Loverboys lokken meisjes achter de ramen

Hulpverleners in Amsterdam zijn bezorgd over het toenemend aantal jonge Hollandse en Marokkaanse meisjes dat via 'loverboys' prostituee wordt. Met een seminar wil de organisatie Tot Heil des Volks waarschuwen tegen deze moderne vorm van slavernij....

Hollandse meisjes zijn het, met lang blond haar. Ze lijken zo uit een provinciale havo geplukt. En jonge Marokkaanse vrouwen, die je met een hoofddoekje op in de tram zou verwachten. Maar ze zitten in lingerie achter de ramen van de Amsterdamse Wallen.

'Denk maar niet dat die meisjes daar voor hun lol staan', zegt Paula, een prostituee. Ze is in de prostitutie beland via een zogenoemde loverboy, een man van wie Paula dacht dat hij van haar hield. Maar de liefde bleek van korte duur. 'Na een tijdje moest ik alle cadeautjes terugverdienen, in de prostitutie. Duizend gulden per week moest ik hem geven. En als ik het geld niet had, kon ik het shaken.'

Paula doet haar verhaal om andere meiden te waarschuwen. Ze vertelt in haar peeskamertje, een donker benauwd hok achter haar raam in een van de vele stegen van de Wallen, over haar loverboy. Over hoe mooi hij was, 26 jaar oud, met zijn zwarte krulletjes, donkere huid, bruine ogen. Over de aandacht die hij haar schonk, de cadeautjes, de dure luchtjes. Over de tochtjes in zijn Mercedes.

'Het duurde een halfjaar. Toen moest ik achter het raam.' Zestien was ze.

Het verhaal van Paula - haar echte naam luidt anders - is dat van een meisje met een ongelukkige jeugd. Ouders gescheiden, als kind aandacht tekort gekomen, weggelopen. Ze kwam regelmatig op verkeerde plekken, zoals koffie shops. 'Ik was onzeker.' Ze was een zwarte, volslanke Hollandse meid, bevattelijk voor de avances van de mooie Marokkaan. 'Ik liep met hem en ik dacht: heb ik toch een stuk aan mijn arm lopen.'

Paula heeft haar verhaal al eerder verteld, al was het pas na lang aandringen, aan Toos Heemskerk. Ze is medewerkster van de christelijke organisatie voor hulpverlening Tot Heil des Volks. Die trekt zich met het project 'het Scharlaken Koord' het lot aan van raamprostituees. De naam komt uit een verhaal in het bijbelse boek Jozua, waarin de hoeren in de stad Jericho gespaard blijven als ze een scharlaken koord uit het raam hangen.

Heemskerk werkt sinds vijf jaar op de Wallen. 'Je ziet de laatste jaren steeds meer Hollandse meisjes achter de ramen. En Marokkaanse vrouwen, die je hier nooit zag.' Een wandeling over de Wallen bevestigt dat. 'Ik ben hier niet vaak op zaterdagavond, maar ik bezorg mezelf een hoop nieuw werk. Overal nieuwe meisjes.'

Heemskerk zegt dat de helft van de nieuwkomers achter de ramen Hollandse meisje zijn. 'Ik schat dat zes van de acht via een loverboy in de business komen. Hun verhaal komt er langzaam uit. De eerste keer doen ze alsof er niks aan de hand is. Maar je ziet dat er iets niet klopt.'

'Een moderne slaaf', zo voelde Paula zich toen ze nog in de greep was van haar loverboy. In de drukke stegen van de Wallen lummelen mannen die wat anders doen dan naar de schaars geklede vrouwen kijken. Ze houden quasi-nonchalant hun meisjes in de gaten. Heemskerk: 'De vrouwen hebben een mobieltje. Ze worden voortdurend gebeld. Door hun zogenaamde vriendje. We hadden met Kerstmis een beautymiddag georganiseerd. De mobieltjes rinkelden steeds.'

Heemskerk bemoeit zich niet met de loverboys, de loverboys bemoeien zich niet met haar. Ze is het meisje van de kerk dat met bloemen over de Wallen loopt en iets vertelt over het evangelie. 'Ik weet niet of ik het mag zeggen, maar het zijn allemaal Noord-Afrikaanse jongens. Ja, pooiers, maar dat ligt iets anders. Die worden door de vrouwen ook wel ingehuurd om ze te beschermen.'

Het Scharlaken Koord wil met een seminar dat deze week wordt gehouden meer aandacht voor deze moderne vorm van slavernij krijgen. Heemskerk: 'Meiden als Paula zijn te oud, die zijn al gevallen. We willen de meiden van tegen de dertien waarschuwen dat niet elke jongen die veel aandacht geeft, goede bedoelingen heeft.' Om dat te bereiken is er een video waarin een vrouw haar verhaal vertelt, wordt er een spel gepresenteerd dat met meiden gespeeld kan worden en zijn er foldertjes.

Paula heeft zich weten te ontworstelen aan haar liefdesknul, voor wie ze doodsbang was. Hij is gearresteerd en zit vast. Ze heeft een nieuwe vriend, ook een Marokkaan. Ze kan zwarte krullen en bruine ogen nu eenmaal niet weerstaan. Het gaat goed, zegt ze. 'Ik doe leuke dingen met hem. Naar een hotel. Lekker eten. Ik mag mijn geld zelf houden.'

Natuurlijk, ze droomt ervan om uit het vak te stappen. Een huis met tuin te hebben. 'Maar het geld werkt verslavend, hè. Het is zo makkelijk verdienen. Ik ben vrij, maar wil andere meiden waarschuwen. Trap er niet in. Met het geld dat jij voor hem verdient, gaat ie gokken, dansen en andere vrouwen versieren die voor hem aan het werk moeten.'

Veel meisjes dragen een tatoeage van het 'vriendje' op de borst. Paula niet. 'Al had ik het gedaan als hij het had gevraagd.' Ze slikt even. 'Een tatoeage heb ik toch wel. Van littekens.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden