sander donkersin 150 woorden

Mijn vrouw en ik hadden iets te lang naar Breaking Bad gekeken

null Beeld

Een bloeddorstige Mexicaanse drugsdealer hield zijn guns tegen de lieflijke snuitjes van mijn katten, die onbewogen terugkeken en weigerden te verklappen waar we het spul verstopt hadden. ‘Wie denk je dat je voor je hebt, compadre?’, schamperde de dikke rooie. ‘Een stel pussy’s?’ Intussen besloop ik de indringer van achteren, lege fles in de hand. Nadat hij rochelend ter aarde was gestort, haalde mijn vrouw het zoutzuur uit de gangkast.

Langzaam ontwakend uit de droom voelde ik onwil om dit aangenaam amorele universum te verlaten. Oké, we hadden een moord gepleegd, maar wie zou de hijo de puta missen? Straks waren we rijk genoeg voor een nieuwe identiteit en een zorgeloos leven ergens ver weg. Met een kleurig drankje in een strandstoel zou het geweten zich wel laten sensibiliseren.

Naast me rekte mijn handlanger zich uit. Ook zij had raar gedroomd. Misschien, besloten we, was drie afleveringen van Breaking Bad voor het slapengaan toch wat veel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden