Column Aaf Brandt Corstius

Mócht u in een dip zitten, bestel dan een nieuwe ijskast

We leefden al een tijd in onmin met onze ijskast, maar er zijn nu eenmaal elementen in je huis die je niet mag. Ze zijn als huisgenoten met wie je ooit op vriendschappelijke basis bent gaan samenwonen, maar die na een tijdje altijd een poepveeg in de wc bleken achter te laten, of het duizenddingendoekje na gebruik steeds opfrommelden zodat de weer erin kwam.

Zo woon ik ook al tijden samen met de loszittende wc-bril, het washokplafond waar ik altijd mijn hoofd tegen stoot, de kruimeldief die geen kruimels vangt en het bankkussen dat heeft besloten elke dag een beetje vulling los te laten. Maar je pikt het. Omdat je ongelofelijk lui en passief bent.

Met de ijskast was het ook zo: hij lekte, hij bromde, soms klonken er best harde knallen uit, maar we zaten in een impasse. Al twee keer hadden we een nieuwe ijskast besteld, en al twee keer paste die niet door het trapgat. We zouden iets moeten regelen met een verhuislift, een bezorger en een ijskast, maar steeds als we daarover nadachten, leek het te veel op het raadsel met de geit, de kool en het bootje en lieten we het maar weer zitten. En dan stonden we ’s ochtends als we melk wilden pakken in een koude plas water. IJskastsap, noemden we dat.

Op een dag kwam ik thuis en zei de ijskast keihard ‘RAAAAAAH’. Ik trok de stekker eruit en ging weer in een impasse zitten. Gelukkig is mijn man één procent voortvarender dan ik, en hij kwam ineens tot de oplossing van het raadsel van de ijskast, de bezorger en de verhuislift, en daar verscheen een gloednieuwe ijskast.

Het is misschien een dure en omslachtige manier om gelukkig te worden, maar mócht u in een dip zitten, bestel dan een nieuwe ijskast. Hij is nog helemaal schoon. Je kunt hem inrichten zoals op het plaatje van de CoolBlue-website. Je gooit een heleboel potjes sambal weg, en ook een heleboel groen uitgeslagen stukjes kaas. Je komt bijna zo ver dat je alle eieren uit de doos haalt en in het ingebouwde eierrekje legt, maar je bent niet helemaal gek en bovendien doet niemand dat.

En dan komt het: dan mag je een paar keer per dag in de ijskast kijken. Als je melk gaat pakken, natuurlijk, maar ook zomaar tussendoor. Even de deur opendoen, en daar is hij: de door jou uitgebalanceerd ingerichte flat die bewoond wordt door knappe, aantrekkelijke voedingswaren, uitgelicht door een nog werkende ledlamp.

Zelfs mijn tante, die niet wist dat de ijskast nieuw was, zei toen ik hem opendeed – ik hield hem wellicht iets langer open dan gewoonlijk: ‘Wat is jullie ijskast netjes.’

En dat je dan denkt dat het altijd zo zal blijven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden