Ter Redactie1.000ste Volkskrant Magazine

Negen Magazine-redacteuren over een gedenkwaardig lezersmoment: ‘Hij bood me 500 euro voor de koffiepot’

Als lezers contact opnemen met de Volkskrant, kan dat gedenkwaardige verhalen opleveren. Negen Volkskrant Magazine-redacteuren over de interacties die hun bijbleven.

De foto bij het artikel met de koffiepot van het Tulipe-servies van De Driehoek Huizen.Beeld De Volkskrant

De redacteuren van Volkskrant Magazine hebben niet dagelijks persoonlijk contact met lezers, maar als er eens een mailwisseling, telefoongesprek of ontmoeting is, kan het ze lang bijblijven. Zoals die anonieme oogarts die een pak geld stuurde in een doodgewoon envelopje. Of die zuster uit de JMJ-congregatie in Ravenstein die het magazine altijd van voor tot achter uitlas.

Ter gelegenheid van het 1000ste Volkskrant Magazine, een lezersspecial, vroegen we alle redacteuren van het magazine over een gedenkwaardig lezersmoment.

Heike Gülker, fotoredacteur

‘Een lezer die mij altijd zal bijblijven is zuster Leonardine van de JMJ-congregatie uit Ravenstein. Twaalf jaar geleden raakte ik met haar aan de praat op een tentoonstelling van oud-collega Theo Audenaerd. Ze las het magazine altijd van voor naar achter en  vond de zomerstop die we toen nog hadden verschrikkelijk.

‘Ze was toen al 82 en ze is inmiddels overleden, maar het was een heel leuke, vrijgevochten vrouw. In het magazine komt natuurlijk het hele leven langs, ook onderwerpen waar zij als non geen weet van had, zoals seks. Dat opende een wereld voor haar, vertelde ze. Haar magazine ging ook rond in de zustergemeenschap, er waren zeven andere zusters die het na haar wilden lezen.

‘Ze stuurde ze ons regelmatig een handgeschreven kaartje met een opmerking over iets uit het magazine. Haar bewondering voor wat we elke week neerzetten, deed me heel veel goed. Een keer schreef ze zelfs: ‘En wij maar genieten van ‘het wekelijkse wondertje’.’

John Schoorl, verslaggever

‘Via Facebook kreeg ik een bericht. Van Denny Ceelen uit Boca Raton, Florida, in de VS. Die had mijn verhaal over dichter Jules Deelder gelezen, ter ere van zijn 75ste verjaardag in november 2019. Met Jules, een groot jazzliefhebber, had ik het uitgebreid gehad over de enige plaat die nog miste in zijn 10 duizend langspeelplaten tellende collectie, het laatste puzzelstukje – een plaat van de fenomenale jazztrompettist Tony Fruscella uit 1955.

‘Denny schreef dat hij maar eens was gaan zoeken op eBay. Zag hij de plaat te koop staan voor een paar honderd dollar in Tulsa, Oklahoma. Denny bleek een oom te hebben die Jules kende, en via via kreeg Denny te horen dat Jules enorm enthousiast was. Een week later had Denny de plaat binnengekregen. Hij besloot ’m niet op te sturen, maar zelf dat weekend met de plaat naar Nederland te vliegen.

‘Die vrijdagmiddag zat hij in café Ari in Rotterdam met Jules om de plaat te overhandigen. ‘Twee uur lang gepraat over van alles, enorm gelachen’, schreef Denny me. De dag erop mochten ze nog naar een concert van Jules, had Denny prachtig gevonden. ‘En Jules vertelde dat hij die plaat vrijdagnacht bij thuiskomst gelijk vier keer achter elkaar had geluisterd’, zei hij.

‘Ik schreef over Denny, Jules en de plaat in mijn necrologie over Jules Deelder, die de donderdag na dat weekend verscheen. Want vijf dagen na die plaatoverdracht was Jules dood. ‘Het is echt waar gebeurd’, schrijf ik nog in dat stuk. Want dit is toch een ongelofelijk verhaal.’

Jules Deelder (links) en Denny Ceelen bij de overdracht van de plaat van Tony Fruscella.Beeld Denny Ceelen

Theo Stielstra, eindredacteur

‘Het telefoontje dat bij ons op een vrijdagmiddag binnenkwam, pakweg een half uur voor de onherroepelijke deadline van de drukker, is me als eindredacteur altijd bijgebleven. In de ‘liefdesrubriek’ van Corine Koole gooien lezers hun hele liefdes- en seksleven op straat. Dat is weliswaar anoniem, maar de vrouw die ik aan de telefoon kreeg, was in tranen: ze had opeens geweldige spijt van haar openhartige verhaal over haar affaire. ‘Ik ben herkenbaar’, zei ze. ‘Mijn man komt erachter, ik kan straks de straat niet meer op.’

‘Ze was al een tijdje aan het bellen. Via de schrijver van de rubriek, de telefooncentrale en diverse collega’s kwam ze ten slotte en nauwelijks voor rede vatbaar bij mij. Het verhaal geheel weglaten kon niet, twee lege pagina’s in het magazine zijn geen optie. Dus heb ik, met de deadline in mijn nek hijgend, met deze snikkende lezer het verhaal woord voor woord doorgenomen, geherformuleerd, beschrijvingen verdoezeld en geschrapt, tot de rubriek was gered. Helaas ten koste van de details, maar een gespaard huwelijk is ook wat waard.’

Aimée Kiene, chef Volkskrant Magazine

‘Het gebeurt wel vaker dat lezers aanbieden om te helpen, als we mensen portretteren die in nood zitten. Een tijd geleden hadden we een reportage in het magazine over stellen die allebei een baan hebben en toch door het steeds duurder wordende leven bij de voedselbank terechtkomen. Meteen daarna begonnen de mailtjes binnen te stromen van lezers die deze mensen wilden helpen met een financiële bijdrage. Honderden euro’s werden er gestort, wat schrijver Anne-Gine Goemans en ik dagenlang allemaal doorsluisden naar de mensen in het verhaal.

‘Bij één jongen, Dennis heette hij, ging het om iets heel specifieks: hij had een nieuwe bril nodig die hij niet kon betalen. Een week of wat na het artikel kreeg ik een heel gewoon wit envelopje binnen op de redactie waarop alleen stond: Volkskrant Magazine. Ik scheurde de envelop open en stond vervolgens met áchthonderd euro in mijn handen. Een heel pak geld, zestien biljetten van vijftig. Met een briefje erbij: van een anonieme oogarts, voor de bril van Dennis.

‘Uiteindelijk heb ik toen maar die 800 euro cash gehouden en het geld digitaal overgemaakt naar Anne-Gine, en kwam het zo bij Dennis. Het vertrouwen en die goedheid die uit de handeling van deze arts sprak, vond ik heel bijzonder.’

Evelien van Veen, redacteur en interviewer

‘In 2013 schreef ik voor het magazine een persoonlijk verhaal over opruimen. Voor het verhaal werd een verzameling spullen op de foto gezet die ik moest wegdoen. Een van die objecten die op de foto waren gezet, was een theepot die van mijn overleden buurvrouw was geweest en werd weggedaan bij de ontruiming van haar huis. Ik vond ’m mooi, maar ik had veel te veel theepotten.

‘Op het moment dat het artikel werd gepubliceerd, kreeg ik een bijzondere mail van een meneer. In de aanhef stond: ‘Uw theepot, een wonder!’ Ik zou maar oppassen met het wegdoen van deze pot, schreef deze lezer, want dit was vermoedelijk niet een theepot, maar de koffiepot van het Tulipe-servies van De Driehoek Huizen. ‘Onder verzamelaars heeft de koffiepot mythische proporties’, schreef de man. ‘Er zouden er maar een of twee van over zijn in de wereld.’

‘Ik was zo verbaasd. We mailden wat heen en weer. Het bleek inderdaad die zeldzame koffiepot te zijn. De lezer bood me 500 euro voor de pot, hoewel deze op Marktplaats volgens hem nog veel meer waard was. Maar voor die prijs mocht hij de koffiepot hebben.’

Cécile Narinx, stijlredacteur

‘Het valt me op dat we veel breisters onder de lezers hebben. Ik merkte dat voor het eerst toen ik schreef over de trend van gebreide jurken op de catwalk. Bij het artikel in het magazine stond een foto van actrice Raquel Welch, die getrouwd zou zijn in een gebreide jurk, maar doordat ik de foto van tevoren alleen in lage resolutie had gezien, had ik niet gemerkt dat het eigenlijk een gehaakte jurk was. Ik kreeg me toch veel reacties. Nee, dat is gehaakt, schreven mensen, dat zie je toch!

‘Vaak zijn mensen die mailen boos, maar ik vind het hartverwarmend als mensen de moeite nemen me te mailen als ze iets waarderen. Meest recentelijk was dit breister Margot Verhaar uit Doorn, naar aanleiding van het modenummer over wol. Ze had het een genoegen gevonden om het te lezen en schreef: ‘Ik zou het bijzonder op prijs stellen als u een paar van mijn wollen mitaines zou willen accepteren, als dank voor inspiratie in deze wat geïsoleerde tijden.’

‘Zelfgebreide, vingerloze handschoenen had ze voor me naar de redactie gestuurd. Lief hè? Ik verheug me erop ze van de redactie te kunnen ophalen als we straks weer naar kantoor mogen.’

Jaap Biemans, art director

‘Zwoegend achter mijn computer heb ik jammer genoeg niet veel interactie met lezers. Het leukst vind ik het als ik ergens onverwacht een magazinecover tegenkom. Ik ging bijvoorbeeld laatst mijn oudste dochter Bobbie Juul bij een vriendinnetje ophalen. Toen zag ik dat ze daar een cover hadden afgescheurd en op het prikbord in de keuken hadden opgehangen. ‘I will survive’, stond erop. Het gaf ze ‘een vrolijk en optimistisch gevoel’. Dan loop ik met een grote glimlach naar buiten.’

Aleid Bos, grafisch ontwerper

‘Ik ga al heel veel jaren naar dezelfde kapper, Cindy Prinsen (61), en zij is groot fan van het magazine. Het is het eerste wat ze pakt op zaterdag, vertelde ze me. Lust & Liefde vindt ze geweldig, en dan vooral als de geïnterviewde iemand van haar leeftijd is. ‘Een 23-jarige heb ik minder mee’, zei ze. Het grote interview leest ze altijd, en ze houdt niet van specials. Het leukst vindt ze het als ze verrast wordt door een bekend persoon. Zoals door Jeroen Wollaars, die bij Eindelijk Weekend eens op de foto stond terwijl hij op zijn dakterras augurken aan het wecken was. ‘Zoiets verwacht je toch niet van zo’n man!’

Corinne van Duin, ex-chef Magazine, nu chef crossmedia & De Gids

‘In de begindagen van Instagram in 2012 maakten we een account aan voor Volkskrant Magazine. Het viel me toen meteen op hoeveel lezers hun ‘zaterdagochtendmoment’ vastlegden met de cover van het magazine. Mooi bordje granola, cappuccino, een magazine en dan met een hoop hashtags als #zaterdagochtend, #momentvoormezelf, #volkskrantmagazine, #ritueel. Als maker probeer ik me altijd voor te stellen op welk moment ‘jouw product’ wordt gelezen. Mooi om te zien dat het precies is zoals je het je voorstelt.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden