Interview Jan Slagter

Omroepbaas Jan Slagter: ‘Met Max hebben we de ouderen een stem gegeven in Hilversum’

Jan Slagter Beeld Frank Ruiter

Jan Slagter (65), de baas van Omroep Max, presenteert zaterdag vanuit Paleis Soestdijk Max Koningsdag.  ‘Het koningshuis zorgt voor saamhorigheid.’

Koning Willem-Alexander of koningin Máxima?

‘Lastig, ik zie ze als een twee-eenheid. Ik kies toch onze koning, omdat hij staatshoofd is. Dat zie je ook: tijdens bijeenkomsten beantwoordt hij de vragen, Máxima houdt zich dan wat meer op de vlakte. Tegelijk is haar rol bij de VN, waar ze zich met microkredieten bezighoudt, op haar lijf geschreven.

‘In 2014, nadat ik Omroepman van het Jaar was geworden, heb ik bij de koning aan tafel gezeten. Schoenen gepoetst, stropdas aan; je gaat toch lunchen met de koning in Paleis Noordeinde. De sfeer was goed. Wijntje erbij, gezellig. We dachten natuurlijk wel allemaal: o god, straks vraagt hij mij wat.

‘We hebben het over zijn vluchten gehad, hij vliegt weleens als co-piloot bij de KLM. Ik vroeg hem of de captain dan omroept of de co-piloot vandaag de koning is. Lachend zei hij dat dat niet zo is.

‘Op Koningsdag zal ik tijdens Max Koningsdag vanaf Paleis Soestdijk met gasten praten over het koningshuis. Historica Reinildis van Ditzhuyzen duidt de dag, en er zijn optredens van Lee Towers, Wolter Kroes en George Baker.

‘Het koningshuis zorgt voor saamhorigheid. Republikeinen zeggen dat het zo duur is, en dat we een president moeten hebben. Alsof dat allemaal niets kost.’

Eerste of laatste hijs?

‘De eerste. In combinatie met een kop koffie is dat bijna heaven.

‘Vorig jaar rookte ik bij een uitzending van Pauw mijn laatste sigaret, dacht ik. Veertien dagen later zat ik daar weer aan tafel. ‘En Jan?’, vroeg Jeroen. ‘Tja’, zei ik. ‘Ik had laatst een wijnproeverijtje, daar ben ik nat gegaan.’

‘Ik heb geminderd. Eerst rookte ik er veertig per dag, nu vijftien. Weekenden zijn gevaarlijk, dan zit ik er nog weleens boven, door terrasjes enzo. Maar ik ben nog steeds van plan te stoppen.

‘Eens in de drie jaar lig ik in Duitsland in zo’n prescan. Ze zeggen daar dat ik niet meer de longen van een vijftienjarige heb, maar het belangrijkst vind ik dat ze zeggen dat ik geen kanker heb.’

Max maakt mogelijk of De Zorgwaakhond?

‘Ik presenteer ze allebei. In De Zorgwaakhond confronteer ik zorgbestuurders met misstanden in hun organisatie. Max maakt mogelijk helpt ouderen in arme landen. In Moldavië ben ik bij mensen geweest bij wie de koude wind door hun gammele huisjes jaagde, terwijl het min twintig was. Ik heb gezien dat mensen doodvroren, dat ledematen geamputeerd moesten worden. We hebben nu een project waarbij duizenden ouderen in Moldavië in de winter kolen en hout krijgen. Absoluut niet milieuvriendelijk, maar er is niets anders. We doen dat dankzij kijkers die geld geven.

‘Ik kies voor Max maakt mogelijk omdat we daar het verschil maken tussen leven en dood. ‘Een druppel op een gloeiende plaat’, roepen mensen dan. Het zal allemaal wel. We helpen duizenden mensen.

‘Soms hoor ik dat ik, voor een omroepbaas, zo veel programma’s presenteer. Dat valt reuze mee. Nu zijn het deze twee, ik ben gestopt met Max Geheugentrainer. Over een paar jaar - ik ben nu 65 - ga ik het iets rustiger aan doen, ik werk nu zestig, zeventig uur per week. Helemaal stoppen is ook niet goed. Je moet de hersens blijven prikkelen.’

Zwemmen of snookeren?

‘Zwemmen, want dat moet ik nog leren. Het zou mooi zijn als ik op mijn 65ste kan zeggen: Jan Slagter heeft zwemdiploma A.

‘Tijdens schoolzwemmen was ik een lastig ventje, ik klierde voortdurend. De andere kant op zwemmen, een voetje van een vriendje vasthouden. Zodoende stond ik altijd naast het bad, en leerde ik nooit wat.

‘Ik beheers de schoolslag een beetje, maar kan niet watertrappelen. Zodra ik geen grond onder mijn voeten voel, raak ik in paniek. Als het bad - de zee ga ik nooit in - niet dieper is dan 1.70 m, vindt Jan het best. Ik zwem langs de kantjes, zodat ik me aan de randen vast kan houden.

‘Snookeren kan ik iets beter. Zo’n dertig jaar geleden heb ik in België de eerste snookerpaleizen opgezet, waar vijftien tafels stonden. In Nederland denk je dan aan smoezelige ruimten naast de coffeeshop, maar hier kwamen dokters en studenten.

‘Ik ben ondernemend ingesteld. Er ontstond een gat in de markt toen België de BBC kon ontvangen, waar snooker (biljart is met twee witte en een rode bal, snooker met vijftien rode en zes gekleurde ballen, red.) werd uitgezonden. Zeven jaar later heb ik het verkocht.

‘Op reis ontvang ik vaak Eurosport op mijn hotelkamer. Dan kijk ik snooker. Schitterende sport. Hoe ze die witte bal zodanig achter een gekleurde bal leggen dat de tegenstander niet rechtstreeks een rode bal kan raken. Hoe is het mogelijk?! Helaas doet de jeugd alleen nog maar aan poolbiljart, met gestreepte en effen ballen. Dat is geen echt biljart, wat mij betreft. De tafel is te klein.’

Jan Slagter Beeld Frank Ruiter

Den Haag of Hilversum?

‘Den Haag, daar ben ik geboren en getogen. Twintig jaar geleden kon je er een kanon afschieten, je raakte niemand, het was een dooie boel. Nu bruist het, de horeca is hartstikke goed. Lange Voorhout, Denneweg, dat zijn prachtige plekjes. Ik woon in Zoetermeer omdat mijn vrouw daar woonde. We hebben er een lekker huis aan het bos.

‘Als iemand plat Haags spreekt, praat ik het zo mee. Dat kan ik redelijk goed. Lekkah.

‘Mijn grootste wens is om ooit in de buurt van Loosdrecht te wonen, aan het water. Dat ik ‘s avonds thuiskom en tegen mijn vrouw Ingrid zeg: we gaan een stukkie varen, even het hoofd leegmaken. Ik kan niet zwemmen, maar ik hou van varen.

‘Maar ja, die huizen in Loosdrecht kosten zo twee miljoen. Dat kan Bruin niet trekken.’

Teamplayer of tiran?

‘Dat je die vraag stelt, geeft wel aan dat je er wat over hebt gehoord. Kijk, ik ben een teamplayer. Maar binnen het team moet er een aanvoerder zijn. Als de meningen zijn verdeeld, hak ik de knoop door. Daarom word ik weleens de generaal genoemd.

‘Het klopt dat ik ook de uiteindelijke beslissing heb genomen om te stoppen met Candlelight, het radioprogramma van Jan van Veen. Er was gezeur over zijn muziekkeuze: hij draaide nummers die niet bij het profiel van Radio 5 pasten. En de geluidskwaliteit van zijn gedichten was slecht - hij nam zijn programma thuis op.

‘Pas je muziek aan en kom je programma in Hilversum opnemen, hebben we toen gezegd. Dat weigerde hij. Toen heb ik de stekker eruit getrokken.’

Bed and Breakfast of Heel Holland bakt?

Heel Holland bakt. Toen we het programmaformat overnamen uit Engeland hoorden we: dat wordt nooit populair, Nederland heeft geen bakcultuur. Dat is onzin gebleken. Naar de finale keken 4,2 miljoen mensen.

‘Maar ik ben net zo trots op een programma als Kleuters tegen kwalen, waarbij kleuters bij ouderen op bezoek gaan. Op Twitter las ik dat men ontroerd was. Ik zie Twitter niet als de mening van Nederland, maar als het me uitkomt wel.’

Bed and Breakfast is ook een prachtig programma, dat een mooi beeld geeft van een trend: er zijn steeds meer Bed and Breakfasts. Zelf zou ik er nooit willen verblijven. Ik hou van hotels, liefst lekker groot. Beetje mensen kijken. Het idee dat ik een praatje moet maken met de eigenaar, die me misschien ook nog uitnodigt voor een glas wijn, vind ik niks.

‘Met Max hebben we de ouderen een stem gegeven in Hilversum. 15 jaar geleden zei een opnameleider bij een studioprogramma: (Fluisterend) ‘Zet die bloemetjesjurken maar achterin.’ Nu zie ik, ook bij de commerciële omroep, veel formats die over ouderen gaan, zoals die van Geer en Goor. Ik hoor dat Ali B een concert voor eenzame ouderen gaat geven. Maar als je mensen de dag van hun leven bezorgt, neemt het eenzaamheidsgevoel alleen maar toe als ze daarna weer thuis zitten. De hulp die je ouderen biedt, moet duurzaam zijn.

‘Wij proberen die wel te bieden. (Pakt zijn agenda) Hier zie je het staan: Kleuters tegen kwalen, nazorg. Ik wil dat die mensen die kinderen blijven zien, anders wordt het goedkoop. En dat is niet de bedoeling.

‘Onze programma’s zijn populair. Ook We zijn er bijna!, Droomhuis gezocht en Hendrik Groen scoren boven het miljoen. John de Mol ziet dat ook. Het klopt dat hij drie jaar geleden een commerciële zender van Max wilde maken. Toen ik zei dat dat niet mocht van de Mediawet, vroeg hij of ik alleen kwam. Ik zou een zender mogen opbouwen. Maar dan was ik een vader geweest die zijn kind in de steek had gelaten, en had ik voor het geld gekozen. Maar het huisje in Loosdrecht was dan wel erg dichtbij gekomen.’

Max Koningsdag vanaf Paleis Soestdijk (Omroep Max) is op 27 april om 13.55 uur te zien op NPO 1.

cv Jan Slagter

1954 Geboren in Den Haag

Jaren ‘70 Mulo (reclame, marketing en financieel management)

Jaren ‘80 en ‘90 Kleinkunstimpresariaat in België. Oprichter snookerpaleizen in België

1993 Richt de Stichting Welzijn Gehandicapten Nederland op

2002 Richt Omroep MAX op

2010 Definitieve erkenning Omroep MAX

2013 Programmagids MAX Magazine

2014 Omroepman van het Jaar

2015 Benoemd tot officier in de Orde van Oranje-Nassau

Jan Slagter woont met zijn vrouw en twee kinderen in Zoetermeer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden