'Mooi, zo'n oeuvreprijs, maar het voelt ook als een soort straf. Alsof je al wordt bijgezet'

Alex van Warmerdam ontvangt de Johannes Vermeer Prijs 2010, groot: 100 duizend euro...

Amsterdam De jury prijst ‘zijn vasthoudende perfectionisme, nimmer aflatende energie, onconventionele manier van werken, onnavolgbare kijk op de Nederlandse cultuur en zijn manier om sociale verhoudingen op indringende, maar toch vaak ironische manier op scherp te zetten.’

Van Warmerdam was in Spanje toen hij door de juryvoorzitter werd gebeld. ‘Wat kun je meer doen dan zo’n prijs in dankbaarheid ontvangen? Tegelijkertijd voelt zo’n oeuvreprijs ook als een soort straf. Alsof je al wordt bijgezet, klaar bent met je werk. Ik begreep dat de jury dat gelukkig geenszins vindt, integendeel: er is nog een halve carrière te gaan.’

Dit voorjaar was al uw werk voor het eerst te zien in een overzichtstentoonstelling, in het Stedelijk Museum in Schiedam. Het kan geen toeval zijn dat u nu deze prijs krijgt.

‘Dat is het ook niet. Ik maak natuurlijk al jaren films en toneelstukken, ik schrijf boeken. Maar er zat voor het publiek altijd te veel tijd tussen om te zien dat al dat werk bij elkaar hoorde. In Schiedam was die connectie voor het eerst zichtbaar.’

Kreeg u, toen alles zo bij elkaar hing, zelf nog nieuw inzicht in uw werk?

‘Wilma Sütö, die de tentoonstelling samenstelde, wilde mijn beeldende kunst als leidraad; daar was ik het helemaal mee eens. Het enige dat me aangenaam verbaasde was de hoeveelheid die ze bij elkaar had gebracht. Ik was vergeten hoe vaak er een schilder in al mijn werk zit.’

Bent u uzelf daardoor meer als schilder gaan zien?

‘Het is te vroeg om daar ja op te zeggen. ’

Wat gaat u doen met de 100 duizend euro die aan de prijs is verbonden?

‘Ik heb in het verleden ook eens zo’n bedrag gewonnen, de European Film Award. Daar heb ik jarenlang auto van gereden, maar zoiets ben ik nu niet van plan. Ik wil me aan de opdracht houden, en het aan een speciaal project besteden. Geen idee nog wat dat wordt. Ik ben nog bezig met een film en met een theaterstuk. Pierre Audi, de winnaar van vorig jaar, heeft zijn prijs ook nog ergens liggen. Hij weet al wat hij gaat doen, maar misschien is dat pas over tien jaar. Dus wie weet, dat ik op mijn sterfbed nog iets in elkaar flans.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden