Onder stolpbalken in kaarsrecht polderland

Het duurt even voor je het weer weet, als je s ochtends je ogen opendoet. Buiten mekkeren de schapen en voor de deur staat de ontbijtmand met warme broodjes en kaas....

Eigenlijk niet veel van gemerkt bij het slapen, hier in Hotel Spitsbergen, dat met vier gerieflijke kamers op de voormalige hooizolder het midden houdt tussen een hotel en een bed & breakfast.

Eigenlijk ook niet veel van gemerkt tijdens de wandeling door de Beemsterpolder, de vorige dag. Gewoon, lekker gelopen over mooie dijkjes, waar je via opstapjes over de hekken klimt. Uitgekeken over weilanden, watertjes en lange rechte wegen met populieren en stolpboerderijen. Prachtig, daar niet van; dit mag met recht werelderfgoed heten.

De Beemster (in 1612 drooggelegd door de man die ervoor geboren was: Jan Adriaansz. Leeghwater) werd in 1999 op de werelderfgoedlijst van de Unesco opgenomen. Om het strakke vierkanten verkavelingspatroon. Om de renaissancistische bouwstijlen en de symmetrische tuinen. En om het landschap dat zich tussen die rechte einders heeft gewrongen.

Of, zoals Bram Vermeulen het verwoordde: Zo maakte de koning der natuur met zijn loodlijnen verstand van wilde watermeren een kaarsrecht polderland. Zijn gedichten staan op borden aan de Beemsterringdijk bij de woonplaats van de vorig jaar overleden cabaretier en kunstenaar: het gehuchtje Oudendijk, met eetcafé Les deux ponts als middelpunt. Hier vandaan organiseert cafébaas Peter Geel elke twee weken een wandeling door de polder onder leiding van een natuurgids. Morgen om 2 uur ook weer, dan gaat het dwars over het weilandpad door de polder (www.lesdeuxponts.nl of 0229-541275).

Maar alleen is het ook prettig. Op een doorsnee zaterdagzomermiddag is het lekker rustig in de Beemster. Er rijden wat frivool gekleurde eendjes van de Eendenclub en ongemerkt ben je van Oudendijk weer naar boerderij Spitsbergen in Noordbeemster gelopen, over de Vrouwenweg die is vernoemd naar het Mariakerkje dat er in de middeleeuwen stond.

Boerderij Spitsbergen, een traditionele stolpboerderij, werd begin zeventiende eeuw gebouwd door een Amsterdammer die zaken deed in de walvisvaart. In 1997 verbouwden Ted en Afra Boon hun hooizolder tot een professioneel minihotel in een boerenbedrijf.

In de tweepersoonskamer is alles aanwezig wat er hoort en zelfs meer, want je kunt er zelf koffie en thee zetten en eitjes (van eigen kippen) koken in de eierkoker die klaarstaat op de ijskast. In de ijskast ligt een fles alcoholarme appelcider en staat een biertje helaas niet het Beemsterblond, een stevig bitter bier met een zweem zoet dat hier in de polder wordt gebrouwen. Op de traditionele stolpbalken (massief aanwezig in de kamer) ligt een vliegenmepper en is de tv geïnstalleerd, in het nachtkastje ligt de Bijbel.

Alles even comfortabel en even netjes in orde. Het bubbelbad bubbelt naar hartelust, het bed niet te hard, niet te zacht, de raampjes op een kier met een hor ervoor. Een goedkope overnachting voor wandelaars is het niet (een kamer met zn tweeën is 88 euro, voor één persoon kost het 67 euro), maar daarvoor ben je wel knus onder de pannen. Zo knus, dat je je dankzij de dunne wanden, bijna in bed waant bij je buren die gelukkigs niks wilders van plan waren dan een nachtlang slapen.

Pay-Uun Hiu

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden