Het eeuwige leven

Manfred Bik (1964-2021) kon als geen ander alle schepen achter zich verbranden

Van gevierd reclamemaker tot barman en weer terug.

null Beeld Paul Rietveld
Beeld Paul Rietveld

Als Manfred Bik een kamer binnenkwam in een stijlvol maatpak, dan was de kamer Manfred. ‘Zijn bravoure, plezier en volume waren zo overweldigend dat mensen schrokken van zijn vurige aanwezigheid’, schreven zijn zus Caroline Bik, partner Carolien Hoogland en zoon Max in een van de overlijdensadvertenties in deze krant.

De reclamemaker, strateeg en schrijver overleed 21 maart in zijn woning in Rotterdam aan de gevolgen van een zeldzame kanker waar hij al twintig jaar aan leed. Hij werd maar 56 jaar. Maar daarin had hij drie levens. ‘Het was een aaneenschakeling van Himmelhoch jauchzend, zum Tode betrübt’, zegt zijn vriend Marcel de Jonge. ‘Hij kon als geen ander alle schepen achter zich verbranden. Dan gaf hij zijn prachtige baan op en ging achter de bar staan. Of belandde in de goot. Daarna maakte hij weer een comeback en werd hij opnieuw de gevierde reclamemaker.’

Ivo Roefs ontmoette hem bij reclamebureau DDB, waar ze onder meer een campagne voor de Volkskrant maakte: ‘Lees je koppen of lees je de krant’. Hij was extreem in zijn opinies. Wit was voor hem spierwit en zwart was gitzwart.’ Roefs noemt hem ook een begenadigd mens. Extreem talentvol, zeer erudiet en in hart en nieren een wereldverbeteraar. ‘Zijn vlijmscherpe analyses en meedogenloze benadering leverde hem een pitch-win-moyenne op van 70 procent’, schreven zijn DDB-collega’s.

Manfred Bik werd geboren in Rotterdam. Later verhuisde het gezin naar Deventer, waar zijn vader directeur werd bij Procter & Gamble. Al op zijn dertiende jaar ging hij van school en trad als jongste bediende in dienst van reclamebureau Hansnel die vooral voor de lokale winkels in de koekstad werkte. Hij verleende hand-en spandiensten op de doka totdat hij ontdekt werd als copywriter en een campagne maakte voor LP Gas. ‘Hij zag dat hij voor grote en meeslepende campagnes naar Amsterdam zou moeten gaan’, zegt De Jonge. ‘Daarop maakte hij een mailingpakket met al zijn werk onder de naam ‘het geval Bik’ en zond dat naar zeventien grote bureaus in Amsterdam.

Ron Meijer van GGK durfde hem in dienst te nemen.’ Bij GGK deed hij onder meer de campagne voor de lancering van de pc van IBM. Veel zitvlees had hij niet. Als er buitenstaanders bij kwamen die de macht grepen, was hij weg. Zo ging het ook bij TBWA waarvoor hij de campagne voor de Nissan Sunny maakte. In 1993 had hij voor het eerst zijn eigen bureau In Memoriam Van Speijk, een naam die verwees naar de vasthoudendheid van de zeeheld en probeerde hij Philips als klant binnen te halen. Die contacten leidden ertoe dat Bik de biografie van ‘Nederlands meest dwarse ceo’ Cor Boonstra zou schrijven.

Nadat zijn eerste vrouw Wendy de Laat hem verliet, raakte hij in een crisis. Hij werd barman in café De Finch aan de Westermarkt in Amsterdam en begon een genootschap Fail (Federation of Absolutely Incredible Losers). Maar hij trok zich weer uit de goot, kwam bij Robeco terecht, waar hij opklom tot directeur marketing en communicatie. Nadat zijn ziekte werd ontdekt, gaf hij opnieuw zijn baan op en trok zich terug in een armlastig appartement in de Rotterdamse wijk Delfshaven.

Via DDB maakte hij zijn comeback als reclamestrateeg in de reclamewereld. Hier bleef hij tot twee jaar geleden. Hij hertrouwde met Carolien Hoogland met wie hij een zoon kreeg. Twee jaar geleden verbrandde hij zijn laatste schip en besloot een roman te schrijven: Na de Zondvloed, die hij net voor zijn dood voltooide.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden