ColumnSylvia Witteman

Minder douchen, dat deed Sylvia Witteman al – misschien een overblijfsel uit haar tijd in Rusland

Beeld de Volkskrant

Wij moeten minder douchen, las ik in de krant, want anders raakt het water op. Er volgde een verrassend feitje: de gemiddelde Nederlander doucht vijf keer per week. Dat vond ik geruststellend, want ik heb mijn hele leven gedacht dat ik de enige Nederlander was die maar vijf keer per week doucht. Ik was vastbesloten dit smerige geheim mee in mijn graf te nemen, maar dat blijkt dus niet te hoeven.

De gemiddelde douchebeurt duurt 8 minuten, las ik. Dat leek me dan weer erg lang. In 8 minuten kan ik thee zetten, eieren bakken, brood roosteren en de ontbijttafel dekken. Er zijn telefoongesprekken met mijn moeder die minder dan 8 minuten duren. Ja, zelfs Heroin van The Velvet Underground (‘When I put a spike into my vein, and I tell you things aren’t quite the same’) duurt maar ruim 7 minuten, en iedereen weet hoe ont-zet-tend lang dat nummer is.

Om de proef op de som te nemen stapte ik zelf de douchecabine in, draaide de kraan open, en deed op mijn gemak alles wat een douchende dame hoort te doen, terwijl een stopwatch de tijd opnam. Toen ik verkwikt en fris naar de handdoek greep, bleek dit alles nog geen 3 minuten te hebben geduurd. 8 volle minuten, hoe houden jullie het uit? Nu begrijp ik waarom mensen zingen onder de douche; dat is omdat ze zich daar anders dood vervelen! En die ijskappen intussen maar smelten!

Terwijl ik me afdroogde dacht ik aan Rusland. Daar krijgen de burgers van gemeentewege elke zomer een paar weken geen warm water. Dat gebruik stamt uit sovjet-tijden en heet profilaktika. De officiële reden is dat het buizenstelsel van de waterleiding na de strenge winter grondig wordt nagekeken en gerepareerd. In werkelijkheid gebeurt er waarschijnlijk helemaal niets.

Toen ik in Moskou woonde, een kwart eeuw geleden, legde iedereen zich zonder morren neer bij die profilaktika. In de zomer stonken de Moskovieten altijd nog net wat meer dan in de winter. Dat had iets gezelligs. We douchten niet, of koud. En af en toen gingen we dan douchen bij vrienden in een wijk waar ze op dat moment wél warm water hadden. Dat was altijd aanleiding voor een feestelijke avond met zingen, zuipen en vreten. Ook was die profilaktika een handig hulpmiddel in de liefde. Jongens met warm water boden meisjes die zonder zaten een warme douche aan, borreltje toe, en van het een kwam het ander.

Die profilaktika bestaat nog steeds, maar tegenwoordig koopt iedereen die het maar een beetje betalen kan een eigen boiler. Moskou stinkt niet meer.

Toch  jammer. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden