Column Nico Dijkshoorn

Met Emile door Kenia reizen lijkt me een heel slecht idee

Een week geleden werd mij gevraagd of ik mee wilde doen aan het programma De gevaarlijkste wegen van de wereld. Ik twijfel. Dat is nu niet iets waar ik al heel lang van droom, met een onbekende BN’er in een heel grote auto 1400 km over onverharde wegen door Kenia stuiteren. Zul je net zien dat ik een week lang met Emile Ratelband moet rijden. Ik kan van tevoren wel ongeveer bedenken hoe dat zal gaan.

Commentaarstem: ‘Halverwege de reis, 600 meter van de top van de Kirinyaga, ook wel de Dodenberg genoemd, komt Emile met een opvallende bekentenis. Hij is eigenlijk 7 jaar oud en heeft geen rijbewijs.’ Met Emile door Kenia reizen lijkt me – ook zonder auto – een heel slecht idee. Die gaat op dorpspleinen staan schreeuwen dat al die mensen eigenlijk wit zijn en dat er altijd genoeg te eten is, als je maar goed zoekt.

Ik zie eigenlijk alleen maar problemen. Emile rillend in een rieten huisje, al drie keer gebeten door een lokale slang, en dat hij dan gewoon op geestkracht dat gif uit zijn lichaam probeert te krijgen. Commentaarstem: ‘Nadat Nico de nog maar 17 kilo wegende Emile achter in de wagen heeft getild, komt het erop aan. Zal hij ’s nachts op tijd in het ziekenhuis zijn of zal hij, net als zoveel mensen voor hem, stranden op de hellingen van de Col de Diablo?’

Het kan ook zomaar zijn dat ik samen met Dave Roelvink door Colombia moet rijden. Op voorhand al een gevaarlijke combinatie: Dave, een auto en vijf dagen lang kauwen op een cocaplant. Over een taakstraf gesproken: het kan ook zomaar dat ik Dave tijdens het rijden aan zijn Roelvink-lid moet zuigen, omdat hij anders ‘van zijn eigen de kontcentratie van zichzelf niet op kan brengen sowieso dus wat lul je nou?’

Ik heb het programma De gevaarlijkste wegen van de wereld een aantal keren gezien en wat mij opviel was de discrepantie tussen de gebeurtenissen op de weg en de gesprekken in de auto. Zo zal dat bij mij ook gaan. Ik, met een veel te groot stuur in mijn handen, achterover hangend tijdens de steilste beklimming ter wereld, vlak voor me een modderstroom, nog precies 19 millimeter ruimte om de auto langs een uitgebrand autowrak te manoeuvreren en dan vlak naast mij Anny Schilder in haar badpak, die me voor de zoveelste keer vertelt dat ze BZN zo mist, of Ben Cramer die mij vertelt dat hij, verkleed als clown, met een stuk touw om zijn nek heeft gestaan omdat de hits uitbleven.

Het hele idee is dat de twee onbekende BN’ers tijdens de autorit een band krijgen. Ik naast een heel wild sturende Andries Knevel en dat ik dan na vier dagen denk: wat kan mij het verrotten, ik zeg gewoon dat ik ook in God geloof.

Samen eten, dat baart mij zorgen. Commentaarstem: ‘Terwijl Lee Towers in de auto nog even een paar uur naar zijn eigen cd luistert, trekt Nico, samen met Lau Ki Moe, een gevangen hond uit zijn vel.’

Ik zie eigenlijk alleen maar nadelen. Ik doe het alleen als ik samen met René van der Gijp mag. ‘Laat gaan Nicootje, bergje van niks. Lekker toch.’ 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.