Mee uit Personeel van waterschap Rijnland

Naar de kroeg met het personeel van waterschap Rijnland: ‘Wie een bonus krijgt, betaalt de borrel’

Dorien van Linge gaat elke maand mee uit uit met een club of vriendengroep. Deze keer: naar de kroeg met het personeel van waterschap Rijnland: ‘Wie een bonus krijgt, betaalt de borrel.’

Beeld Carine Brancowitz

16.37 uur, tafel 50, De Bruine Boon

De vrijmibo – op vrijdagmiddag borrelen met collega’s – is op veel kantoren een bekend fenomeen. Maar iedere winter een weekendje weg, samen skûtsjesilen in Friesland, mountainbiken in Slovenië, survivallen in Schotland en drie weken naar Nepal? Dat is toch vrij uitzonderlijk voor collega’s.

Vanmiddag zijn we op de borrel van een groep collega’s van waterschap Rijnland, die ‘met elkaar op reis gaan alsof we één familie zijn’. De groep wisselt van samenstelling: ­iedereen van de afdeling is welkom, maar er is een harde kern van zo’n twaalf vaste borrelaars.

De spil van het gezelschap? Wim (57), een tengere man met een ferme kin en een gulle lach, die iedere maand zijn collega’s uitnodigt bij De Bruine Boon, een bruin café vlak bij Leiden Centraal waar ze bier, saté en appeltaart verkopen. ‘Hier hebben we ons eigen hoekje.’

17.05 uur 

Langzaam druppelen mensen binnen. Hoewel er ook vrouwen werken, zijn we vanavond met alleen mannen. De jongste is 30 en de oudste 62. De meesten zijn getrouwd en wonen in de omgeving van Leiden, ze dragen blouses of ­polo’s met truien eroverheen. Er wordt gebabbeld over crashende systemen en ict-drama’s. We drinken Affligem Blond en Affligem Dubbel, Wim drinkt rode port.

17.54 uur 

Er worden twee frituurmandjes op tafel gezet met kaassoufflés, vlammetjes en bitterballen. Niels vertelt over de survivaltrip in Schotland. ‘We hadden niks mee, slechts een paar pakken Cup-a-Soup en drie hengels, maar we ­hebben niks gevangen. Normaal wemelt het van de makreel.’

‘Het lag niet aan ons, het lag aan de makreel!’

‘Mensen boden ons koekjes en ­appels aan, we gingen bijna van ons stokkie.’ Ze geven toe: op dat moment hadden ze wel eventjes genoeg van elkaar.

18.12 uur 

De reisplannen ontstaan op de borrels. Zo gaan ze binnenkort op hun elfde weekendje weg, dat ze de ‘Wonderbaarlijke Winterweekend Wonder Wandeling’ noemen. Ook vanavond worden er nieuwe plannen gesmeed:

‘Zullen we mountainbiken?

‘Niet volgend jaar! Dan wil ik ­kanoën in Zweden.’

‘Nee in juni, in Flevoland. Dijkje op dijkje af.’

‘Wij blijven nerds hè. Wij willen sluizen zien!’

19.38 uur 

Een man of vijf haakt af voor het avondeten, een ­tussentijdse rekening wordt ­gevraagd.

Wim: ‘Ik betaal!’

‘Heb je een B’tje of zo?’

B’tje betekent werkbonus. De ­regel is: als je een ­bonus krijgt, betaal je de borrel.

20.17 uur 

Het eten arriveert. Eend, hamburger, saté en een paar flinke porties friet. Er wordt gepraat over klimaatverandering en vegetarisch eten.

‘Veganisme vind ik gewoon echt veel te ver doorgeschoten.’

‘Maar klimaatverandering gaat over wat jij doet. Heb je vliegschaamte? Ben je bewust? Wat doe jij doordeweeks?’

Hans lacht: ‘Wat ik doordeweeks doe? Ketsen met mijn vrouw!’

Hans bestelt nog een biertje. ‘Zeg Wim, waarom zit ik eigenlijk niet in de appgroep?’

Wim stamelt: ‘Tja, sommige dingen ontstaan gewoon zo.’

Beeld Carine Brancowitz

20.55 uur 

Wim vertelt dat er in het verleden ook nog een ­collegakookclub was: ‘Maar die is ter ziele gegaan, omdat sommigen het zagen als een eetclub en vergaten hun deel bij te dragen.’

21.17 uur 

Na de koffie vertrekken vier mensen, er wordt weer een rekening gevraagd en druk gerekend.

‘Ik had een boterham met pindakaas. Grappie! Ik had saté en bier.’

‘Ik had een Baileys en een soepje, dus ik geef een tientje.’

‘Dat is niet genoeg hoor.’

Wim, even later: ‘Het is vaak een goocheltruc. Als mensen te krenterig zijn, spreek ik ze er ook op aan.’

22.24 uur 

Wim en Hans zijn overgebleven. Wim is overgestapt op cappuccino’s, Hans blijft bij bier. Gepassioneerd en met een lichte dubbele tong wordt er gepraat over het waterschap.

‘Wij zijn gewoon vakidioten.’

‘Tuurlijk staan de dijken stevig. Túúrlijk! Maar wij staan voor risicobeperking! We moeten kijken wat er kan gebeuren als er zware regen valt! Dat is de grote worsteling!’

22.34 uur 

De tent gaat sluiten, een ober komt voor de laatste ronde. ‘Nu al? Normaal mogen we blijven tot 11!’

De namen van de collega’s zijn gefingeerd.

Heeft u ook een leuke vriendengroep? Mail naar: Dorien.van.Linge@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden