Marokkaanse triootjes

Bigamie is in Nederland verboden, maar voor handige Marokkanen is het eenvoudig te regelen. Fraude hoort erbij, en steevast is de vrouw het slachtoffer....

Allochtone vrouwen, zegt Yasmine, kampen met problemen waarvan de meeste Nederlanders geen weet hebben. De 26-jarige Marokkaanse: 'In mijn directe omgeving, bij familie en kennissen hier in Amsterdam-West, zijn vooral vrouwen van Marokkaanse afkomst het slachtoffer van onderdrukking, bedreiging, fraude, radicalisering en een nieuwe vorm van het fenomeen loverboy.'

Een nichtje van Yasmine is het slachtoffer van zo'n 'nieuwe loverboy': een gehuwde Marokkaan, die zijn huwelijk verzweeg, daarvoor vervalste documenten uit Marokko haalde, opnieuw huwde met Yasmine's nicht en sinds enkele maanden in de gevangenis zit, in afwachting van zijn proces - hij schoot op straat een broer neer van zijn nieuwe bruid.

Toen Yasmine vorige maand via de media vernam dat een deelraadslid van de PvdA in haar stadsdeel Geuzenveld-Slotermeer ervan wordt verdacht zijn vrouw in Marokko te hebben gedumpt, was voor haar de maat vol. Ze inventariseerde de voorvallen die haar persoonlijk bekend zijn, dus niet van horen zeggen, maakte uitgebreide notities en lichtte haar waarnemingen mondeling toe in meerdere gesprekken. Uit de voorbeelden die zij noemt, wordt duidelijk waarom zij niet onder eigen naam naar buiten kan treden. Yasmine is een schuilnaam.

De kern van het probleem is volgens haar bigamie, het trouwen met meer dan een vrouw. In Nederland is dat verboden, maar veel Marokkanen trekken zich daar volgens haar niets van aan. Om hoeveel vrouwen het gaat, weet ze niet. 'Ik werk niet bij de statistiek, maar ik weet heel zeker dat in mijn omgeving tientallen vrouwen het slachtoffer zijn, zonder dat de Nederlandse overheid ertegen optreedt.'

Yasmine: 'In onze kring trouwen de meeste stellen nog steeds op zijn Marokkaans, in het dorp waar een van de partners is geboren. De huwelijksakte wordt vervolgens gelegaliseerd in de hoofdstad Rabat. Op dat moment is het huwelijk ook in Nederland erkend. Ik ken veel Marokkanen die er zijn achtergekomen dat zonder zo'n officiële Marokkaanse legalisering de Nederlandse wet eenvoudig kan worden omzeild.'

Het gevolg is volgens haar grootschalige fraude, met de vrouw als slachtoffer. 'Ik zeg erbij dat de Marokkaanse gemeenschap in Nederland nog steeds meer waarde hecht aan het Marokkaanse huwelijk en het Nederlandse huwelijk niet echt als geldig erkent.'

Van de haar bekende problemen, uitsluitend als gevolg van bigamie, heeft Yasmine puntsgewijs een opsomming gemaakt.

'Van het eerste voorbeeld ken ik meerdere gevallen, alleen al in ons stadsdeel. Een oudere Marokkaan met een uitkering wil graag terug naar zijn geboorteland. Zijn vrouw en kinderen willen hier blijven. De man vertrekt en hertrouwt in Marokko. Hij brengt vervolgens drie maanden door met zijn gezin in Amsterdam en de rest van het jaar met zijn nieuwe gezin in Marokko.

'Zijn eerste vrouw vindt de nieuwe situatie verschrikkelijk. Ze gaat er economisch op achteruit, er is namelijk een gezin bijgekomen. De vrouw wordt onderdrukt en heeft vaak ruzie. Want het geld wordt natuurlijk aan het nieuwe gezin van haar man besteed. Zijn eerste vrouw en kinderen leven hier in armoede. Niet zelden gaan de kinderen op het criminele pad. Vader is er toch niet meer en geeft alles aan zijn nieuwe gezin. Het klinkt cynisch, maar nu weten we tenminste waar die jonge tasjesdieven vandaan komen.'

Tweede voorbeeld.

'Twee Marokkaanse partners hebben hun huwelijk in Marokko laten legaliseren. Zij zijn dus ook volgens de Nederlandse wet gehuwd. Ze besluiten dat ze hier in Amsterdam gaan scheiden. De man gaat zogenaamd het huis uit en de vrouw kan een uitkering aanvragen om op die manier het gezamenlijke inkomen op te vullen. Dat is pure fraude.'

Haar derde voorbeeld, Yasmine beseft het, lijkt heel gewaagd. 'Het gezin leeft van een uitkering, maar heeft het Blijf-van-m'n-Lijfhuis ontdekt. De vrouw meldt zich daar, zogenaamd omdat ze wordt mishandeld. Als ze haar verhaal maar lang genoeg volhoudt, zorgt het Blijf-van-m'n-Lijfhuis voor een eigen woning. Die woning wordt na enige tijd onderverhuurd. Een leuk extra inkomen voor het gezin. En, zo voeg ik er opnieuw heel cynisch aan toe: nu weten ook de Nederlanders waarom die opvanghuizen zo vol zitten met allochtone vrouwen.'

Enkele deskundigen op het gebied van vrouwenopvang erkennen dat sommige vrouwen zich met oneigenlijke motieven melden bij een Blijf-van-m'n-Lijfhuis, maar dat dit niet exclusief allochtone vrouwen betreft.

Nog een voorbeeld, min of meer in het verlengde van het vorige. Yasmine: 'De man heeft twee vrouwen: een in Amsterdam, een in Marokko. De vrouw in Nederland mag de deur niet uit, ze leert geen Nederlands. Hij wil zijn jonge Marokkaanse bruid naar Nederland halen. Maar dat is onmogelijk zolang hij hier getrouwd is. Dus besluit hij van zijn eerste vrouw te scheiden. Na de scheiding komt z'n nieuwe vrouw naar Nederland, zonder papieren. Beide vrouwen zijn totaal afhankelijk van die man.'

En dan de nieuwe loverboy, een fenomeen waarbij Yasmine vrijwel dagelijks via haar nichtje is betrokken. Yasmine: 'Geen blonde Nederlandse meisjes worden verleid, maar Marokkaanse vrouwen. De man is in Marokko officieel getrouwd, het huwelijk geldt ook in Nederland. Hij neemt zijn bruid mee naar Nederland, maar geeft haar niet de vereiste papieren. Ze is dus illegaal en volkomen afhankelijk. Ze wordt hier door haar man onderdrukt, mishandeld en bedreigd. Ondertussen neemt de man een vriendin, een Marokkaanse, die gewoon woont en werkt in Amsterdam. Hij beweert ongehuwd te zijn en wil met haar trouwen in Marokko. Daarvoor heeft hij een document nodig, waaruit blijkt dat hij inderdaad vrijgezel is. Met geld is het helaas nog steeds mogelijk zo'n papier te krijgen'.

'Het werkt als volgt. De ambtenaar in zijn geboortedorp is bereid voor veel geld een uittreksel uit het bevolkingsregister te verschaffen waarop ten onrechte wordt geschrapt dat je bent getrouwd. Met dat vervalste document gaat de man met zijn nieuwe bruid naar een grotere stad, overhandigt aan de trouwambtenaar het vervalste uittreksel en huwt opnieuw. Hij laat het huwelijk niet legaliseren, zodat in Rabat - dus ook op het Marokkaanse consulaat in Nederland - onbekend blijft dat hij bigamie heeft gepleegd.

'De eerste bruid uit Marokko, die ook in Amsterdam-West woont, komt erachter dat haar man er een vriendin op nahoudt. Geen praatjes, want als ze dreigt met aangifte krijgt ze een enkele reis terug naar Marokko, ze is hier immers illegaal en dikwijls uitgehuwelijkt. Als het huwelijk fout gaat, wordt haar familie in Marokko erop aangekeken. De vriendin weet intussen van niets. Zij wordt gezien als een investering voor de toekomst. Zij onderhoudt haar vriend én zijn vrouw uit Marokko, zonder het te weten.

'De vriendin, die inmiddels in Marokko met haar nieuwe vriend is getrouwd zonder dat het huwelijks is gelegaliseerd, ontdekt dat haar man al getrouwd is, dat hij zelfs twee kinderen bij zijn eerste vrouw heeft verwekt toen hij met haar, z'n Amsterdamse vriendin, samen was. Met smoesjes weet hij haar te misleiden, nog steeds trapt zij erin. We noemen het bij ons wel eens ''een Marokkaans triootje''. Niet hardop natuurlijk, want de familie heeft er alleen maar verdriet van dat haar dochter wordt misleid.'

Volgens Yasmine heeft de man op naam van haar nicht overal leningen gesloten, onder meer voor het kopen van een Amsterdams taxinummer. 'De bewijzen, bijvoorbeeld een brief van het BKR, het bureau kredietregistratie in Tiel, vond mijn nichtje onder het bed.'

Een broer van het slachtoffer, die vorig jaar tegen de loverboy zei dat het zo niet langer kon, is op straat neergeschoten. Yasmine: 'Hij had drie knapen ingehuurd om de broer en mogelijk andere familieleden aan te pakken.' De politie maakte er een nietszeggend persberichtje van.

Yasmine met haar laatste voorbeeld: 'Sommige Marokkaanse meisjes trekken het zich erg aan dat er in Nederland zo slecht over Marokkanen wordt gesproken. Ze zoeken hun heil in de islam, zonder er echt iets van te weten. Ik ken een meisje dat met een niqaab helemaal gesluierd, over straat gaat. Haar ouders weten van niets. Vlak voordat ze thuis is, trekt ze weer haar normale kleren aan. Een ander meisje kwam thuis met de mededeling dat ze zich wilde laten besnijden! Zo'n besnijdenis is in onze cultuur totaal onbekend, maar ze had het gehoord van haar nieuwe vriend, een man uit Egypte. Een echte moslima laat zich besnijden, had hij haar wijsgemaakt. Haar vader en moeder zijn nu totaal in paniek. Ze begrijpen er niets van. Opnieuw is het probleem bigamie.

'In onze gemeenschap is het bekend dat hier Egyptenaren en Syriërs rondlopen die het hebben gemunt op gefrusteerde Marokkaanse meisjes. Die zijn er nu eenmaal gevoelig voor. Thuis zijn die heren al getrouwd, maar hier doen ze alsof ze vrijgezel zijn. Ze trouwen met een Marokkaanse en krijgen daardoor automatisch alle gewenste papieren, ze zijn hier legaal.

Yasmine meent dat het probleem van de bigamie plegende Marokkanen is op te lossen. 'Elk Marokkaans huwelijk, op welke manier dan ook gesloten, wordt automatisch in Nederland geregistreerd. Bigamie is daardoor onmogelijk, veel Marokkaanse vrouwen zullen opgelucht ademhalen. Al houd je die Egyptenaren en Syriërs er niet mee buiten de deur.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden