Nu knuffelbroer Carlos er is, staat de vla op tafel

Carlos Rodriguez (17), een uitwisselingsstudent uit Colombia, woont bij Leontine Bibo (46) en Henk Maas (54) in Amsterdam. Zij hebben al drie zonen en twee dochters, van wie één op kamers woont en de ander op reis is....

Sofie (17): Merle en ik willen allebei graag op uitwisseling naar Amerika. Dus we gingen kijken bij AFS, een uitwisselingsorganisatie voor jongeren. Zo kwamen we erachter dat ze altijd gastgezinnen kunnen gebruiken voor jongens en meisjes die naar Nederland komen. Dat leek ons leuk.’

Henk: ‘Wij zijn hier altijd in voor nieuwe dingen. Bovendien vonden we het wel interessant om mee te maken hoe het voor iemand is om van de andere kant van de wereld hierheen te komen. En dan weten we een beetje wat onze dochters straks gaan meemaken.’

Sofie: ‘En je wilde iets terugdoen.’

Henk: ‘Jawel, maar we vonden het vooral gewoon leuk.’

Carlos: ‘Ik wilde eigenlijk naar Amerika.’

Leontine: ‘Maar dat ging niet met zijn school. En zijn Engels is niet goed genoeg.’

Carlos: ‘Dus werd het Nederland. Ik zit hier in de vierde klas van het gymnasium.’

Merle (16): ‘Op de website kon je uitzoeken wie je als gastkind wilde. Wij wilden graag iemand uit een heel andere cultuur, en we wilden graag een jongen.’

Sofie: ‘Drie meisjes is een beetje veel.’

Timon (14) : ‘Het had wat mij betreft ook een meisje kunnen zijn, hoor.’

Henk: ‘Carlos stond zo lief met zijn zusje op de foto.’

Timon: ‘Dat gaf de doorslag.’

Merle en Sofie: ‘Een knuffelbroer.’

Leontine: ‘Geen van de jongens hier is echt een knuffelaar.’

Merle: ‘Maar Carlos is altijd wel in voor een knuffel.’

Henk: ‘Nu hij er een tijdje is, krijgen we echt het idee dat we er een kind bij hebben gekregen. Ik vind wel dat opvoeden eenvoudiger is met een kind dat niet van jou is. Je kunt makkelijker aardig doen en tegelijkertijd grenzen stellen.’

Leontine: ‘De verschillen zijn leuk. Carlos doet de dingen anders dan wij. We aten eigenlijk nooit vla, maar nu Carlos er is doen we dat wel. Omdat hij dat zo lekker vindt. Je kijkt anders naar Nederlandse gebruiken. Sint wordt extra speciaal.’

Merle: ‘Eerst vond hij brood helemaal niks, omdat hij dat niet kende.’

Leontine: ‘In het begin konden we elkaar helemaal niet verstaan, en toch lukte het om te communiceren.’

Henk: ‘Carlos lette heel goed op mimiek. Dan zei hij ineens: Merle verdrietig.’

Sofie: ‘Nu Carlos er is, ga ik meer naar buiten. Even met hem de stad in, in plaats van achter de computer.’

Henk: ‘Carlos kan ook zeggen: ‘Pay attention!’ Dan wil hij aandacht.’

Timon: ‘Het is leuk om met Carlos te stoeien. In het begin heb ik hem overal mee naartoe genomen in de stad. Maar na een week had ik het helemaal gehad. Ik vond het veel te druk. Hij zit soms de hele tijd tegen me aan te praten, ook als ik achter de msn zit, of als ik huiswerk maak.’

Henk: ‘Het valt me op hoe snel hij meedoet als kind. Hij is geen gast meer, het is net alsof hij hier altijd al was.’

Merle: ‘Hij is echt een broer, een gezinslid.’

Carlos: ‘Ik vind deze familie prima. Ik hou van bij hun zijn.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden