Postuum Nick Tosches (1949 - 2019)

Nick Tosches (1949 - 2019) wist met zijn pen in ieder levensverhaal de rock-’n’-roll te vinden

De zondag op 69-jarige leeftijd overleden schrijver en muziekbiograaf Nick Tosches zocht zijn onderwerpen dicht bij huis. Van entertainers tot gangsters: als hij er maar een laag rock-’n’-roll overheen kon gieten.

Nick Tosches. Beeld Getty

Hij gooide als schrijver de genres graag overhoop. Waarom kon je geen fictie schrijven terwijl je tegelijk een album besprak. Wie zegt dat? Ging het niet allemaal over stijl, op papier en in het leven? Dus wilde hij nog wel eens een niet-bestaand album recenseren, of een interview fingeren met Patti Smith dat nooit had plaatsgevonden, maar boordevol specifieke details stond en begon met de zin ‘We zitten hier in de Tropical, de donkerste bar van New York.’ Smith vond het prima: ‘Je kent me toch, schrijf maar wat op.’

De zondag op 69-jarige leeftijd overleden schrijver en muziekbiograaf Nick Tosches zocht zijn onderwerpen dicht bij huis. Zijn rock-’n’roll-levenstijl, die zijn literaire weergave vond in subliem, onnavolgbaar proza, trok hem naar de levens waar het grootste talent ten onder kon gaan aan zelfdestructie, in de ogen van de biograaf een glorieus proces. ‘Dat is de manier waarop we allemaal leven’, zei hij in een interview met de Observer Music Monthly toen zijn Jerry Lee Lewis-biografie Hellfire, over een leven op de rand van de afgrond, tot beste muziekboek uit de geschiedenis was gekozen. ‘Oppervlakkig leven, ondiepe greppel. Intens leven, diepe afgrond.’

Dat hij het niet zo nauw nam met de journalistieke spelregels (alleen recensies van albums die ook echt bestonden bijvoorbeeld) leidde tot zijn ontslag bij muziektijdschrift Rolling Stone, maar stond zijn status als grensverleggend muziekjournalist niet in de weg. 

De Jerry Lee Lewis-biografie Hellfire betekende de doorbraak van Tosches. Beeld boek Nick Tosches

Hij debuteerde met Country: The Biggest Music in America (1977), maar brak door met Hellfire (1982), de eerdergenoemde biografie van Jerry Lee Lewis. Hij verkeerde het liefst aan de schaduwzijde van het leven dat hij beschreef, van gangsters en entertainers. Of in het geval van Dino: Living High in the Dirty Business of Dreams (1992), over zanger, filmster en lid van de originele ratpack Dean Martin, in een leven waarin gangsters en entertainers elkaars natuurlijke gezelschap vormen.  

Tosches vergeleek in Dino het licht in de ogen van Dean Martin met een nachtelijk licht op zee dat wenkt, maar om zich heen een diepe, koude duisternis verbergt. In het hart van deze duisternis ‘het verschrikkelijkste geheim’: dat er geen geheim was, geen mysterie. Iets voor een doorsneebiograaf om wanhopig van te worden, maar voor schrijver Tosches een uitkomst. Hij kon Dean Martin larger than life maken, de ideale romanfiguur in zijn eigen biografie.

Dino van Nick Tosches. Beeld boek Nick Tosches
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden