Meisjes verzwijgen verkrachting te lang voor buitenwereld

Amsterdam Jonge meisjes die slachtoffers zijn van seksueel geweld, zwijgen te lang. Dit vergroot de kans op een posttraumatische stress stoornis (PTSS)....

Psychologe Iva Bicanic onderzocht 350 jonge meisjes en vrouwen die te maken kregen met seksueel geweld. Gemiddeld wordt pas na een jaar melding gemaakt van een aanranding of verkrachting. ‘Schaamte en angst spelen een grote rol’, vertelt Bicanic. ‘Meisjes zijn bang om niet te worden geloofd of schamen zich.’

In de samenleving heerst volgens de onderzoekster een taboe op seksueel geweld. ‘Slachtoffers van een auto-ongeluk kunnen makkelijker hun verhaal kwijt dan slachtoffers van een verkrachting. Seksueel geweld heeft zowel voor de slachtoffers als voor de omgeving een extra zware lading.’

Meisjes en jonge vrouwen tussen de 14 tot 24 jaar hebben de grootste kans om met seksueel geweld te maken te krijgen. Meer dan de helft is op moment van verkrachting nog maagd. Daders zijn vaak bekenden van het slachtoffer. ‘Dat is een van de redenen waarom meisjes wachten met een aangifte’, zegt Carolien Bouwman, zedenrechercheur bij de Utrechtse politie. ‘De angst voor represailles is groot.’

Ook spelen gevoelens van schuld een rol. Bouwman: ‘Vaak denken slachtoffers dat het geweld aan hun eigen gedrag te wijten is. Ze zeggen: had ik maar niet moeten flirten, of: had ik maar niet mee moeten gaan.’

Het lang verzwijgen van seksueel geweld vergroot de kans op een posttraumatische stress stoornis. ‘Wanneer er niet wordt gepraat over het probleem, wordt er niets verwerkt’, aldus Bicanic. ‘Nachtmerries, concentratieproblemen en schrikreacties stapelen zich op.’

Het lange zwijgen verkleint de kans op het opsporen van de dader. Sporenonderzoek, zoals naar resten sperma, kan door een forensisch onderzoeker slechts tot zes dagen na het voorval worden uitgevoerd. Ook geeft lang zwijgen problemen bij behandeling van geslachtsziektes en ongewenste zwangerschappen.

‘Daarom is het zo belangrijk dat we er sneller bij zijn’, zegt de Utrechtse kinderarts Elise van de Putte. ‘Nu is de zorg voor slachtoffers versnipperd. Sommigen gaan naar de politie, anderen naar de huisarts, weer anderen naar de spoedeisende hulp. De meeste slachtoffers gaan nergens naartoe of vertellen het hooguit tegen een vriendin.’

Onderzoekers van het Universitair Medisch Centrum Utrecht, artsen, de zedenpolitie en hulpinstellingen streven naar meer samenwerking om het lange stilzwijgen van jonge slachtoffers van seksueel geweld aan te pakken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden