Opinie Op de zeepkist

‘Met alleen hard werken en financieel onafhankelijk zijn, red je het niet als vrouw’

Ingrid Heutink, ergotherapeut. Beeld Katja Poelwijk

Naam: Ingrid Heutink (64)

Beroep: Ergotherapeut

Probleemstelling: Vrouwen zijn vaak de eersten die stoppen of minderen met werken wanneer er gezorgd moet worden. Eerst voor de kinderen en later ook voor de ouders.

Oplossing: Meer flexibiliteit, bijvoorbeeld met het ‘omaschema’.

‘Mijn moeder woont in Twente, op ongeveer een uur rijden bij mij vandaan. Ze is inmiddels behoorlijk op leeftijd – in september wordt ze 91 jaar – maar ze woont nog wel zelfstandig. Ze kan ook nog een hoop zelf. Voor de kleine boodschappen wandelt ze bijvoorbeeld met haar rollator naar de dichtstbijzijnde supermarkt, ongeveer een kilometer heen en een kilometer terug. Voor de grote dingen in het huishouden heeft ze hulp.

Ik ben ergotherapeut en heb een eigen praktijk, waardoor ik tot op zekere hoogte flexibel ben. Maar ik werk wel fulltime, en dat bleek steeds moeilijker te combineren met de zorg voor mijn moeder.

Als ergotherapeut hou ik me bezig met hoe je je leven kunt inrichten zodat je actief kunt blijven en zelfstandig kunt blijven wonen. Natuurlijk ging ik ook op zoek naar een systeem dat de zorg voor mijn moeder werkbaar maakte. Voor haar, voor mezelf en voor de andere betrokkenen.

Iets meer dan een jaar geleden stelden we met de familie het ‘omaschema’ op. In plaats van dat de zorg voor een groot deel op mijn schouders zou blijven rusten, verdelen we de weken nu tussen mijn zus, mijn man, de drie kleinkinderen en mezelf. Dat betekent dat mijn moeder nu iedere week bezoek krijgt van iemand. De kleinkinderen komen om de twee weken; zo wisselen we het mooi af. We maken de afspraken trouwens in een appgroep met de naam ‘Twente express’.

Mijn dochters wonen allemaal in Amsterdam. Dat is 1,5 uur van hun oma vandaan. Voorheen zagen ze haar voornamelijk op de geijkte dagen, verjaardagen, Kerst, maar nu komen ze allemaal één keer in de zes weken langs. Het bijkomende effect is dat niemand zich meer schuldig hoeft te voelen dat ze te lang niet langs zijn geweest.

Ik ben gevormd door de Vrouwenbeweging van de jaren tachtig. Natuurlijk vind ik het dus belangrijk dat vrouwen blijven werken, dat ze economisch zelfstandig en financieel onafhankelijk zijn. Minder werken of stoppen met werken is voor mij ook nooit een optie geweest.

De combinatie met de zorgtaken vraagt wel veel flexibiliteit. Bijvoorbeeld van je werkgever, maar ook van je omgeving en je partner. Met alleen hard werken en financieel onafhankelijk zijn, red je het niet. Ik denk dat voor veel vrouwen daar de schoen wringt. Ik heb een eigen praktijk en ben daardoor flexibel, maar wat je vaak ziet is dat wie voor een baas werkt die luxe niet heeft. De baas is niet flexibel. Dan is de kinderopvang in Nederland ook nog eens slecht geregeld – het is wel beschikbaar maar ontzettend duur én we hebben in Nederland hele slechte zorgverlofregelingen – vrouwen moeten 6 weken na de bevalling alweer aan het werk! Dat is vaak de reden dat vrouwen minder gaan werken of er een tijdje uitstappen. In Scandinavië mag je een jaar thuis blijven om voor je kindje te zorgen en betrekken ze de man er evenredig bij. Gelijkheid voor mannen en vrouwen, zeker wat arbeid betreft, daar valt in Nederland beslist nog aan te werken.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden