist door Woerth tot een goed einde moeten worden gebracht. Blijven die bewijzen uit, dan kan de hele affaire Woerth-Bettencourt juist een louterend effect op de positie van de regering hebben.

In het televisiejournaal van dinsdag mocht Woerth nog eens met grote stelligheid verzekeren dat hij echt nooit geld heeft aangenomen waarop hij geen recht zou hebben. ‘Ik probeer mijn kalmte te bewaren’, zei de minister, maar dat kostte hem zichtbaar moeite.

‘Het is genoeg’, verklaarde hij boos, maar ook: ‘Ik heb nog geen euro illegaal ontvangen.’ Woerth noemde alle beschuldigingen een grote orkestratie om hem en daarmee Sarkozy in de problemen te brengen.

In de politieke arena worden alle registers opengetrokken. De socialisten eisen op felle toon openheid van zaken van Woerth. Zoals te doen gebruikelijk komt de venijnigste steek van Ségolène Royal: ‘Sarkozy wilde ooit de banlieue schoonvegen met een hogedrukreiniger. Om Sarkozië uit te mesten, heb je er aan één niet genoeg.’

‘Ik roep u op, vanwege een idee over de Republiek dat wij delen, niet het spel van extreemrechts te spelen’, voegde minister van Financiën François Baroin de socialisten toe tijdens het vragenuurtje in het parlement. Waarop het leeuwendeel van de socialisten de zaal verliet, uitgejoeld door de UMP’ers.

Ook de media zijn schuldig aan de crisis, vindt de UMP. Nieuwssite Mediapart, die veel onthullingen in de zaak Woerth-Bettencourt brengt, worden zware verwijten gemaakt. De site wil nu een rechtszaak aanspannen tegen partijleider Xavier Bertrand van de UMP, die van ‘fascistische methoden’ sprak.

Het wachten is nu op president Sarkozy, die zich nog amper over de kwestie heeft uitgesproken. Hij beperkt zich tot steunverklaringen aan Woerth en tot het uitspreken van zijn verbazing over het feit dat deze persoonlijke kwestie zo veel aandacht krijgt, terwijl het land kampt met werkloosheid, stagnatie en armoede. Wat vreemd klinkt uit de mond van een president die ervoor koos een voetballer op het Elysée te ontvangen terwijl miljoenen Fransen de straat opgingen om tegen de pensioenhervorming te protesteren.

Maar met een toespraak alleen is deze affaire niet meer te redden. Om te beginnen moeten maatregelen worden genomen om de schijn van belangenverstrengeling te voorkomen. Een minister van Financiën die, zoals Woerth, tevens penningmeester is van de regeringspartij, dat is vragen om moeilijkheden. Iemand op die post moet ook verstandig genoeg zijn om te voorkomen dat zijn echtgenote het grootste kapitaal van het land, dat van Liliane Bettencourt, mede gaat beheren.

Ongeacht de uitkomst van de zaak-Woerth-Bettencourt zal Sarkozy de bezem moeten halen door zijn aangeslagen ministersploeg. Tot de vaste mikpunten behoren Rama Yade, Christian Estrosi en Fadela Amara. Maar ook Bernard Kouchner, als minister van Buitenlandse Zaken het afgelopen jaar neigend naar onzichtbaarheid, behoort tot de mogelijke slachtoffers.

Jean-Christophe Rufin, tot voor kort Frans ambassadeur in Senegal en een van de zwaargewichten van de diplomatieke dienst, zei eerder deze week dat Buitenlandse Zaken ‘alle greep op het dossier Afrika is kwijtgeraakt’. De kritiek wordt gedeeld door Alain Juppé en Hubert Védrine, beiden voorgangers van Kouchner.

Ook diverse zwaargewichten binnen de UMP dringen aan op een ingrijpende herziening van de regering op korte termijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden