Maaltijdsalade van kikkererwten

Ik heb hem niet kunnen zien, want ik had dit weekeinde andere verplichtingen. De film Make hummus, not war die dit weekend draaide op het Film Food Festival in Amsterdam ging dus aan me voorbij. Mac van Dinther berichtte in de Volkskrant van vrijdag 22 maart al uitgebreid over deze film van Trevor Graham. Maar de dvd is intussen verkrijgbaar en tot ik die heb, biedt de grondig gedocumenteerde website minstens genoeg stof tot kijken en nadenken.

Beeld thinkstock

Ingrediënten

Voor 2 personen:
1 potje kikkererwten, 350 gr.
200 gr. paksoi, in reepjes
1 rode paprika, in kleine stukjes
3 eetl. tahin
stukje gember, ca. 2,5 cm, geschild en fijngehakt
rasp en sap van 1 limoen
3 eetl. gebrande sesamolie
scheutje ahornsiroop
bosje koriander, fijngehakt
ca. 50 gr. pinda's, grof gehakt
zout, peper
Intrigerend hoe een blond neefje van de iets bekendere doperwt is uitgegroeid tot een symbool van oorlog en vrede in een gebied waar in bijbelse tijden een linzensoepje ook al een hoop ellende veroorzaakte. Het zal wel het lot van peulvruchten zijn, bekend als ze staan om hun eigenschap een darmkanaal stevig aan het rommelen te krijgen. Bij de Romeinen stonden peulvruchten desondanks in hoog aanzien. Sommige adellijke families waren ernaar vernoemd, met als bekendste voorbeeld de staatsman Marcus Tullius Cicero - hoewel over hem ook het verhaal de ronde doet dat hij zijn naam Cicero (de Latijnse naam voor kikkererwt is Cicer) dankte aan een wrat op zijn neus in de vorm van erwt.

En in de Levant is het dus al tijden lang een heet hangijzer wie zich het kikkererwtengerecht mag toe-eigenen. In 2008 kwam het tot een heus 'hummusconflict' toen op hoog niveau Libanezen de Israëliërs ervan beschuldigden met dit traditionele recept uit het Midden-Oosten aan de haal te gaan (en ook, in mindere mate, met de bulgur- of couscoussalade tabouleh en de auberginespread baba ganoush).

In zekere mate lijkt het een beetje op de eeuwenoude vraag of Marco Polo de spaghetti naar China bracht, of dat hij de mie terug naar Italië meenam. Een vraag die in het luchtledige blijft hangen met de controverse over de geloofwaardigheid van Marco Polo's verhalen. Het meest diplomatieke antwoord dat ik hierop hoorde, kwam van cellist Yo-Yo Ma die glimlachend zijn schouders ophaalde en vaststelde dat zowel pasta als mie erg lekker is. Wat natuurlijk ook het belangrijkste is. Voor de lieve vrede vandaag een iets minder beladen recept.

Spoel de kikkererwten af en laat ze uitlekken in een vergiet. Meng ze met de paksoi en paprika. Roer tahin, sesamolie en limoensap en -rasp tot een gladde smeuïge massa. Doe er nog wat olie en limoensap bij als de dressing te dik wordt. Breng op smaak met ahornsiroop, zout en peper. Meng de dressing met de groenten. Strooi de koriander en de (ongezouten) stukjes pinda erover heen. Eet de salade met brood.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden