Column Paulien Cornelisse

Mijn douche was duidelijk geïnstalleerd door iemand met een ferm geloof in de toekomst van weleer

Toen ik klein was, in de jaren tachtig, ging het vaak over dingen die nog uitgevonden moesten worden, maar die er zeker zouden zijn in de verre toekomst, zeg het jaar 2000. Dat ging altijd over persoonlijke luxe, zoals ‘op schoolreisje naar de maan’, of bescheidener, een zelfstrikkende veter. Nooit over (bijvoorbeeld) een machine die alle plastic uit de zee kan ­halen. Het was tenslotte het ik-tijdperk.

De meeste van die uitvindingen zijn er niet gekomen. Alleen het ­telefoongesprek waarbij je ­iemand ook kunt zien, dat is er. Maar daar maak ik zo weinig ­mogelijk gebruik van.

Aan al deze dingen moest ik denken toen ik onlangs in een ­hotel onder een douche stond waarbij de stralen ook uit de zijkant kwamen. Die was duidelijk geïnstalleerd door iemand met een ferm geloof in de toekomst van weleer.

De keiharde realiteit was dat ik tijdens het douchen alleen maar dacht: wie wil er nou water tegen z’n schouder?  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden