Column Arthur van Amerongen

Nooit zal ik mijn honden misbruiken, voor welke politieke agenda dan ook

Carnaval is niks voor mij. Ik participeerde in Venetië, Maastricht, Oeteldonk, Aalst, Rio de Janeiro, Moncarapacho en Loulé en steeds weer overviel mij een smachtende doodswens. Ik hoor niet thuis in deze roomse poppenkast, ook al ben ik al veertig jaar een zaat hermenieke, een dronken eenmansdweilorkest dat zelfs door de dansmariekes van het kamp straal genegeerd wordt.

Uiteindelijk vond ik Rio nog het minst weerzinwekkend. Voor een woekerbedrag kocht ik een vloekend T-shirt van een sambaschool en hoste ik mee tussen de trommelaars van kleur, stijf van de sos en de cachaça want ritmegevoel is mij niet aangeboren. Bovendien ben ik erg verlegen, zeker als ik tussen reusachtige Afro-Brazilianen mijn bleekscheetversie van de samba moet uitvoeren in een reetveter en een minuscuul hemdje.

Ondanks mijn vastenavondfobie bezit ik een enorme collectie carnavalsplaten. Dat begon ooit met de obligate Hilversumse meestampers van André van Duin en Adèle Bloemendaal, maar al spoedig verdiepte ik mij in het obscure oeuvre van Frans Boermans, Thuur Luxembourg en Sjraar Peetjens. Tot mijn afgrijzen werd hun meesterwerk Och waas ik maar beej mooder thoës gebleve verrotterdamst door Jantje Hoes van Katendrecht. 

Gelukkig namen Huub Stapel en Mooder Hellup in 1991 uit protest tegen Hoes een zompige Tegelense moerasbluesuitvoering op van Och was ik maar. Die staat gewoon op YouTube, tussen de kommersjele rotjeknorversie van Johnny Hoes en het hartverscheurende origineel.

Ik was van plan de hele toffelemoonse santekraam dit jaar aan mij voorbij te laten gaan, tot ik in de Aldi hoorde dat er dit jaar honden mochten meelopen in de optocht van Loulé.  Mijn drie meisjes zijn, in tegenstelling tot het baasje, graag onder de mensen en houden van gezelligheid. Maar wat voor pekskes moesten ze aan? 

Ik koekelde naar carnavalskostuums voor huisdieren en schrok me een hoedje: wie verkleedt zijn beest nou als Hitler, Kim Jong-un, Greta Thunberg, Merkel, Juncker of Trump? Nooit zal ik mijn honden misbruiken, voor welke politieke agenda dan ook.

Toen zag ik een roze cupcakekostuum. Die gein zou me 21,99 euro per hond gaan kosten en nog los daarvan vind ik zo’n gebakje nogal gay. Mijn teven zijn lesbisch en paraderen liever in een tuinbroek dan in een cupcake.

Uiteindelijk bleef ik lekker thuis, met een gezinsfles medronho tussen de benen. De meissies kregen een dozijn levende kuikens en een trog vol chocolademelk. Papa de keigekste, bazuinde ik, en nou al die pootjes de lucht in! 

En zo werd het toch een beetje carnaval.

Beeld Gabriël Kousbroek
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden