INTERVIEWAli B

‘Mijn succes heb ik volledig te danken aan mijn zelfontwikkeling’

Beeld Valentina Vos

Ali B is niet alleen rapper, cabaretier, ondernemer en jurylid. Tegenwoordig is hij ook zelfhulpgoeroe. ‘Het leven is kut. Het enige wat je kunt doen is er het beste van maken.’

‘Yo broski!’, begroet Ali B een 18-jarige jongen die zich heeft opgegeven voor een livesessie op Instagram. Het is een van de initiatieven van ikwilgroeien.nl, een online platform waarop Ali Bouali (38) zijn levenswijsheden deelt met zijn ‘community’. Voor 365 euro per jaar kun je meerdere keren per dag zien hoe Ali levensvragen beantwoordt en oefeningen deelt. Wie 1.197 euro betaalt, krijgt daar ook nog een persoonlijke sessie bij, alsook toegang tot een besloten groep van ‘gelijkdenkers met een groeimindset’, die samen met Ali B willen doorbreken naar de ‘next level’ in hun leven.

‘Yo bro!’, groet de jongen Ali terug. ‘Ik had een vraagje: hoe ga jij om met ongeduldigheid? Ik geloof heel erg in The Law of Attraction, dus kijken naar de spullen die je graag wil aantrekken, maar ik ben zo ongeduldig.’

‘Jaja, ik snap je’, zegt Ali, ‘maar weet je wat het is met die Law of Attraction? Het werkt niet als je alleen visualiseert wat je wil hebben en wacht tot je het aantrekt, je moet er ook naar handelen. Als ik doe wat ervoor nodig is om te komen waar ik wil zijn, is de kans dat ik daar kom veel groter.’

‘Ik snap je’, knikt de jongen. ‘Ik ben daar sinds kort ook heel erg mee bezig. Ik ben net een eigen bedrijfje in hoodies begonnen, maar voor mij moet het gewoon nú. Ik heb geen geduld.’

‘Ik ken je gevoel’, zegt Ali. ‘Er is ook niks mis met te veel willen, zolang je hetgeen je wil maar verdeelt in stukken die je aankunt. Hoe eet je een olifant?’ 

‘Eh...?’ De jongen denkt heel hard na.

‘In stukjes, in kleine stukjes!’, roept Ali. ‘Als ik hem in één keer eet, ga ik dood. Maar als ik die stukjes ongeduldig opeet, is mijn ongeduld ineens iets goeds.’

‘Ik kan hier echt veel mee, man’, zegt de jongen dankbaar.

‘Wat is bijvoorbeeld een groot ding dat jij nu wil?’, vraagt Ali.

‘Nou, ik zat laatst te kijken, en ik vind die nieuwe Porsche 911, wel echt...’

‘Hoeveel kost-ie?’

‘280 K’.

‘Hoeveel omzet moet je daarvoor draaien?’

‘350 K, dus dan moet ik dit jaar zo’n 5.000 hoodies verkopen.’

‘Als jij 5.000 hoodies verkoopt, heb jij 3,5 ton?’

‘Ja, eh, tenminste... wacht. Ik pak er even een rekenmachine bij.’

‘Zie je bro, je moet goed rekenen’, zegt Ali streng vanaf de achterbank van zijn Bentley Bentayga, terwijl hij door zijn chauffeur wordt rondgereden. ‘Je moet hem helemaal choppen, bro. Kijken hoeveel barkies je per dag moet maken. Chop chop chop bro, chop die Porsche in stukken.’

‘Haha, ja man.’

‘En je moet jezelf ook afvragen of je jezelf een jaar helemaal de tering wil werken voor die ene Porsche. Ik heb zestien jaar Opel gereden voordat ik een Bentley kon kopen. Maar goed, heb je hier wat aan, bro?’

‘Ik heb hier 100 procent wat aan, bro!’, zegt de jongen enthousiast.

En hij is niet de enige. Een jongen die een premium lidmaatschap heeft en Ali live mag ontmoeten voor een sessie, wil niet al te veel over zichzelf prijsgeven, maar alleen van Ali weten hoe hij succesvol wordt, wat ook zijn ouders gelukkig zal maken. Ali laat hem een liedje horen dat hij zelf voor zijn moeder schreef, want hij kan de gesloten jongen pas helpen als ze echt levellen en connecten, zegt hij.

Het liedje klinkt en de jongen breekt. ‘Ik voel je man, ik connect je met dit’, zegt hij met natte ogen.

‘Doordat je in al je keuzes nog te afhankelijk bent van wat je ouders vinden, kun je nooit de persoon worden die je voor hen wil zijn’, zegt Ali.

De jongen is geraakt. ‘Dit gaat diep man’, zegt hij. 

Een volgend moment post Ali alweer een filmpje waarin hij in het water voor zijn huis in Almere springt. Ook al is het ijskoud, en komt er een familie zwanen op hem af gezwommen, toch moet hij dat nu eindelijk eens doen. Want, legt hij zijn kijkers uit: ‘Om te komen waar ik niet ben, moet ik doen wat ik niet doe.’

Ali B: ‘Om te komen waar ik niet ben, moet ik doen wat ik niet doe.’Beeld Valentina Vos

Ben je dit platform begonnen omdat je vanwege corona geen optredens meer kon doen?

‘Nee, het is niet dat ik geen werk heb als ik dit niet zou doen. Wat dat betreft zit ik best wel oké. Ik heb alleen al heel veel televisiewerk. Ik zit in de jury van The Voice, The Voice Kids, We Want More, Holland’s Got Talent. Meestal doet een mens één van die dingen, dus ik ben superovergezegend. Ik was op een gegeven moment op drie concurrerende zenders tegelijk op primetime te zien (als jurylid in The Voice Kids op RTL4, in We Want More op SBS6 en als presentator van een nieuw seizoen Op volle toeren op NPO1, red.). Daarnaast doe ik samen met mijn vrouw het management van artiesten als Ronnie Flex, Najib Amhali, Monica Geuze, de jongens van StukTV, Famke Louise en Boef. Met de tv-documentaire en het album van Boef hebben we in coronatijd alle records verbroken. Kortom, om werk zit ik niet verlegen, het is meer dat ik kijk naar waar ik voldoening uit haal. En al die dingen die ik net opnoemde vind ik echt heel tof, maar om voldoening te houden moet ik me blijven ontwikkelen, moet ik uitgedaagd blijven worden. Succes alleen is voor mij niet de graadmeter.’

Wat wel?

‘De weg naar succes, dat is de graadmeter. En ikwilgroeien heeft te maken met mijn eigen drang naar groei en ontwikkeling. Ik begon ooit als rapper op straat mijn coupletten te doen, en voor ik het wist had ik een professionele carrière. Daarna ambieerde ik het om cabaretier te worden en heb ik me als een autodidact op de cabaretwereld gestort, waar ik ook echt resultaten heb bereikt waar ik trots op ben, zoals het winnen van de Neerlands Hoop, de nominatie voor de Poelifinario en een uitverkochte tour. Dan voel je wel: oké, ik breng iets in dit wereldje wat er ook weer toe doet. Daarnaast heb ik me ontwikkeld op televisiegebied, en dan ben ik bij zo’n programma als The Voice ineens de langst zittende coach, terwijl ik zelf niet kan zingen. Zo blijf ik me maar ontwikkelen, terwijl zelfontwikkeling voor veel mensen een vies woord is.’

Iedereen vreet toch zelfhulpboeken?

‘Heel veel mensen kijken je aan alsof je van een andere planeet komt als je vertelt bezig te zijn met zelfontwikkeling. Terwijl ze het wel normaal vinden als je Netflix kijkt, en dus informatie in je brein toelaat die niets bijdraagt aan het verwezenlijken van je ambities. Ik geloof dat het andersom moet. Dat zelfontwikkeling een veel grotere plek op scholen moet krijgen. Want dan haal je het meeste uit jezelf, kun je het meeste geven en krijg je een betere wereld, wat dat ook mag betekenen. Eigenlijk wilde ik hier in het theater iets mee doen, maar toen kwam covid, en heb ik er deze vorm voor bedacht.’

Het is wel populair, want Lil’ Kleine en Boef zijn ook dit soort onlinecursussen gaan geven. Vind je dat niet jammer?

‘Er kunnen niet genoeg initiatieven zijn die mensen de positieve kant opsturen. Vanaf het moment dat zijn moeder overleed, stond Boef er alleen voor. Hij heeft hoop gehouden door zelfhulpboeken te lezen. Daar komt het bij hem vandaan. Bij Lil’ Kleine weet ik dat niet, maar het is in ieder geval positief. Zijn vorige boodschap was ‘alle tieners zeggen ja tegen MDMA’, dan heb je dit liever, toch?’

Ali B: ‘Er kunnen niet genoeg initiatieven zijn die mensen de positieve kant opsturen.’Beeld Valentina Vos

Wanneer begon jouw interesse in zelfontwikkeling?

‘Ik heb in 2015 een uitverkochte theatertour gecanceld omdat ik helemaal teleurgesteld was in wat ik dacht dat me gelukkig ging maken, namelijk: geld, status, auto’s en aandacht. Ik ben toen gaan nadenken over de vraag: wat is geluk? Ik las altijd al boeken over dit soort onderwerpen, maar toen ben ik echt gaan doorpakken. Daardoor kwam ik ook bij spirituele grootheden als Deepak Chopra, Eckhart Tolle en Wayne Dyer terecht. En ik heb dan het geluk dat ik veel van dat soort idolen heb mogen ontmoeten. Met Stephen Covey (die de wereldwijde bestseller De zeven eigenschappen van effectief leiderschap schreef, red.) heb ik vier keer het podium mogen delen. Ik deelde met hem een kleedkamer waar ik heel persoonlijke gesprekken met hem had en hij heeft me uitgenodigd om bij hem thuis te komen logeren in Utah, wat ik echt heel vet vind. Deepak Chopra heeft me persoonlijk leren mediteren, weet je wel.’

Je mailt ook met hem, begreep ik.

‘Jaja. Doordat ik toegang heb tot die mensen, heb ik het versneld geleerd, en al die kennis toegepast op mezelf. Ik zie dat het vruchten afwerpt, mijn succes heb ik volledig te danken aan mijn zelfontwikkeling. Ik durf gewoon te zeggen dat als ik niet had geïnvesteerd in mijn zelfontwikkeling, ik die resultaten niet had behaald. Maar ik raakte niet alleen bevriend met de schrijvers, ik raakte ook bevriend met de boeken. Die plaatste ik in mijn auto en vervolgens had ik daar gesprekken mee. Ik kon met die boeken gesprekken voeren die ik met mijn vrienden niet kon hebben. Dan zei ik tegen dat boek: ik zit hier- of daarmee, en omdat ik het boek had gelezen, wist ik hoe het boek dacht, en kreeg ik tips.’

Ali B: ‘Ik durf gewoon te zeggen dat als ik niet had geïnvesteerd in mijn zelfontwikkeling, ik die resultaten niet had behaald.’Beeld Valentina Vos

Is er iets waar je op dit moment zelf mee worstelt?

‘Dat is lastig te zeggen. Want alles waar ik tegenaan loop, ben ik al aan het oplossen. Laatst heb ik bijvoorbeeld vanuit het NLP (neuro-linguïstisch programmeren, een techniek voor training, coaching en communicatieverbetering, red.) een paar toffe dingen geleerd. Ik dacht dat ik te veel deed, maar dat was niet zo, ik organiseerde te weinig. Ik leerde dat ik mijn doelen concreet moet maken en opschrijven. Anders weet je niet of je iets hebt behaald of niet. Dus tegenwoordig begin ik elke ochtend met het opschrijven van het antwoord op de vraag: wanneer is vandaag geslaagd? En waarom? Bijvoorbeeld als ik drie eiwitshakes heb gedronken, omdat ik erin geloof dat mijn spieren dan sneller herstellen, en ik eerder een lichaam heb waarmee ik op de cover van de Men’s Health kan. Vandaag heb ik onder andere op mijn lijstje staan dat ik mijn vrouw even bel, voordat ze met mijn kinderen in het vliegtuig stapt naar Portugal. Ik geloof namelijk dat het belangrijk is om op zo’n moment even belangstelling te tonen. Het zijn kleine dingen die ik, als ik ze niet opschrijf, misschien zou verwaarlozen. Dat noteren is ook zo fantastisch omdat je dan geen ruimte meer hebt om te piekeren, te twijfelen of te roddelen. Als ik dat toch doe, werkt dat als een alarmsignaal op me, dan kijk ik in mijn journal welke doelen ik die dag nog moet halen en dan zie ik dat ik nog zoveel dingen moet afvinken en dus helemaal geen tijd heb om te piekeren.’

Iedereen die zich op jouw platform aanmeldt, wordt aangespoord om een persoonlijk doel te formuleren, en daar een vraag bij te verzinnen. Wat zou jouw vraag zijn?

‘Ik wil in mijn leven meemaken dat we de grootste zelfontwikkelingscommunity van Nederland worden. Hoe zouden jullie dat aanvliegen?, zou mijn vraag zijn. Want dit is echt mijn droom, het geeft mij dezelfde emotie als toen ik voor het eerst optrad, dat euforische gevoel heb ik lang niet meer gehad. Geld is leuk om te hebben, maar het is niet genoeg, je gaat het er emotioneel niet mee redden. Met het inspireren en helpen van mensen wel.’

Je wil met ikwilgroeien ook de armoede de wereld uithelpen, zag ik.

‘Die link met Afrika staat er in principe los van. Maar het klopt wel, ja. Ik was in Cannes, op de Croisette, de boulevard van de jetset. Ik zat op het balkonnetje van mijn suite in The Ritz Carlton en keek uit op de Côte d’Azur. Ik zag het jacht van Abramovich (de Russische miljardair, red.) en die van een Saoedische prins. Ik had een jus d’orange in mijn hand en wilde er zo’n ‘look mamma, I made it’-moment van maken: kijk waar ik ben gekomen, van het pleintje in Amsterdam-Oost naar een balkonnetje in Cannes. Maar alles ging mis. Mijn jus d’orange, die 13 euro kostte, was zuur, en ik ging nadenken over waarom je zo veel voor een sinaasappel kunt vragen. Blijf gewoon positief Ali, dacht ik nog, maar toen keek ik naar de zee en gebeurde er iets. Ik keek naar de horizon en vroeg me af wat daar nou achter lag. Het antwoord kwam keihard binnenvallen. Achter die horizon liggen gewoon ontwikkelingslanden en daar gaan mensen dood van de honger, terwijl ik jus d’orange van 13 euro drink. Ik voelde me betrapt, door God. Alsof hij tegen me zei: zo, nu weet je het, en wat ga je doen? Ik kon niet meer ‘Ich habe es nicht gewusst’ doen. Ik voelde dat er een soort van onderhandeling moest plaatsvinden. Al redelijk snel kwam ik met het voorstel om een miljoen kinderen eten te geven. Maar ik kreeg als feedback terug: een miljoen? Ik dacht dat jij zo ambitieus was, ik dacht dat jij grote dromen had. Laat maar, ik heb je dit allemaal gegeven omdat ik dacht dat jij tot meer in staat was. Toen moest ik terugkomen op mijn voorstel. Oké, zei ik, 10 miljoen, ik ga 10 miljoen kinderen te eten geven. Dat is ambitieus, maar ik geloof wel dat ik het kan, met de vaardigheden die ik heb.’

Want hoe zie je dat voor je?

‘Via een programma van de Verenigde Naties kun je een kind voor een bedrag tussen de 40 en 70 cent een hele dag te eten geven. Ik ga vanaf nu hongerbelasting op mijn gage gooien. Duizend euro per optreden. Als ik dan tijdens een optreden een half uurtje ‘gooi je handjes in de lucht’ roep, weet ik dat er die dag tweeduizend kinderen te eten hebben. Nou, dan heb ik wel weer zin in die optredens. En zo doe ik dat ook met het platform. Voor elke dag dat je lid bent, geef je een kind een hele dag te eten.’

Die koppeling met een goed doel is iets wat je al vanaf het begin van je carrière doet. Breghje Kommers, die op je 23ste je manager werd en je hielp om van je gokschulden af te komen en iets met je raptalent te gaan doen, bedacht dat de opbrengsten van je debuutsingle naar Amnesty zouden gaan. Dat maakte het nummer meteen sympathiek. En je doorbraak kwam nadat ze War Child had benaderd, en Marco Borsato opeens met je wilde samenwerken.

‘Ik vind maatschappelijk ondernemen gewoon het leukste wat er is. Ik geloof erin dat je niet alleen je eigen wereld, maar tegelijkertijd ook die van een ander beter moet proberen te maken. En voor de rest: ja, als ik een liedje maak over mensenrechten, zou het toch zonde zijn als ik de samenwerking met een mensenrechtenorganisatie niet zoek? En als ik een liedje maak over dat een kind het recht moet hebben om te spelen, is het voor beide partijen een gemiste kans als ik dan niet War Child benader.’

Ali B: ‘Ik geloof erin dat je niet alleen je eigen wereld, maar tegelijkertijd ook die van een ander beter moet proberen te maken.’Beeld Valentina Vos

Je vrouw, want dat is Breghje inmiddels, wil absoluut niet in beeld, maar ik begreep dat zij de godmother is van jullie managementbureau SPEC.

‘Ja, zij is echt heel moederlijk, maar zakelijk ook heel erg slim. Die combinatie maakt haar een ideale manager.’

Zij vlecht zelfs het haar van Ronnie Flex. Of doet de vaat en regelt iemands hypotheek, als dat nodig is.

‘Ja. Zij is echt de verzorger. Bij mij moet je al blij zijn als ik je een glaasje water aanbied, want ik ben met mijn hoofd helemaal ergens anders. We hebben elkaar gewoon aangevuld. We hebben elkaar jong ontmoet en elkaar gered van het wilde leven.’

Hoe bedoel je dat?

‘Je kunt ervoor kiezen om nog heel lang jong te doen, of je kunt ervoor kiezen om heel vroeg iets groots neer te zetten. Voor dat laatste hebben wij gekozen. Ik doe veel meer dan je ziet. Ik ben nu bijvoorbeeld bezig met een app, waarvoor ik verschillende partijen bij elkaar heb gebracht om lokale ondernemers te helpen tijdens de coronacrisis. Je kunt er producten mee bestellen van je lokale slager en bakker, die je nog dezelfde dag ontvangt. Mensen als Daniel Ropers, de oprichter van bol.com, Kees Kruythoff, ex-kroonprins van Unilever en John Fentener van Vlissingen begeleiden ons daarbij. Het is toch superleuk dat je die mensen in je netwerk hebt? En zo ben ik bij nog een heleboel projecten betrokken. Ik ga er een documentaire over maken, anders is het te veel uitleggen.’

Het klinkt allemaal best veel.

‘Daar heb ik laatst ook iets goeds over geleerd. Mensen zullen denken: hoe is het mogelijk dat je vol gas in twaalf ondernemingen zit, in alle talentenshows, maar nog steeds fris en helder bent in je hoofd en lekker slaapt? Nou, alle boeken, alle lessen, alle validaties en aannames die ik heb gedaan, gooi ik in een blender en daar maak ik elke dag een nieuw sapje van. Mijn chauffeur snapt er niks van, maar daardoor heb ik iets bedacht waardoor ik binnen een paar seconden in slaap val. Dat is iets wat ik zelf heb ontwikkeld. Ik had bij NLP geleerd dat ik een auditief ingesteld persoon ben. Toen dacht ik: als ik bang ben voor de toekomst of voor de schande van het verleden, dan kan ik dat misschien beïnvloeden door iets auditief in te beelden. Wat nou als het baby’tje dat ik ooit was, nog steeds in mij leeft? Toen ik uit de baarmoeder kwam was ik bang, net als alle baby’s die ineens uit hun veilige omgeving komen. Als dat angstige stemmetje nog actief is, dan moet ik het troosten, dacht ik. Dus begon ik het baby’tje te troosten. ‘Rustig maar, kalm, komt goed’, suste ik mezelf en ik identificeerde me met de kalmte van de trooster. En dan  pats – val ik gewoon in één keer in slaap. Dat is een van de allergrootste successen in mijn leven, meer dan alle hits bij elkaar. Slapen wanneer ik wil. Fuck.’

De meeste mensen grijpen niet zomaar naar een zelfhulpboek. Waar werd dat bij jou in eerste instantie door ingegeven?

‘Ik geloof dat je grootste kwaliteit compensatiegedrag is van iets ellendigs. Dus dat ben ik me ook gaan afvragen. Waarvoor ben ik nou op de vlucht? Waarom doe ik dit allemaal? Ik ben zo ver teruggegaan dat ik flashbacks kreeg van toen ik 1,5 jaar oud was. Er was een situatie van huiselijk geweld bij mij thuis, tussen mijn vader en mijn moeder. Ik herinner me dat ik als kind onder het bed lag. Ik was bang, hoorde geschreeuw. Daarna klapte er een kast heel hard tegen de grond. Het werd zwart voor mijn ogen. Ik zie niet hoe het verder is afgelopen, maar ik weet dat er toen iets in mij is geknapt. Daar voelde ik voor het eerst dat ik niks meer voor lief neem, dat ik niemand meer blindelings vertrouw.

‘Niets ten nadele van mijn moeder, zij heeft haar hele leven opgeofferd aan mij, en mijn broer. Zij is als kind van Marokkaanse ouders in een gezin van dertien naar Nederland gekomen, trouwde op haar vijftiende met mijn vader met wie ze op haar zeventiende twee kinderen kreeg, en van wie ze al snel weer ging scheiden. Zij heeft naar eer en geweten alles gegeven wat ze in zich had. Met mijn vader heb ik sinds die scheiding geen ideaal contact gehad, tot vijf jaar geleden, toen hij ernstig ziek bleek en overleed. Het kind in mij was nog altijd boos op hem omdat hij er niet voor mij was geweest, maar op zijn sterfbed heb ik hem daarvoor vergeven. Ik had een innerlijke dialoog met de kleine Ali en besefte dat als er een kleine Ali is, er ook een kleine Mustafa is, waarna ik mijn vader voor het eerst naar zijn kindertijd heb gevraagd. Toen hij vertelde wat hij allemaal heeft meegemaakt, veranderde mijn woede in compassie. Ook hij heeft gedaan wat hij kon. 

Mijn ouders waren goede mensen, die het soms gewoon even kwijt waren. Dat neem ik ze niet kwalijk. Maar dat betekent wel dat ik niet alles klakkeloos van ze kon aannemen. En als je het niet kunt hebben van de mensen van wie je het het meeste moet hebben, ga je verder kijken. Dat is de trieste kant aan mijn verhaal, ik moest verder kijken om emotioneel te overleven in mijn jeugd. Dat heeft zich uiteindelijk vertaald in een chronische leergierigheid.’

Kon je dankzij alle kennis die je zodoende hebt vergaard makkelijk de ruzie beslechten die Anouk en Lil’ Kleine hadden tijdens The Voice?

‘Nee, dat niet. Maar ik kan er wel voor zorgen dat ze er allebei om lachen. Dat scheelt al heel veel.’

En hoe zit dat bij Boef, die bij jou in je stal zit en in opspraak kwam door vrouwen ‘kech’ te noemen, ofwel hoer?

‘Ik zet hem dan even goed op zijn plek voor wat hij fout heeft gedaan. Ik kan dan wel heel koud zeggen: ja sorry, maar wat je nu over je heen krijgt is je eigen schuld, wat had je anders gedacht dat er zou gebeuren? Maar ik zeg hem ook dat hij veel meer is dan dat wat mensen over hem denken. En gelukkig ziet hij dat nu zelf ook.’

Ali B: ‘Ik moest verder kijken om emotioneel te overleven in mijn jeugd. Dat heeft zich uiteindelijk vertaald in een chronische leergierigheid.’Beeld Valentina Vos

Vind je het ook weleens gek hoeveel waarde mensen aan jouw adviezen hechten? Dat je denkt: jeetje, ik ben het maar, Ali.

‘Dat heb ik wel. Daarom krijg ik ook kippevel als ik zie wat voor dankbare reacties mensen op het platform plaatsen, en we dit jaar meer dan het dubbele aantal verwachte leden lijken te gaan halen. Maar ik krijg ook genoeg kritiek, hoor. Vrienden hadden me tijdens de corona-lockdown uitgenodigd om een bloemetje uit te delen bij een bejaardentehuis en toen zag ik wat dat deed bij een ouder iemand. Jeetje, dacht ik, dat heb ik nooit geweten. Bloemen waren zo cliché voor mij geworden. Ik nam ze niet eens mee naar huis, als ik ze na de show kreeg. En nu geef ik één bloemetje aan iemand die opgesloten zit, en diegene is helemaal blij. 

‘Dat smaakte naar meer. Waar komen die bloemen vandaan?, vroeg ik. Uit Aalsmeer, uit de sierteeltsector. Dus ik daar meteen naartoe. En dan heb ik wel het geluk dat ik overal meteen hoog binnenvlieg. Wat doen jullie met je bloemen?, vroeg ik. ‘Die vernietigen we,’ zeiden ze, ‘want alles is dicht.’ Dus ik zeg tegen die gasten: ik geloof in één ding, al staat je business een maand stil, je kunt nog steeds het verschil maken. En verrek, ze gaven 150.000 boeketten, met logistiek en alles erbij. Ik was superblij! Maar dan gaan Johan Derksen en René van der Gijp dat helemaal kapot praten. Die vragen zich dan af waarom er een camera bij moet. Nou, omdat het hele idee was om aandacht te vragen voor eenzaamheid! Dan ontsnapt mijn controle wel even, het is een vorm van kritiek die een bepaalde woede in me losmaakt. Maar daarna denk ik weer: Ali, waar ben je nou mee bezig? Het zijn toch gewoon ook maar oude mannetjes die een bloemetje willen. Die zitten ook maar gevangen in wat zij doen. Dus toen stuurde ik een tweet waarin ik schreef dat ik hoop dat iemand het lef heeft over alle cynisme heen te stappen en hun een bloemetje te geven als ze straks eenzaam zijn. Dat is natuurlijk een supermooie, volwassen reactie. Betekent dat dat ik niks heb gevoeld? Nee. Maar ik wil niet dat het gaat over de ruzie tussen mij en hen. Ik wil dat dit blijft gaan over die ouderen. Wat moet ik daarvoor doen? Over mijn emoties heen stappen. Ik doe wat gedaan moet worden om te komen waar ik wil zijn. Nou ja, zo gaat het eigenlijk de hele dag.’

Je moet elke dag wel iets van een ongenoegen wegslikken?

‘Ja. Elke dag moet ik tot 10 tellen, elke dag moet ik schakelen. Meerdere malen, voor de rest van mijn leven. Maar ik heb het omarmd, dit is het bestaan. Hoe eerder ik het omarm, hoe korter het moment van verzet duurt en hoe eerder de acceptatie komt om van daaruit een nieuwe realiteit te scheppen. Het leven is kut. Het enige wat je kunt doen is er het beste van maken. Dat het leven kut is, is niet het probleem. Je verzetten tegen dat het leven kut is, dat is het probleem.’

Zorgt de kritiek die je krijgt ook weleens voor zelfhaat? Dat het toch even bij je binnenkomt als René van der Gijp en Johan Derksen zeggen: weer zo’n BN’er die aandacht zoekt in coronatijd. Dat je dan denkt: misschien is dat ook wel waar, ben ik helemaal niet 100 procent nobel, doe ik het ook een beetje uit eigenbelang. Laatst heb ik die oude vrouw ook al niet helpen oversteken, zie je nou wel dat ik een slecht mens ben.

‘Ik ga er sowieso van uit dat ik ook een slecht mens in me heb. Maar ik kan leven met mezelf. Zij geven hun naam lading door mensen kapot te maken, ik door aandacht te vragen voor eenzaamheid van ouderen. Ik heb er geen last van mits ik mijn oefening doe. Ik heb een vier-posities-techniek.’

Ali staat op en doet het voor. ‘Kijk, als ik kritiek krijg en mezelf daarover opwind sta ik op positie 1, en voel ik wat ik voel. Als ik vervolgens naar positie 2 loop, zie ik mezelf in die eerste positie staan. Dan heb ik meteen een hekel aan die gast. Dan denk ik: wat een sukkel, kijk hem nu eens slachtoffer van zijn emoties zijn. Dan ga ik naar positie 3. Daarvandaan denk ik over de man op positie 2 dat-ie geen haar beter is, omdat hij veroordeelt. En dan kom ik bij positie 4, die gaat proberen te bemiddelen tussen die andere drie. Zo heb ik een soort van overzicht op de innerlijke dialoog. Dat rondje maak ik altijd twee keer, en dan heb ik een weloverwogen keuze gemaakt over wat ik vind en hoe ik verderga. Deze oefening doe ik vaak. De mensen in mijn omgeving hebben dat niet door hè. Die denken dan dat ik aan het ijsberen ben, terwijl ik een rondje langs mijn vier posities maak.’

Ben je ook weleens een beetje eenzaam? Het voelt ergens ook heel solistisch.

‘Ja, maar dat is het hele ding: als je kracht put uit de potentie van het leven, dan kun je nooit eenzaam zijn, want je hebt altijd de potentie van het leven aan je zijde.’

Emh...

‘Ja, ik doe dit alleen, als mens, maar wie zegt dat ik een mens nodig heb? Eenzaam voel je je als je iets tekortkomt. Maar dat voel ik niet, omdat ik mijn connectie vind met de potentie van het leven, en de potentie aan kennis die er ligt. En omdat ik vier standpunten heb waar ik langsga.’

Je bent sowieso altijd met zijn vieren?

‘Ja, we zijn altijd met zijn vieren. Dat is echt waar. Zo voelt het ook. Ali A, B, C en D, haha.’

CV Ali Bouali

16 oktober 1981 geboren in Zaanstad.

2004 Nummer-1-hit Wat zou je doen? met Marco Borsato, debuutalbum en theatershow Ali B vertelt het leven van de straat.

2005 Winnaar Zilveren Harp en Popprijs.

2006 Tweede album Petje af, hit Wij houden van Oranje.

2008 Talkshow De flat van Ali B.

2009 Theatershow Wie Ali zegt, moet B zeggen.

2011 Tv-programma Ali B op volle toeren, theatershow Ali B geeft antwoord.

2012 Zilveren Televizier-Ster (voor Beste Presentator).

2012 Neerlands Hoop-cabaretprijs voor Ali B geeft antwoord.

2013 Coach in The Voice of Holland en in X Factor.

2013 Theatershow Ali B beken(d)t.

2015 Vijfde theatershow Je Suis Ali.

2016 Coach in The Voice Kids.

2016 Derde album Een klein beetje geluk.

2019 Theatershow Koorts.

2020 Jurylid bij We Want More en Holland’s Got Talent.

Ali is getrouwd met Breghje Kommers met wie hij drie zoons heeft en managementkantoor Spec leidt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden