'Mijn broer gaf daders vlak voor schietpartij nog hand'

Erdogan Kocer is dinsdagmorgen in Alkmaar begraven. De 40-jarige portier van discotheek The Drome in Heerhugowaard stierf zaterdagnacht in de armen van zijn broer....

Van onze verslaggever

Weert Schenk

ALKMAAR

Zijn broer had die avond ook bij de deur van The Drome gestaan. Om een uur of twee was hij naar een andere klus in Alkmaar gegaan. Maar toen hij een uur later door de eigenaar van de disco werd gebeld, vloog hij terug.

Kocer begrijpt niet waarom de ambulance er naar zijn schatting een half uur langer over deed om ter plekke te komen. 'Ik zal me altijd blijven afvragen of mijn broer nog had geleefd als ze sneller hadden gereageerd.'

Kocer wil vertellen wat er volgens hem zaterdagnacht in The Drome is gebeurd. 'De zaak wordt erg opgeklopt. Al die verhalen over wraak en dat soort dingen: bullshit. Wraak? Wie is dan de vijand? Die brandstichting van zondagnacht is niets meer dan kwajongenswerk.'

In zijn versie van de schietpartij, waarbij twee doden en zeven gewonden vielen, gaat het hoofdzakelijk om drie Amsterdamse mannen, twee broers en een vriend, die al eerder op de avond problemen hadden veroorzaakt. 'Ze vertoonden macho-gedrag en waren vervelend. In de zaal was m'n broer al bij hen geweest om ze te kalmeren. Hij heeft ze nog een hand gegeven.'

'Om drie uur, sluitingstijd, vielen ze in de hal bij de garderobe een meisje lastig. Er vielen woorden en er werd wat getrokken en geduwd. Mijn broer kwam er bij, en ook de eigenaar van de discotheek. Iemand pakte een van die Amsterdamse jongens bij zijn schouder. Die begon meteen te schieten. Zijn pistool was al doorgeladen.'

Kocer denkt dat zijn broer niet met opzet werd geraakt. 'Hij stond daar toevallig. Net als een klant, die een kogel in zijn buik kreeg. Ik geloof niet dat er gericht is geschoten.'

Hij zou willen weten wat de aanleiding was om te schieten. 'Was het stoerheid? Stonden ze strak van de drugs? Voelden zich in het nauw gedrongen? Of zijn het jongens van het type: niemand raakt mij aan? '

Hij vermoedt dat het drietal rond sluitingstijd van buiten wapens heeft gehaald. 'Met wapens waren ze nooit door de detectiepoort in de zaal gekomen. Maar als de lichten aangaan, valt de controle weg. Iedereen gaat naar buiten. Misschien dat ze het door de eerdere onenigheid nodig vonden wapens te halen.'

Kocer is ervan overtuigd dat er meerdere pistolen waren. 'Ze hebben hele magazijnen leeggeschoten, anders waren er nooit negen mensen geraakt. Alleen al in de hal zijn zeker vijf kogels afgevuurd.'

Na de schietpartij in de hal renden de drie naar buiten. Ze zijn toen helemaal door het lint geraakt, zegt Kocer. 'Ze schoten in het wilde weg. Het was blinde paniek. Een van hen heeft zo zijn eigen broer of vriend doodgeschoten.'

Hij gelooft niet dat er sprake is geweest van een vuurgevecht. 'Waarom zouden anderen ook zijn gaan schieten? Iedereen was op de vlucht.' Hij ontkent dat bijvoorbeeld de tweede portier van The Drome bewapend was: 'Wij moeten het altijd alleen met praten zien te redden.'

Gevoelens van wraak ten opzichte van de daders zegt hij niet te hebben. 'Wat koop je ervoor? Mijn broer is per ongeluk doodgeschoten. Als ze het wel bewust hebben gedaan, ja dan wordt het een ander verhaal. Dan zijn ze niet meer veilig.'

Andere emoties laat hij niet zien. 'Moeten wij zielig doen? We zijn flinke jongens. We kunnen pijn en ook liefde verdragen. De pijn die ik voel is niet te beschrijven. '

'Luister', vervolgt hij, 'mijn broer had drie kinderen. Tegen zijn oudste zoon van negen heeft hij eens gezegd: wat er ook gebeurt, je mag niet huilen. Die jongen huilt nu niet, zoals zijn papa had gezegd. Dat geeft onze de meeste kracht.'

Angst is een woord dat Kocer niet kent, ook niet na de dood van zijn broer. Samen met andere familieleden blijft hij in het portierswezen, ook al wordt dat volgens hem steeds ge vaarlijker. 'Ik heb geen angst. Ook niet voor de dood. Angst is voor zwakke mensen.'

Ergernis is wat anders. Kocer stoort zich aan Amsterdammers die in het Noord-Hollandse uitgaansleven zich erop willen laten voorstaan dat ze uit Amsterdam komen en daarmee de sfeer verpesten. Hij hekelt justitie en politie, die bij onregelmatigheden de portier de zwartepiet toespelen. 'De portier is altijd de dupe. Dat zie je nu ook aan mijn broer.'

Kocer weet zeker dat hard optreden van justitie tegen vuurwapenbezit zou helpen. 'Ze zijn veel te slap hier. De daders van deze schietpartij zouden in Turkije levenslang krijgen. Het enige wat de pijn over mijn broers dood kan verzachten, is dat justitie haar werk eens goed doet. Die jongens moeten twintig jaar krijgen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden