Column Sander Donkers

Mijn stappenteller en ik zijn Martin Bril nog altijd zeer dankbaar

Maandag is het tien jaar geleden dat Martin Bril overleed. Een krantloze dag, ongepast eigenlijk. Gezien de weersvoorspelling zou Brils sterfdag zomaar kunnen ­ samenvallen met rokjesdag, wat natuurlijk mooi zou zijn. Dit alles lokte me naar de boekenkast, op zoek naar een beëzeloord stukje dat ik altijd heb opgevat als een soort beginselverklaring van de maestro. Schrijven heet het.

‘De kern van de zaak is het wachten’, schreef Bril. Zijn cruciale ontdekking was dat je dat niet zittend hoeft te doen. ‘Zodoende dat ik de straat ontdekte, en met de straat de stad, en met de stad het leven dat uit verhalen bestond die ­opgeschreven moesten worden. Het wachten bleef, maar het ­veranderde door de beweging van kleur en kwaliteit. Het werd een ordenend principe.’

Zelf vond hij dit inzicht niet heel bijzonder. Maar een schrijver heeft niets te zeggen over welke woorden voor zijn lezer een openbaring betekenen. Mijn stappenteller en ik zijn Bril nog altijd zeer dankbaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.